‘Contrast’ – Zondag 17 maart

Als je in Rome Mozes wil zien, moet je naar de San Pietro in Vincoli, een basiliek op een van de zeven heuvels van de stad. Na een lange klim kom je op het plein voor een kerk aan die al zo’n 1500 jaar oud is. Ooit gebouwd rondom de relikwie van de ‘ketenen van Petrus’ waarmee hij geboeid zou zijn in Jeruzalem totdat de engel hem bevrijdde uit de gevangenis.
Maar eenmaal binnen gaat het helemaal niet om Petrus, maar om het beroemde beeld van Mozes dat Michelangelo van hem gemaakt heeft. Er is iets bijzonders met dat beeld -kijk maar eens goed- en dat brengt ons terug naar een tijd dat omgaan met God nog heel anders was: onwennig, ontzagwekkend en gevaarlijk als je niet besefte waarmee je bezig was. En dat beeld herinnert daaraan. Je kunt de aanleiding ervoor teruglezen in Exodus 34, 27-35. Nog weer een andere bijbelse figuur, Paulus, herinnert zijn tijdgenoten aan deze geschiedenis in zijn tweede brief aan de gemeente van Korinte (2 Kor. 3, 7-18). Voordat we avondmaal gaan vieren denken we kort na over wat deze geschiedenis ons -samen op weg in de lijdenstijd- laat zien.
De overdenking is nog hier te beluisteren en is hier te lezen de presentatie bij de preek is hier te zien.

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

Wat ga jij vragen?

Stel dat God je op een nacht vraagt: “Wat zal ik je geven?” Wat zou je Hem dan antwoorden?

Zou je het direct weten of moet je erover nadenken?  

Als we de Heer a.s. zondag vragen om een zegen over onze arbeid en de groei van onze gewassen, betekent dat dan niet tegelijkertijd dat de belasting van ons milieu nóg groter wordt. Zoals we nu werken zijn onze industrie, onze energievoorziening en onze intensieve landbouw op lange termijn soms heel schadelijk voor ons leefmilieu. Niet voor niets lopen zondagmiddag mensen mee in de klimaatmars in Amsterdam.
Maar we moeten toch ook leven en eten? Ja, maar welke prijs betalen we er op deze manier voor?

En dat is maar één voorbeeld. Onze eerste impuls is lang niet altijd de beste als we bidden om genezing, om het einde van een onderdrukkend regime of om die baan die we zo vreselijk graag willen hebben. Niet dat we het niet mogen bidden, maar hoe vaak kijken we later niet met aarzeling terug op die gebeden als we constateren dat iemands herstel nog meer lijden betekende, voor de ene onderdrukker nog een veel ergere in de plaats kwam en later bleek dat die baan op termijn teveel van je zou vragen. Op sommige gebeden, die ik die me nog van vroeger herinner, kijk ik nu met verlegenheid terug: wist ik toen eigenlijk wel wat ik de Heer moest vragen? En weet ik het nu eigenlijk wel?

Als zijn leerlingen de Heer vragen: ‘Heer, leer ons bidden, zoals ook Johannes het zijn leerlingen geleerd heeft.’ (Luk. 11,1) zegt die niet: “dat doe ik maar niet, want jullie weten toch niet wat jullie moeten vragen.”, maar wel : “vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan.” (9) De Heer vraagt ons dus wel degelijk om te bidden, net zoals God Salomo vroeg wat Hij hem zou geven (2 Kron. 1,7) . Maar hoe kunnen we blijven bidden zonder het verkeerde van God te vragen? Kan het antwoord dat Salomo toen gaf, nu nog iets voor ons betekenen? 

In ieder geval zal ik a.s. zondag de vraag in jullie midden neerleggen: ‘wat zou jíj de Heer willen vragen? Je bent welkom om dat gebed zondag met me mee te bidden.

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

Wat zou jíj willen vragen?

Gisteren las ik in de krant een column die me aan het denken zette over bidden. De schrijver gaf drie overwegingen bij het bidden mee: “Vraag je bij sommige gebeden af of een even oprecht christen als jij niet bezig is God precies het tegenovergestelde te vragen. Sluit voorts Gods Hand niet op in alleen maar positieve gebeurtenissen. En, ten slotte, wees er niet te snel zeker van dat wij zouden weten wat Gods bedoeling met allerlei ontwikkelingen is.” (kijk hier voor de hele column)
Die overwegingen zijn actueel voor me, want komende zondag is onze jaarlijkse gebedszondag, de zondag waarop wij onze God om een zegen voor een komende jaar vragen. Maar wat kun je eigenlijk van God vragen? Daar zit ik nu over na te denken. Wat zouden jullie zondag van de Heer willen vragen? Dat zou ik beste wel eens willen weten. Ik hoor dat graag van jullie.

Geplaatst in NGK Ermelo | Een reactie plaatsen

FAQ ‘Luistert God wel?

‘Wat zijn jullie vragen eigenlijk?’, vroeg ik een tijd geleden in onze Facebookgroep. Want dat is mijn eigen ervaring: in de loop van je ‘geloofsleven’ doe je een heel stel vragen op. Soms omdat je nieuwsgierigheid gewekt is; soms omdat je het niet meer begrijpt wat je overkomt, terwijl je toch een kind van God bent; soms omdat je nu wel eens wil weten hoe het zit.
Deze zondag begin ik met een nieuwe serie diensten die ik ‘FAQ-diensten’ heb genoemd. Op veel websites heb je een pagina waar je de antwoorden kunt vinden op veel gestelde vragen, in het Engels: ‘Frequently Asked Questions’, afgekort ‘FAQ’. Wie het liever bij het Nederlands houdt zou ze ook ‘VGV-diensten’ kunnen noemen.
Het is de bedoeling om in die diensten op een vraag in te gaan. Of dat altijd betekent dat er een antwoord op te geven is, denk ik niet. Maar wel is het de bedoeling dat je er verder door komt, omdat je een idee van de richting krijgt waarin het antwoord te zoeken is of een bevestiging dat op sommige vragen eenvoudig geen antwoord te geven is.

Deze zondag de vraag: ‘Luistert God eigenlijk wel?’

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

‘Zelfbeheersing’ (Thema 6)

Komende zondag weer een stapje in ons rondje om de liefde als ‘vrucht van de Geest’. Na geloof, zachtmoedigheid (mildheid) nu ‘zelfbeheersing’. Wat wordt daar nu weer mee bedoeld? Ik vermoed dat ‘zelfbeheersing’ bij ons zomaar de verkeerde snaar raakt. Mildheid is mooi, maar zelfbeheersing klinkt geremd. Maar willen we wel leven met de rem erop? Dat doet denken aan de stille zondagen van vroeger waarop bijna niets mocht. En aan muziek die traag en plechtig is, maar nooit eens vrolijk. Aan nooit echt kwaad worden maar ook nooit echt heel blij zijn. Maar als ‘zelfbeheersing’ een van de smaakjes van de liefde is, wat heeft dit dan met liefde te maken?
Paulus gebruikt het begrip in een context waarin het juist niets met geremdheid te maken heeft, maar eerder met persoonlijke records breken. Dus het kan ook heel iets anders betekenen! Lees 1 Kor. 9, 24-29 er maar eens op na. De preek over deze tekst is hier nog eens te lezen, hier nog eens te beluisteren en op deze plek is de presentatie nog eens te zien.

Geplaatst in Jaarthema 2018, Preken | Een reactie plaatsen

‘Wijs werken’ – zondag 10-2

Deze zondag treden nieuwe kerkenraadsleden aan en ook een nieuwe pastoraal bezoeker. Dat betekent dat er ook een aantal afscheid nemen. Onze kerkdienst zal in dat teken staan a.s. zondag.
Want in onze beleving is dit meer dan gewoon een bestuurswisseling. We geloven dat God hier zelf achter zit. En dat geeft er direct ook een hele lading aan. Voor ons als gemeente, immers als de nieuwe mensen ons door God gestuurd zijn dan hebben we die toch wel dankbaar van Hem te ontvangen. Je wilt Hem toch niet ondankbaar zijn. Aan de andere kant kennen we die nieuwe mensen ook zo goed dat we het ook weer moeilijk vinden om ze in alle opzichten als ‘geschenk van God’ te zien. Het blijven toch ook onze medemensen met hun beperkingen.

Ja er zit een hele lading aan, ook voor de nieuwe kerkenraadsleden zelf die komende zondag aantreden. Ze hebben er misschien wel drie keer over nagedacht voordat ze ja zeiden. Het is al zo druk en je energie is ook maar beperkt. Tja, maar als God achter die vraag zit, zeg je ook niet zomaar ‘nee’. Daar moet je een wel heel goede reden voor hebben. Maar zul je het kunnen bij al de andere verplichtingen die je hebt?
En als het je teveel wordt, kun je bij tijden dan wel een stapje terug zetten? Als er werk is dat rechtstreeks met God verbonden is, dan is het dit werk wel. Maar kun je hierin wel rustig aandoen, als dat nodig is? Je kent de verhalen van ouders die hun gezin niet meer zien en van kerkenraadsleden die voortijdig afknappen. Kun je deze roeping volgen en nog een leven overhouden? Of mag je erop rekenen dat God je de kracht er wel voor geeft? Zondag meer…

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

‘Blauwe maandag?’

Afgelopen maandag was het ‘blauwe maandag’, de meest depressieve dag van het jaar. Je eerste voornemens zijn alweer mislukt, het is nog steeds heel donker en de vakantie is nog zo ver weg. Dat voelt niet goed.
‘Blue Monday’ noemen ze het wereldwijd

Nou…?
Alsof daar alles van afhangt, van je vakantie
En toch…, ik had maandag een lastige dag. Op zoek naar een tekst voor de preek kon ik er geen vinden.

Dat is best een vraag: ‘wat zou de Heer nu willen voor deze gemeente?’
En die stel ik dan ook aan Hem. Daarop krijg je doorgaans niet een rechtstreeks antwoord, maar dat loopt meestal via mensen: een gesprek of een vraag.
Maar afgelopen maandag kwam ik er niet uit. Waar zijn de mensen (jullie!) nu mee bezig van maandag tot zaterdag? En wat heeft dat met de Heer te maken?

Ik kan jullie alles vertellen, maar alles is ook weer niks hè. Jullie hebben niks aan alles, jullie hebben alleen iets aan dat wat je nodig hebt. Maar wat moet ik jullie vertellen, wat hebben jullie nodig?

En zo kwam ik op deze tekst. Weer treft je het verhaal. 
We kennen het allemaal, maar hier ook direct de vraag: wat heeft dít nu met onze levens te maken?
Jezus als wonderlijke wijnleverancier op een grote bruiloft, en niet zo’n beetje wijn ook. Veel wijn, zeker 600 liter! Dat gaat toch niet samen met geloof?
En waarom zet Hij zich zó op de kaart, nu net met dit wonder? Later krijgt Hij er nog problemen mee. Dan noemen ze Hem een alcoholist en een bourgondiër (Mat. 11,19).

Wat  heeft dit met ons te maken? A.s. zondag bekijken we Joh. 2, 1-12 van dichterbij. Wees welkom.

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen