Een spoor van liefde (slot) – Pasen 2021

In zeven weken tijd hebben we het spoor van liefde,dat de Heer Jezus voor ons achterliet, gevolgd tot het afgelopen einde.
Een Heer die zich niet te belangrijk voelt om te dienen en de voeten van zijn leerlingen te wassen en vooruit durft te gaan naar een bestemming die mooier en beter is dan we in ons gewone leven nu kunnen bereiken.
Immers daar is echte, diepe vrede omdat de mensen vrienden zijn van God en van elkaar. Uiteindelijk gaat de Heer daarbij tot het uiterste en laat Hij bij zijn troonsbestijging aan het kruis zien dat Hij een heel nieuw soort Koning is, zoals wij die nog helemaal niet kennen. En eenmaal opgestaan helpt Hij zijn leerlingen om dat te kunnen geloven. En zo is het spoor van liefde niet alleen onderweg liefdevol maar leidt het ook tot Liefde (met een hoofdletter) zoals wij die nog helemaal niet kennen.

Wil je het nog eens terugzien of terugluisteren? Dat kan, via de links kun je de vieringen terugzien of beluisteren.
Witte Donderdag zien of beluisteren
Goede Vrijdag zien of beluisteren
Paaszondag zien of beluisteren

Geplaatst in Preken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Vrienden. Joh. 15 1-17

Vrienden van vroeger zijn voor mij altijd een beetje verbonden met avonturen.
We beleefden altijd van alles.
Nu ik aan hen terugdenk komen er heel verschillende verhalen boven.
In het ene lopen wij dwars door de weilanden naar het spoor twee kilometer verderop.
We sprongen samen over de sloten of erin (al was dat niet de bedoeling). Soms met polsstok soms zonder.
In het andere schaatsten we, als het winter was, samen de drie kilometer over ‘het diep’ naar het volgende dorp en dan weer terug. Of in een weer een ander avontuur voeren we in de zomer
met een oude boot over het water van hetzelfde diep, totdat die zonk. Nog weer iets ouder probeerden we op de ree naast het diep een oude brommer aan de praat te krijgen. En dat lukte uiteindelijk ook nog, totdat de hele motor weer uitklaar viel omdat we de onderdelen niet goed vastgezet hadden. Ja, vrienden horen bij verhalen over ‘avonturen’.
Of ze horen bij goede gesprekken, bij belangrijke gebeurtenissen in je leven en bij gezamenlijk gevierde vakanties. Met je vrienden deel je veel goede herinneringen.

Het heerlijke van vrienden is dat je helemaal jezelf kunt zijn en dat ze het toch fijn vinden bij je te zijn.
Je hoeft aan geen andere voorwaarde te voldoen dan je als een vriend te gedragen, maar dat mag je doen zoals je bent.
Het omgaan met sommige mensen is een sociale verplichting en kost je energie, maar omgaan met vrienden is een genot: je komt weer helemaal opgeladen thuis.
Het onvoorwaardelijke van vriendschap is misschien wel het allermooist ervan: een vriend(in) is je vriend(in) omdat die dat fijn vindt. Daar hoef je niets voor te doen. Je familie zoek je niet uit, met je vrienden is dat anders: de vriendschap is vaak verbonden met een gemeenschappelijke interesse of iets dat je leuk aan elkaar vindt.

Je vrienden zijn ook een houvast in je leven. Ze geven je steun en troost.

Vrienden horen helemaal bij je, je kunt net zo moeilijk zonder hen als dat je zonder je ledematen kunt. Ze zijn door en door met je verbonden, je kunt eigenlijk niet zonder hen. Het verlies van een vriend voelt dan ook vaak aan als een amputatie. Daar heb je tijden last van.

De Heer Jezus zegt tegen zijn discipelen: ‘Ik noem jullie geen slaven meer…vrienden noem ik jullie.’
Daar kunnen wij ons wel iets bij voorstellen: dag-in dag-uit waren de discipelen met hun Heer opgetrokken, ze hadden van alles samen meegemaakt, en nu was daar een vriendschap uit ontstaan.

Toch denk ik dat Hij ons als ‘nakomelingen’ van die eerste discipelen ons ook vrienden noemt

Je vraagt je af: bedoelt de Heer Jezus hetzelfde met ‘vrienden’ als wij? Is dat ook dat wij samen avonturen beleven, wij bij de Heer helemaal onszelf kunt zijn, onze vriendschap met Hem onvoorwaardelijk is en wij energie van onze Heer krijgen. i.p.v. dat Hij ons energie kost?

Zondag hopen we Suze te dopen. Betekent dit nu dat zij zich vanaf het begin een vriendin van Jezus mag noemen. Of moet ze eerst maar eens leren te doen wat haar Heer wil? De Heer zegt immers in hetzelfde gesprek: ‘Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat ik zeg,” `Wij zijn vrienden van Jezus, maar kun je vriendschap op voorwaarden nog wel vriendschap noemen?

Zondag verder…, kom kijken of kom luisteren.

Geplaatst in Preken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vrede!

In de serie “een spoor van liefde’ gaat het zondag over vrede. ‘Vrede’ is een relationeel begrip. Je ervaart die pas wanneer je het vergelijkt me een andere toestand: zoals oorlog. Pas dan word je echt duidelijk wat vrede betekent.
Vrede is een zeer gewilde toestand, al zou je het niet zeggen als je sommigen van ons mensen bezig ziet. Toch durf ik wel te zeggen dat uiteindelijk iedereen naar vrede verlangt. Misschien nog wel sterker gezegd: vrede nodig heeft.
Vrede is ook een zeldzame toestand: op onze wereld is het zelden helemaal vrede. En zelfs als het vrede voelen de mensen zich lang niet altijd. In onze coronaperiode ervaren veel mensen zelfs onvrede. Bij sommige is die zo groot dan ze het woord dictatuur in de mond nemen: ‘de regering gijzelt ons met coronamaatregelen.’

Sommige mensen ervaren grote vrede zelfs in moeilijke omstandigheden: ze zijn ernstig ziek, ze hebben veel waar een mens zich zorgen om zou kunnen maken, leven in gevaarlijke omstandigheden, sommigen zelfs in oorlogsgebied, maar de vrede heeft hen niet verlaten.
Toen ik de beelden van pater Frans in Homs zag destijds, was ik diep onder de indruk. Hij straalde rust, zorg en vastberadenheid uit in een stad waar niemand -ook hij niet zou later blijken- veilig was. Uit welke bron putte hij vrede en is daar ook voor ons vrede te vinden?

Pater Frans van der Lugt

De discipelen hebben de indruk dat hun meester voor altijd afscheid neemt. De relatie die nu in drie jaar is opgebouwd zal voor altijd verbroken worden. Hun meester stelt hen gerust: ik ga weg maar ik ben niet weg. Integendeel ik geef jullie toegang tot echte, diepe vrede. Volg hier de dienst nog eens of beluister die hier.

Geplaatst in Preken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Biddag

Het is vandaag biddag.

Wij stonden hier thuis vanavond stil bij Psalm 126.
De dichter denkt terug aan vroeger tijden aan het hoogtepunt toen de Heer ingreep.
Ineens zag hun toekomst er toen heel anders uit.
Hij herinnert zich de lach op zijn gezicht, het gevoel dat ze droomden en het gejuich.
Gebukt onder nieuwe moeilijkheden denkt hij terug aan toen en bidt:
Keer ook nu ons lot, Heer…
Wij kunnen het tegenwoordig zo meebidden!

Zondag zullen we in de dienst speciaal ruimte maken voor gebed.
We willen de hele gemeente daarin graag in dat gebed vertegenwoordigen.
Maar juist in deze tijd is er veel dat we niet weten.
Daarin vragen we aan iedereen in de gemeente een gebedspunt of een bede aan ons aan te geven.

Dat kan ik WhatsApp, via mail of ook via een telefoontje.
Het mag een gebedsverzoek zijn, maar ook een bede,
geschreven of ingesproken op Whatsapp.
De geschreven beden (enkele regels) zullen wij voordragen in ons gebed.
De gesproken beden (enkele regels) zullen we laten horen tijdens ons gebed.

Geplaatst in NGK Ermelo | Een reactie plaatsen

Niet bedrogen…

Het duurt nu bijna een jaar dat we heel beperkt zijn in onze kerkdiensten. Een jaar! 
Online hebben we er grote mogelijkheden bijgekregen, dat is heel mooi. Maar ik merk ook dat ik meer tegen de diensten ga opzien. Behoefte heb aan ontmoeting en aan jullie reactie. Er komt een soort vermoeidheid naar binnen sijpelen. Ik meen dat ook aan jullie te merken: de uitdaging is er nu wel af.

Tot nog toe hebben we ons aangesloten bij het advies van de gezamenlijke kerken. Vaak gaat daarin de PKN voorop. Die besloot onlangs de toegang tot haar diensten weer iets te verruimen, maar nu zijn we niet meegegaan met hen. Geen van de NGK-kerken, voorzover ik weet. In de situatie is immers eigenlijk nog niets veranderd: wij zien helaas nog geen ruimte voor versoepelingen. We hopen dat de ontwikkelingen daar binnen niet al te lange tijd wel aanleiding voor geven. Door ons nu in te houden hopen we er optimaal aan mee te werken dat dit tijdstip zo snel mogelijk aanbreekt.

Intussen proberen we zoveel mogelijk gemeenteleden met onze onlinediensten te bereiken. Dat lukt doorgaans heel goed, maar soms gaat er iets fout. Afgelopen zondag begonnen we zonder geluid. Dat was heel vreemd want vlak daarvoor werkte het nog wel. Gelukkig wisten Herbert en Niek het deze keer heel snel op lossen (daar worden ze ook steeds ervarener in).
Van onze ouderen horen we wel regelmatig dat de onlinediensten voor hen niet eenvoudig zijn. Het nieuwe online is voor hen nu eenmaal minder gesneden koek dan voor de jongere generaties; voor meerdere ouderen blijft het behelpen.  Laat het ons weten als we iets kunnen doen, we helpen graag!

De kinderdienst vanuit Groevenbeek was ongelooflijk leuk om te doen. We hopen dat we binnen niet al te lange tijd weer iets leuks voor jullie kunnen doen, deze keer vanuit onze kerk. Intussen is er een prachtig Paasproject, ‘Een spoor van liefde’, waar we iedere week aandacht aan geven.
Pasen komt al snel dichterbij en ik weet uit betrouwbare bron dat de Passion Challenge doorgaat, die is online te volgen en ik heb kunnen zien dat het een spannende uitzending wordt. We hopen ook dat er snel een jongerendienst mogelijk is… maar daarvoor moeten we met iets meer mensen in de kerkdienst kunnen zijn. 

We ontmoeten elkaar nu voornamelijk online. Dat gaat heel goed. Er is eigenlijk maar één ding beter: elkaar in levende lijve ontmoeten. Maar vergeleken met niets is het toch heel wat. Het is in het begin even wennen maar als je er doorheen bent kan het ook online een echte ontmoeting worden. En dat is precies waar we nu behoefte aan hebben.
Er is nu iedere donderdag een online geloofscursus voor jongeren. Dat zijn leuke ontmoetingen ook online. Ik merk dat ik na zo’n cursus altijd fluitend de trap afkom. Er is online heel wat te doen: regelmatig ontmoeten moeders elkaar in ‘Moederkracht, ’s maandags is er de online Lectio Divina, ’s zondags regelmatig online koffiedrinken, zo nu en dan ‘Preekpoolen’ en ook al onze vergaderingen zijn online. Heel fijn dat we de mogelijkheden hebben om toch samen verder te kunnen. En soms is online zelfs onvervangbaar: donderdags komen de deelnemers uit de steden Groningen, Delft en Harderwijk en uit de plaatsen Ermelo en Putten. Elkaar lijfelijk ontmoeten zit er sowieso niet in.  Online geeft ons nu mogelijkheid elkaar wel te ontmoeten.

Het is een lastige tijd om voor je gevoel zover van elkaar te zijn. ’s Avonds kun je voor de avondklok nog net ergens heen, maar je moet je wel haasten om vóór negenen weer thuis te zijn. Je ziet er dan al snel van af.
Toch heeft deze beperking ook een andere kant: er komt meer ruimte. Niet meer zo geleefd door afspraken en activiteiten is er meer ruimte om je op de Heer richten. Nu alles stil ligt, meer oog voor de belofte van de gelukkige toekomst in het Koninkrijk van God. Nu onze kleinheid maar al te duidelijk is, meer besef van onze afhankelijkheid van God. En ook een gevoel van opluchting: we kunnen niet alles zelf doen en we hoeven dat ook niet. We kunnen ook veel meer in zijn handen leggen dan we eerder dachten. Nu we wel moeten leren we dat. Dat was natuurlijk altijd al zo, maar nu ervaren we het ook. 
Velen willen graag terug naar het ‘oude normaal’; ik ben meer gaan hopen op het ‘nieuwe normaal’ van het Koninkrijk. De Heer zal wel weten wat Hij doet en ook deze periode hoort bij de weg naar het Koninkrijk. Ik hoop dat de beperkingen snel opgeheven zullen kunnen worden, maar ook dat wat we in deze tijd geleerd hebben blijft. Nou ja, je mag er van uitgaan dat ‘wie op de Heer vertrouwt, niet bedrogen uitkomt.’ (1 Pet. 2:6)
 

Geplaatst in NGK Ermelo | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Weg! Een spoor van liefde (3)

‘Die komt er wel!’

Mijn vader gaat even verzitten in zijn rolstoel om zijn woorden zo a.h.w. kracht bij te zetten. In zijn tijd betekende dat ‘die’ zijn opleiding succesvol had afgemaakt, een goede baan had gevonden en goed voor zichzelf kon zorgen en voor zijn toekomstige gezin. Er zat ook iets van ‘sterk zijn’ in: iemand die sterk genoeg is om zichzelf te redden.

Tegenwoordig betekent ‘die komt er wel’ ook wat anders vermoed ik. Nu heb je je bestemming bereikt als je wensen hebt vervuld op je persoonlijke, eigengereide wijze. Zodat je kunt zingen: ‘I did it my way! of ‘Ik heb een steen verlegd in de rivier’. Veel mensen willen uniek zijn.

Dat geeft ook weer veel stress denk ik. Want uniek zijn tussen 7 miljard anderen is nogal wat. Authentiek zijn in een land waar iedereen bijzonder wil zijn is een hele opgave. Voor mensen die hun weg nog niet gevonden hebben is het een complete ontdekkingstocht. En stel je voor dat niet bereikt wat je had willen bereiken, ben je dan mislukt?
Als je dat denkt van jezelf, wat doet dat dan met je: word je er doodongelukkig van?

Stel je voor dat de Heer Jezus zou zeggen ‘die komt er wel! 
Wat zou Hij er dan mee bedoelen? Wanneer heb je volgens Hem je bestemming bereikt?
Nou ja, we kunnen het Hem niet meer vragen, want Hij is weg!

We lezen weer een tekst uit het evangelie van Johannes (14, 1-11). Dat is een maar een klein stukje uit een afscheidsrede want die is maar liefst drie hoofdstukken lang en is beschreven in de hoofdstukken 14-16. In dit gedeelte stelt de Heer Jezus zijn leerlingen gerust, geschokt als ze zijn wanneer het tot hen doordringt dat hun Heer hen gaat verlaten. Immers wat zou dat niet voor hun loopbaan betekenen, drie jaar waren ze nu al dag-in dag-uit met Hem onderweg. Jezus stelt hen gerust met de boodschap dat hun loopbaan zeker is en dat hun toekomst al zeker is. De dienst is hieronder nog eens te bekijken en te beluisteren.

Zondag zingen

I’ve found the happy side of life,
I’ve found the happy side of life,
With Jesus as my savior I’ve found a way.
Rollin along, singing a song,
every single passing day.
I’ve found the happy side of life,
I’ve found the happy side of life,
With Jesus as my savior I’ve found a way.
I’ve found the happy side of…
I’ve found the happy side of…
I’ve found the happy side of life.
With Jesus as my savior I’ve found a way.
Rollin along singing a song,
every single passing day.
I’ve found the happy side of life,
I’ve found the happy side of life,
With Jesus as my savior I’ve found a way.
I’ve found the happy side of…
I’ve found the happy side of…
I’ve found the happy side of life,
Of life, of life.

Geplaatst in Preken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

‘Houding bewaren!’ ‘Een spoor van liefde (2)

‘Voorganger/antivaxer verspreidt miljoenen folders tegen inenten.’

Deze kop kon je afgelopen woensdag vinden in het nieuwsoverzicht van de NOS.
Het blijkt te gaan om een broeder in Christus uit ons dorp aan de overkant Zeewolde. Jaap Dieleman heeft de overtuiging dat de coronapandemie een ‘actie van de antichrist is’. Hij vindt, aldus de NOS, ‘dat elke Nederlander recht heeft om het goede nieuws van Gods liefde te horen. Vooral nu de wereld in zo’n grote nood verkeert en Jezus het enige antwoord is.`. Hij roept op zich niet laten vaccineren en zich te bekeren tot Jezus. Deze boodschap staat in zijn eigen magazine Eyeopener dat deze week in een oplage van 5 miljoen exemplaren verspreid wordt. Misschien hebben jullie al een nummer in de bus gehad?

Als een broeder dat zo dringend onder de aandacht wil brengen wil je hem toch niet zo maar laten praten. Maar als je meer van zijn standpunt wil weten kom je op een pagina van Dielemans website waarin hij verdeeld over vijf vragen 26 verschillende verwijzingen naar artikelen en video’s geeft, waarover hij zegt dat ze zijn’ bijbelse overtuiging onderschrijven’. Met ‘een klein beetje onderzoek’ zullen we dat zelf ook zien, stelt hij. In de lijst staan medische (wetenschappelijke?) artikelen, nieuwsartikelen , documentaires en ‘Prophecy Updates’ door elkaar. Het doet me denken aan de berichten van bezorgde Facebookschrijvers die vaak ook verwijzen naar stevige en lange documentaires, wetenschappelijke artikelen, tabellen en ‘alternatief nieuws’.

Indirect noemt Dieleman onze overheid, virologen en andere wetenschappers, de medische stand en onze zorg en ook onze reguliere nieuwsmedia handlangers van de antichrist. Dat is nogal wat! Dit is een radicaal standpunt. Zulke radicaliteit kom je de laatste tijd wel vaker tegen. Wat ons verteld wordt is allemaal niet waar en de coronacrisis is een dekmantel voor iets anders.
Wat moeten we met de boodschap van deze broeder? Staan we voor de opdracht zijn hele verhaal na te rekenen (kunnen we dat wel?) door te bestuderen wat hij ons aanreikt of kunnen we sneller onderscheiden of dit van de Geest komt (1 Kor. 12,10)?

Op deze tweede zondag in de lijdenstijd ontmoeten we onze Heer Jezus in de laatste dagen voor zijn kruisiging. Hij heeft een duidelijke boodschap voor zijn discipelen. Als we letten op het tijdstip dat Hij deze boodschap geeft zal het wel een belangrijke boodschap zijn. Maar ‘the medium is the message’, niet alleen wat Hij zegt maar ook hoe Hij het overbrengt heeft een boodschap voor ons. Kan deze boodschap ons helpen met het bericht van Jaap Dieleman?

Zondag a.s. is Joh. 13, 1-17 ons uitgangspunt voor de dienst. Ik heb er de titel ‘Houding bewaren’ boven gezet.

Voor de dienst hoor je Sela’s versie van ‘Ubi Caritas’. In het nieuwe liedboek is dat Lied 586B.
Het is een eeuwenoud lied waarvan de melodie zelfs van voor het jaar 1000 is. Traditioneel gezongen  op Witte Donderdag bij de voetwassing.

Waar vriendschap en liefde is, daar is God.

Na de dienst hoor je o.a. Love One  Another’ van de Slugs and Bugs

De tekst Joh. 13, 34-35 in het Engels:

A new commandment I give to you, that you love one another: just as I have loved you, you also are to love one another. 35By this all people will know that you are my disciples, if you have love for one another.”
 

Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals ik jullie heb liefgehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben. 35vAan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie mijn leerlingen zijn.’

Geplaatst in Preken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

(Online) Lectio Divina in de lijdenstijd

Laat je niet afschrikken door de titel. Lectio Divina is een duur woord voor een gezamenlijke wijze van biddend bijbellezen. Leidende vraag is steeds waar de tekst je persoonlijke leven raakt en of je dat wilt delen met de andere deelnemers. Zoals ik hierboven al schreef, hebben wij dit meteen kleine groep gemeenteledende afgelopen twee jaar, het tweede jaar helaas maar kort vanwege de coronamaatregelen, als pure rijkdom ervaren. Het Nederlands Bijbelgenootschap geeft nu een gratis leesplan voor Pasen uit dat je kunt gebruiken voor Lectio Divina. ’t Is gratis. Als we dit met een aantal gemeenteleden bestellen, zouden we op Zoom met een aantal Lectio Divina groepen kunnen vormen. Via deze link kom je op de bestelpagina.

Ali Maris en ik organiseren deze Lectio Divina (LD) samen. We nemen ons voor beiden een groep te leiden op een verschillende tijdstip.
Het gaat om korte ontmoetingen van zo ongeveer drie kwartier tot maximaal een uur
Het materiaal gaat uit van de zondag als dag, maar wij kiezen ervoor een door de weekse dag te kiezen. Ik stel voor in de eerste volle lijdensweek te beginnen (vanaf 22 februari). Zou je onderstaande vragen willen beantwoorden, zo kunnen wij bepalen wat de beste tijdstippen zijn.

Laat ons via mail of WhatsApp even weten of je mee wilt doen. Dan weten wij hoe groot de belangstelling is.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het TomTom-effect

Het mooie van de TomTom (een navigatietoestel voor de auto) is dat hij je naar je bestemming brengt. Ook als je de aanwijzingen niet opvolgt, past hij de route automatisch aan en brengt hij je toch via een andere route naar je bestemming. Linksom of rechtsom, je komt er wel. 
Pas als je de aanwijzingen consequent niet opvolgt, kom je er niet De TomTom zal je echter blijven waarschuwen: ‘ga terug’, ‘keer om’.

Hoe ga jij met de Heer om? Ben je op weg achter Hem aan, of zoek je zo veel mogelijk je eigen wegen? Waarom is dat dan? Schaamte? Trots? Behoefte aan vrijheid? Of ben je eigenlijk best wel behoorlijk eigenwijs?

Jona ging er vandoor. Je vraagt je af waarom hij dat deed en wat hij daarbij gedacht heeft. Hoe dan ook hij komt uiteindelijk toch precies waar de Heer hem hebben wil. Want de Heer wijkt niet van zijn route af. Intussen had Jona het zichzelf wel heel moeilijk gemaakt.

De vraag bij de korte overdenking bij het avondmaal is: ga jij als het om je geloofsleven gaat ook voor het TomTom-effect?

We ‘zien’ elkaar zondag bij brood en wijn. Via de bekende link, start 10:15 uur.

Geplaatst in Preken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

God = ..? – Joh. 3: 14-21

Deze zondag de vierde tekst uit het evangelie van Johannes onder het thema: ‘Wie is Jezus?. Iets meer van dichtbij deze keer het slot van het gesprek met de Farizeeër Nikodemus. Van het geloof van Nikodemus persoonlijk voert het gesprek naar het geloof van Israël in de woestijn en uiteindelijk zelfs tot het geloof van de hele wereld. Of gaat het hier eigenlijk heel ergens anders over? Het deed me denken aan een gesprek dat ik jaren geleden had.

Ze had om een afspraak gevraagd en ik was naar haar toegegaan. 
Nog maar pas predikant, zag ik daar ook wel weer tegenop. Wat kon ik nu voor een gelovige op leeftijd betekenen, vroeg ik me af? Maar hoeveel jonger ook, ik was nu wel haar dominee. Dus ik bad en ik ging. 
Aan haar tafel zaten we eerst wat ongemakkelijk tegenover elkaar. Ze was een hartelijke vrouw, de thee was prima en de koekjes waren heerlijk, daar lag het niet aan. Maar zij wilde iets aan me kwijt en ik durfde er nog niet echt op aan te dringen om het nu maar aan me te vertellen.. 

Toen ik het haar uiteindelijk voorzichtig vroeg, legde ze haar zorgen bij me neer. Behoorlijk op leeftijd gekomen waren haar zorgen over één van haar kinderen met haar kind groter geworden.
Van haar kinderen was hij degene die haar geloof niet deelde. Dat was nu al zo lang zo dat ze er menselijkerwijs gesproken niet meer op durfde te rekenen. Een verdriet dat nu al jaren met haar meereisde door het leven. Ze begon zich af te vragen: zal ik, als mijn laatste uur geslagen heeft, hem ooit nog weer zien? Immers ‘wie niet in Hem geloofd is al veroordeeld…’, schrijft de apostel Johannes in zijn evangelie (3,18). Het bleef lang stil aan tafel.

Vorige week kwam dit tekstgedeelte al even voorbij. Jezus trekt een redding van Israël  ‘desondanks’, die met de slang in de woestijn, door naar een voornemen tot redding van de levens van alle wereldbewoners ‘desondanks.’ Het is alsof je vanuit de dageraad in het volle zonlicht stapt. Het is een hoopvolle dag, zonovergoten strekt het leven zich voor ons uit.

Maar dan wordt het ineens pikkedonker: ‘wie niet in Hem geloofd is al veroordeeld omdat hij niet heeft geloofd (staat er eigenlijk). En verderop: ‘de mensen hielden meer van de duisternis dan van het licht’. Met het licht verdwijnt de hoop: immers hoe kun je iemand redden die zich niet wil laten redden? De scheiding is scherp: hoe verhouden zich die twee delen van de tekst nu met elkaar? Wat weegt zwaarder: Gods liefde of ons geloof? En wat is dat geloof dan eigenlijk?

Hoe je deze tekst leest heeft ook te maken met de invalshoek die je kiest. Je kunt de dienst hier nog eens bekijken (preek start op: 18:28) en hier nog eens beluisteren

Hiermee is dit thema voorlopig afgesloten. Volgende week beginnen we met Jona.
Reacties zijn welkom!

  1. Mooi verwoord, duizendbunder oneindig! God gaat met ons voort, ook in deze tijd

Geplaatst in Preken | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen