Top – Handelingen 2: 1-21 – Pinksteren

In de kring van de collega’s vertelde ik eens dat ik zo worstelde met het slechte nieuws uit Syrië.
Iedere dag raakten mij in het radiojournaal waarmee ik ’s morgens toen wakker werd, de nieuwe gruwelijkheden die alweer overtroffen wat ik eerder gehoord had.
De machteloze afkeer en verdriet ontlokten in mij steeds weer een diepe zucht en stempelden het begin van mijn dag.
Een collega verraste me in zijn gebed door mijn gevoelens te omschrijven als een last die ik droeg doordat God me met de ogen van zijn Geest naar de oorlog liet kijken. Daar had ik nog nooit zo naar gekeken. Zou dat kunnen, dat Geest van God zijn gevoelens bij die afschuwelijke oorlog in mijn hart liet resoneren?

Bij de Klaagmuur in Jeruzalem raakte me de blijdschap waarmee de familie de Bar Mitswa van hun zoontje vierden. Vanuit de Poort van Robinson kwamen ze me zingend en dansend tegemoet.
Hun zoontje trots voorop met de Torahrol in zijn armen.
Het lukte me niet te stoppen met filmen: het trof me zo.
Hij zag mij, keek me even wantrouwend aan, zag mijn ogen en begon toen trots te glimlachen.
Twee mensen van verschillende generaties uit verschillende culturen hadden even echt contact.
Ik was verwonderd: dit was meer dan elkaar zien.
Zou het kunnen dat de Geest in mij reageerde op de blijdschap van die plechtigheid?

Twee mensen van verschillende generaties uit verschillende culturen hadden even echt contact.

We zingen na de preek een lied in de kerk.
Ik voel een rilling door me heen gaan: het zingen neemt ons mee omhoog.
Verwonderd onderga ik de ervaring en vraag me af wat er gebeurt.
Later denk ik: is het de Geest in ons die binnenin ons antwoord geeft?

Vijftig dagen na de opstanding van Christus komt zijn Geest op aarde wonen.
Dat verandert de beleving van alles wat daarvoor was.
De woorden van God krijgen weerklank van binnenuit.
Het spreken over God krijgt een vurigheid diepte eerst niet had.
medegelovigen voelen zich met elkaar verbonden op een manier die ze nog helemaal niet kenden.
De Geest brengt alle eerdere ervaringen en gedachten op een hoger niveau.
Naar de top zou je kunnen zeggen.

Zondag bezinnen we ons op wat dit voort ons betekent, en vieren we -opnieuw- de komst van de Geest in ons midden.

  1. Herken dit ben van vrijgemaakt overgegaan naar hervormde kerk,werd afgelezen ,als ongelovige.

  2. helden zijn voor mijn mensen die durven… Durven hun dromen achterna te gaan. Durven de dromen die God voor hen…

  3. Helden heb je in soorten en maten. De helden van TV waren voor mij ook Floris, maar ook de man…

Geplaatst in Preken | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Wie is jouw held?

Hebreeën 11: 8-16 – jongerendienst (Spring) – 29-05-202

Floris en Sindala waren mijn grote helden toen ik klein was.
Niemand kent ze nu nog, maar toen waren ze heel bekende Nederlanders.
De ridder (Floris) en zijn magiër (Sindala).
Iedere week was er een nieuwe aflevering op de TV.
Ze beleefden allerlei avonturen en wonnen het uiteindelijk altijd. Maar spannend dat het was!

Zoals Floris wilde ik ook zijn: blond, groot en sterk met een helm, een zwaard en een paard.
Blond was ik wel (vroeger), maar groot niet en ook niet zo sterk, maar ik deed net alsof.
Mijn zwaard was van hout, mijn helm van karton met daarin een klein raampje van doorzichtig plastic en mijn paard was mijn fiets.
In onze buurt beleefde ik allerlei avonturen, verjaagde vele schurken en kreeg meerdere keren bijna een ongeluk, want ik zag bijna niks door die helm van karton op mijn hoofd.

1968-01-01 SINDALA & FLORIS VAN ROZEMONDT Jos Bergman, Rutger Hauer Copyright Kippa

Later kreeg ik andere helden: Neil Amstrong, de astronaut die de eerste stap op de maan zette. Nog later nog weer anderen.
Ik ben niet zo’n goede fan, ik vereerde mijn helden dan ook niet echt. Ik noem hen voor mezelf eigenlijk ook geen helden maar ‘inspirerende mensen’. Maar ik ben wel van hen onder de indruk. Ik zou best graag sommige dingen willen kunnen en ook willen doen zoals zij dat deden.
Je merkt dat als je ouder wordt, je ook weer van andere dingen onder de indruk raakt. Mijn ‘helden’ veranderden dan ook met mijn opgroeien en ouder worden. Soms ben ik onder de indruk van iets dat ze kunnen, de andere keer weer van iets dat ze durfden en in mijn ogen ook echt belangrijk is, maar waar wel veel moed voor nodig is.

Hebben jullie dat nou ook: ‘helden’ van vroeger. En wie waren dat bij jullie dan? Welke mensen inspireren jullie nu en waarom?

Hebben jullie dat nou ook: ‘helden’ van vroeger. En wie waren dat bij jullie dan? Welke mensen inspireren jullie nu en waarom?

Er zit ook nog een andere kant aan ‘voorbeeldfiguren’. Als je ze zelf kiest dan is het meestal geen probleem, maar stel je voor dat je moeder (of vader) je iemand als voorbeeld noemt! Weet je wel: “dat doet Henkie ook altijd, zou jij ook eens moeten doen!” Ik weet niet of het jullie wel eens overkomen is, maar ik vond dat niet fijn als mijn moeder dat deed. Want misschien vond ik Henkie wel helemaal niet zo aardig of had ik helemaal geen zin om het aan te pakken zoals Henkie het deed.

In het bijbelgedeelte van zondag wordt Abraham als voorbeeld voor ons genoemd. Kun je dat volgen en is Abraham dan ook een voorbeeld voor jou? Waarin dan?
Ik ben wel benieuwd hoe jullie daartegen aankijken. In de Mentimeter bij deze dienst komen deze vragen weer terug: Wie is jouw held? (1) en Is Abraham ook jouw voorbeeld? (2). Wil je die eens invullen?

…is Abraham dan ook een voorbeeld voor jou? Waarin dan?

Je mag hieronder natuurlijk ook uitvoeriger reageren. Of stuur me anders een persoonlijke app? Ik ben benieuwd naar reacties van gemeenteleden alle leeftijden. Wie waren onze helden vroeger? En wie zijn het nu? Is het een heel ander soort helden, of komt het toch wel weer op hetzelfde neer?

Meerdere mensen hebben in de dienst gezegd wie een voorbeeld voor hen is en waarom. Voor velen blijkt Abraham toch ook een geloofsvoorbeeld te zijn. Beluister gepreek of bekijk de dienstT

  1. Herken dit ben van vrijgemaakt overgegaan naar hervormde kerk,werd afgelezen ,als ongelovige.

  2. helden zijn voor mijn mensen die durven… Durven hun dromen achterna te gaan. Durven de dromen die God voor hen…

  3. Helden heb je in soorten en maten. De helden van TV waren voor mij ook Floris, maar ook de man…

Geplaatst in Preken | Getagged , , , | 2 reacties

‘Eigen baas!’? – Genesis 24

Je wil toch de eigen baas over je leven zijn!

Wat je niet voelt voor je werk: niet iedereen wil de baas van een eigen bedrijf zijn. Dat kan ook teveel verantwoordelijkheid op je schouders worden.
Wat je niet hoeft voor je eigen land: niet iedereen wil hier premier of staatshoofd zijn. Dat is nog meer verantwoordelijkheid om te dragen
Maar je wilt wel zoveel mogelijk de baas zijn in je eigen privéleven.
Sommige dingen mogen anderen echt niet voor jou beslissen.

Er zullen hier niet veel voorstanders van uithuwelijken zijn.

Stel je voor:
iemand anders zoekt je partner voor je uit!
En daar moet jij dan een relatie mee aangaan.
Je moet er toch niet aan denken.
“Ja maar, ze komt uit een heel goede familie.”
Nou dat mag dan zo zijn, maar ik moet met haar leven.
“Hij heeft een heel goede baan, een mooi huis en ontzettend goede vooruitzichten”.
Ja maar… dat wil nog niet zeggen dat ik hem leuk vindt.
Er zullen hier niet veel voorstanders van uithuwelijken zijn.

Net zo als je een ander niet je beroep laat uitzoeken.
Of laat beslissen dat jij thuis blijft wonen om voor je ouders te zorgen.
We kunnen niet alles kiezen in ons leven,
maar sommige beslissingen willen we echt zelf nemen.
Dat kunnen anderen gewoon niet voor je doen.
Dat wil je ook niet.

Wij snappen Lale Gühl wel.
Lale is een Nederlandse vrouw met een Turkse achtergrond.
In de cultuur van de van oorsprong Turkse Nederlanders is het heel gewoon dat je ouders je huwelijkspartner uitkiezen en je aan hem uithuwelijken.
Voor je beslissen wat je later gaat doen.
Vinden dat je voor je ouders moet zorgen.
Daar zijn wat hen betreft veel goede redenen voor,
in die cultuur wordt je dat niet gevraagd.
Lale was er heel verontwaardigd over,
toen haar ouders dat voor haar wilden beslissen.
Ja, ze werd er kwaad van.
Ze schreef er een woedend boek over:
‘Ik ga leven.’
Lale is zo kwaad dat het boek haast lelijk van boosheid is.
(Wel goed geschreven!)
Verschenen in 2021 werd het boek een bestseller.
Veel Nederlanders griezelden met haar mee.
Ik ook.
Stel je toch voor, dat je uitgehuwelijkt wordt.
In ons land mogen anderen dat niet voor je beslissen.

Stel je toch voor, dat je uitgehuwelijkt wordt.

In ons land mogen anderen dat niet voor je beslissen.

In opdracht van Abraham zoekt zijn knecht een vrouw voor zijn zoon Isaak uit.
Er is Isaak niets gevraagd.
Maar als Rebecca eenmaal gevonden is, wordt haar ook niets gevraagd.
Ze mag alleen beslissen of ze direct meegaat of nog even thuisblijft

Toch is Isaak blij met haar, trouwt met haar en gaat van haar houden.
Ja, de knecht en hij beschouwen de keuze voor Rebecca als leiding door de Heer.

Is dat iets van vroeger?
Of kunnen wij daar ook nog een voorbeeld aan nemen?
Sommige christenen laten God beslissen over met wie ze gaan trouwen.
Maar ben je dan nog wel eigen baas!?

Dat en meer zondag a.s. in de @NGKErmelo, dan gaan we het over Genesis 24 hebben. Welkom.

Geplaatst in Preken | Getagged | 1 reactie

Lachen (Gen 18/21) – ASI 3

Wanneer heb je voor het laatst voluit en zonder reserve gelachen?
Diep van binnenuit, recht uit het hart!
Weet je het nog?

Abram en Saraï hadden wat God hen gezegd voor waar aangenomen.
Ze waren vertrokken vanuit hun familie en thuisland naar een onbekend land.
Er was hun keer op keer heel veel beloofd. Ook dat wat ze al jaren pijnlijk misten: een eigen kind, een zoon en erfgenaam zelfs. En met dat kind zou het geluk meekomen, een reputatie die voor iedereen om hen heen zou klinken als een klok. Ze zouden uitgroeien tot een eigen volk dat woonde op hun eigen grondgebied. Internationaal befaamd!
Maar vijfentwintig jaar later hadden ze nog geen vierkante meter eigen grond, geen eigen zoon. Ja, een soort donor-zoon via een draagmoeder. Abram, de vader, had de jongen lief, maar Sara bleef moeite met de jongen houden.Voor haar was hij niet de vervulling van Gods belofte. Gehad het plan nog wel zelf bedacht, maar nu kon ze er niet meer in meekomen. Alleen over hun inkomen hadden ze geen zorgen: het ging hen voor de wind.
Ze konden vast nog wel lachen, zo nu en dan, maar een bevrijdende lach was het niet meer.
Die was met de verwachting en met het ouder worden versleten.
De biologie had de belofte immers onmogelijk gemaakt. Die onverbiddelijke grens kan geen mens over.
Als ze terugdachten aan de belofte, bestierf de lach op hun gezicht tot een pijnlijke grimas.

Wat zeggen Gods beloften ons nog als de grenzen van het denkbare bereikt zijn?

Wat zeggen Gods beloften ons nog als de grenzen van het denkbare bereikt zijn?
Als je hoopt tegen beter weten in is?
Als de lach je op het gezicht bestorven is? Omdat je eenvoudig niet begrijpt hoe het ooit nog anders kan worden.

Voor God is niets onmogelijk, lezen we.
Kan dat echt waar zijn?

Soms is je leven niet om te lachen, soms lach je het maar een beetje weg, maar het gebeurt ook dat je diep van binnenuit, zonder reserve kunt lachen. Kijk maar!

Geplaatst in Preken | Getagged , , , , , , | 1 reactie

Belofte of IJs?

Woorden, woorden, woorden…zijn maar woorden.
Ons parlement praat rustig een dag over het woord ‘betrokkenheid’. Als de minister wel wist van de mondkapjesdeal, maar de deal niet persoonlijk gesloten heeft, is hij dan betrokken of niet? Intussen sloegen er weer raketten in op Oekraïense bodem.
Nederland doet mee aan de sancties tegenover Rusland, maar niemand weet hoe het precies zit. De president van Rusland en zijn collega’s in het bestuur van dat land maken het helemaal bont. Hun schepen zinken niet, hun soldaten sneuvelen niet, ze zijn niet verantwoordelijk voor de bombardementen op ziekenhuizen en woonwijken en toch staat Oekraïene in brand, ook de schuilkelders, de flats en de ziekenhuizen. Eerst waren het Homs en Aleppo waar zij het niet gedaan hadden, nu in Marioepol en Charkov niet.

De publieke ruimte staat bol van woorden, maar wat zeggen ze nu werkelijk? ’t Is bitter om dit te moeten constateren, maar soms betekenen woorden niets meer. Alleen maar dat je weet dat er iemand praat. Maar wat er gezegd wordt, heeft maar weinig meer met de werkelijkheid te maken. Dat is niet goed voor je vertrouwen in publieke instanties.

De publieke ruimte staat bol van woorden, maar wat zeggen ze nu werkelijk?

Maar helaas, helaas, ook je persoonlijke ruimte dreigt vol te lopen met lege woorden. De verkoper belooft je dat zijn product geweldig is, maar eenmaal thuis valt dit nogal tegen. De geluidsoverlast die het vliegveld van Lelystad zal geven valt helemaal binnen de normen, totdat iemand de normen thuis eens gaat narekenen en de berekening toch niet blijkt te kloppen. Is het een vergissing of creatief rekenen? Je buurman komt zijn belofte alweer niet na om de dakgoot schoon te maken die tussen jullie huizen loopt. Het ergste is dat je er zelf ook in de vervuiling van de ruimte met legn woorden betrokken bent. Te vaak blijven jouw woorden ook maar woorden en kom je niet na wat je beloofd hebt.

Na verloop van tijd kun je het gewicht van al die loze woorden niet meer verdragen. Een hele groep mensen is inmiddels woedend: ze voelen zich bedonderd en zijn het vertrouwen helemaal kwijt. Het zou beter zijn wanneer we er de komende maanden maar eens het zwijgen toe deden. Als woorden vaak toch niet meer betekenen.

Wat dit betreft is deze geschiedenis van Abram in Genesis 12 een verademing.

Wat dit betreft is deze geschiedenis van Abram in Genesis 12 een verademing. Ook daar klinken grote woorden. De kinderloze Abram zal een gigantisch nageslacht krijgen, wereldberoemd worden, ja zelfs een rolvoorbeeld worden voor heel veel medemensen. Maar Abram beschouwt dit niet als loze woorden, maar schat ze op waarde en doet gewoon wat er gezegd wordt. Hij vertrouwt op deze woorden alsof geen reden is daaraan te twijfelen en hij gaat ervan uit dat zal gebeuren wat er door God gezegd wordt.

Wat geeft hem dat vertrouwen? En wat heeft ijs daarmee te maken? Bekijk de dienst nog eens of beluister de preek.

Geplaatst in Preken | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

Pasen

“Heb je al gehoord dat afgelopen weekend … overleden is?” Ik hoor de naam van een goede vriendin van vroeger en val stil. Ik had haar jaren niet gezien, maar zoiets had ik absoluut niet verwacht. Ze was energiek, jong (vier jaar jonger dan ik) en nooit ziek. Mijn paasstemming zakt tot ver onder nul. Ik ben helemaal van slag en kan dagen lang maar nauwelijks ergens anders aan denken.

Wat mij nu gebeurt, gebeurt velen op de wereld elke dag weer: mensen worden ongeneeslijk ziek, verongelukken, komen om in een oorlog en wij blijven achter. En de griezel van dit alles is dat je het van een heel stel van hen niet zag aankomen. Op zo’n moment ervaar je vooral je verlies. Waar vind je geloof ergens een plaats in dit soort verliezen?

We beginnen het nieuwe Paasjaar met een gezamenlijk ontbijt vanaf 08:30 uur. Volgens het oude christelijke principe: laat ieder wat voor zichzelf meenemen en voor een ander. Om 10:00 uur gaan we dan verder met de Paasdienst.

Dat is precies de sfeer waarin de mensen rondom de Heer Jezus achterblijven na zijn sterven: verdoofd door de schok proberen ze hun leven weer op te pakken. Kan hun prille geloof in de Heer Jezus dit aan?
Toch wel…, maar het heeft wel hulp nodig. Welke hulp moet je zoeken om na zoiets weer een nieuw begin te maken?

Het thema is “Een nieuw begin!”.

We beginnen het nieuwe Paasjaar met een gezamenlijk ontbijt vanaf 08:30 uur. Volgens het oude christelijke principe: laat ieder wat voor zichzelf meenemen en voor een ander. Om 10:00 uur gaan we dan verder met de Paasdienst.

Deze dienst is een dienst van allen voor allen. Iedere wijk, club, kring of persoon mag een onderdeel voor zijn of haar rekening nemen. Hieronder staat de opzet van de dienst, die zal ik in de loop van de komende week aanpassen, naar gelang er meer duidelijk wordt. Het thema is “Een nieuw begin!”.

Geef je zelf hieronder via de reacties op. Noem, het nummer van het dienstonderdeel en je naam. Overleg gerust even met mij.

Verder wil ik vragen om filmpjes van je zelf (of met anderen samen) te delen waarin je zegt wat je goede voornemens voor het komende Paasjaar zijn.

De Paasdienst van 17 april 2022 – Een Nieuw Begin – Luk. 23:50 – 24:8

1Lezen Paasevangelie Lucas 23:50-24:8 [licht uit, bij klein lampje of telefoon]Ineke Bottinga
2De kaars aansteken van de nieuwe paaskaars, begin van een nieuw jaar in het licht van Christus. [+ een tekst, een lied ]Tom, Jochem en Eelco Starreveld
3Lied: HH 169 Daar juicht een toon
4Gelofte en groet
5Lied: Opw. 832 Jezus Overwinnaar
6Gebed [dank aan God, vergeving en om de komst van de Geest]
7Bijbellezing: Heb. 3:1 [door een kind]Julian Mintjes
8De kijktafelSandra Abee
9Het projectlied Jozef en Benjamin voorinDe kinderen en de kerk
10Bijbeloverdenking (meditatie, sketch, lied, etc.)MrT. filmpje
Wieb (meditatie)
11Stilte en gebed
12Luisterlied (zelf uitzoeken of maken) Jezus Army: Thank you JezusVideo
13Voorbede gemeente en wereld
14Diaconaal doel aankondigen – collecte
15Lofliederen zingen:
Hij leeft (Elly & Rikkert)
Opw. 575 Jezus alleen
U zij de glorie (met orgel en blazers)
16Zegen  [Voor een nieuw jaar in het licht]
De opzet van dienst op 17 april a.s.

Opgaveformulier voor het paasontbijt om 08:30 uur in de kerk

De organisatie wil graag een inschatting van het aantal deelnemers kunnen maken. Sommigen van jullie hebben zich al opgegeven. Wil je als je van plan bent te komen je hieronder opgeven en aangeven met hoeveel personen je komt..

  1. Herken dit ben van vrijgemaakt overgegaan naar hervormde kerk,werd afgelezen ,als ongelovige.

  2. helden zijn voor mijn mensen die durven… Durven hun dromen achterna te gaan. Durven de dromen die God voor hen…

  3. Helden heb je in soorten en maten. De helden van TV waren voor mij ook Floris, maar ook de man…

Geplaatst in Preken | Getagged , | 1 reactie

Stilstaan – Goede Vrijdag

Een vreemde kilte verdrijft de hitte van de middagzon. De vogels stoppen met zingen. Bloemenkelken vouwen zich dicht alsof de nacht valt. In de schemer wordt het doodstil en dat duurt tot je geen hand meer voor de ogen kunt zien. Het tafereel voor je ogen dat er net nog uit zag als een openbare executie: afschuwelijk maar niet bedreigend, krijgt nu ineens iets dreigends voor iedereen die staat te kijken. Wat wil die plotselinge duisternis zeggen? Is dit het begin van het oordeel over alle toeschouwers? Gaat de hemel wraak nemen op de aarde?

Dan wordt de stilte verscheurd door een stem…

Op Goede Vrijdag 15 april a.s. willen wij als gemeente ook samen stilstaan bij het kruis. Alsof we in de tijd 2000 jaar terugkijken en vanuit onze tijd getuige van het lijden van de Heer Jezus zijn. Hoe beschrijft de evangelist Lukas dit lijden en wat wil hij ons laten zien?

Op Goede Vrijdag 15 april a.s. willen wij als gemeente ook samen stilstaan bij het kruis.

Om 20:00 uur samengekomen in ons kerkgebouw staan we eerst in gedachten stil bij de kruisiging van onze Heer: door te luisteren, te overdenken, te zingen en te bidden. Aansluitend gaan we rond 20:30 uur naar buiten om daar in het donker lijfelijk stil te staan bij een kruis, onze Heer te eren en onszelf te met Hem in zijn lijden te verbinden. Dat is anders dan er alleen aan denken. Wie dat wil kan een bericht aan dat kruis spijkeren of achterlaten in de vuurkorf bij het kruis. Omstreeks 21:00 uur vertrekken we dan in stilte naar onze huizen.

Geplaatst in Preken | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

De ‘Avondmaaltijd’

Wat doe je in onze tijd als je iets van iemand wilt weten?

Je kent de naam, maar niet de persoon. Als je de naam in het zoekvak van een Googlepagina invult, weet je waarschijnlijk al meer. Vervolgens kom je op sociale media nog meer te weten. Maar wat doe je als je iemand echt wil leren kennen? Dan ga je eerst eens samen eten!
Dat is een gewoonte die zeker tweeduizend jaar oud is, ja nog veel ouder denk ik. In mijn voorstelling hebben mensen altijd al met elkaar gegeten op belangrijke momenten in hun leven. Eeuw na eeuw onderstrepen zij de onderlinge band en bijzondere gebeurtenissen met een gezamenlijke maaltijd. Binnen de Joodse traditie was de belangrijkste jaarlijkse maaltijd die met Pesach: het vieren van de bevrijding uit Egypte.

In de tijd van de eerste christenen at men ook vaak samen. Steeds lees je van hen dat ze bij elkaar komen om te eten. Je krijgt de indruk dat de viering van het avondmaal zoals wij die kennen, onderdeel was van een complete maaltijd. Een ‘liefdemaaltijd’ lezen we in Judas, vs. 12, waarbij de gemeenteleden aten van het door iedereen meegebrachte eten. Zo onderstreepten ze nog eens de band met de Heer én met elkaar. In het Nieuwe Testament is zo’n liefdemaaltijd zo gewoon dat deze wel genoemd, maar verder niet uitgelegd wordt. 

Op Witte Donderdag (14 april) willen we de gezamenlijke maaltijd en het avondmaal opnieuw verbinden in een ‘liefdemaaltijd’ naar het voorbeeld van vroeger

In de praktijk van ons kerkelijke leven zijn onze bijzondere maaltijden en het avondmaal van elkaar losgeraakt.
Op Witte Donderdag (14 april) willen we de gezamenlijke maaltijd en het avondmaal opnieuw verbinden in een ‘liefdemaaltijd’ naar het voorbeeld van vroeger. In onderlinge verbondenheid denken we terug aan de maaltijd waarin onze Heer Jezus zijn liefde voor ons mensen vierde met zijn eerste discipelen.

De maaltijd start in ons kerkgebouw om 18:00 uur. De kerk is open vanaf 17:30 uur. We nodigen iedereen uit om iets voor zichzelf en voor een ander te eten mee te nemen. Het is wel belangrijk om je van te voren voor deze maaltijd op te geven, Geef aan met hoeveel personen je komt, zo weten wij hoeveel eters we kunnen verwachten. We hopen je te ontmoeten.

Vul hieronder het aanmeldformulier in

Geplaatst in NGK Ermelo, Preken | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Eén vinkje! Deut. 8

Het boek De zeven vinkjes van Joris Luyendijk heeft de afgelopen maanden flink de aandacht getrokken. Hij beschrijft de zeven kenmerken van succesvolle mensen in Nederland.
Het goed doen, of succesvol zijn, is weer de oorzaak van het dertigersdilemma. Jonge mensen vragen zich af: wat moet ik doen om mezelf te kunnen worden, om er alles uit te halen wat er in potentie in zit.
Of meer in de taal van onze minister president (Ruttetaal): “Nederland is een ontzettend gaaf land. Er is echt niets dat wij niet kunnen.”
Kortom: we zijn heel erg bezig met succesvolle mensen te zijn. Trots op onszelf te kunnen zijn.

Zo rond 1850 schreef de dichter J.J.L. ten Kate het gedicht: Als God, mijn God, maar voor mij is. Het kwam in ons Liedboek terecht als nummer 466. Het lied verbindt succes in het leven aan heel andere oorzaken. Niet de uiterlijke omstandigheden zeggen iets over het succes in het leven, maar met wie je onderweg bent. Kort gezegd als je God volgt kan je niets gebeuren. Onderdrukking, verdriet of tegenslag werken zelfs in je voordeel en leiden tot je zegen.
Dat is sterkte taal! Je zult maar in Oekraïne wonen. Kun je dit lied daar zingen terwijl de rakketten om je heen inslaan, familieleden sterven, en je land verwoest wordt?
Kunnen wij dit lied nog zingen? Je voelt de spanning. Is het soms om die reden dat het lied niet meer in het nieuwe Liedboek uit 2013 terecht gekomen is?

In het boek Deuteronium is het volk Israël bij de grens aangekomen: de woestijn ligt achter hen, het beloofde land voor hen. Mozes zet hen voor de keus: er is maar één manier waarop ze daar succesvol zullen kunnen zijn. In plaats van zeven vinkjes, moet er maar er één goed staan en dan zal het hen goed gaan. Welk vinkje is dat? En is dat voor ons nu ook zo?

Lied 466
Geplaatst in Preken | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

Aandenken! Exodus 13: 3-10

Het is al een hele tijd geleden dat we het Avondmaal samen gevierd hebben.
Dat is niet de bedoeling natuurlijk, maar ja de maatregelen. Avondmaal te vieren terwijl een groot deel van de gemeente thuis zit, lijkt toch aan zijn doel voorbij te schieten.
De tekst van a.s. zondag (Exo. 13, 3-10) zet ons stil bij de voorloper van het avondmaal, het Pesachfeest. Het blijkt een belangrijk feest te zijn, niet alleen die eerste keer in de nacht bij de bevrijding uit Egypte. De Heer God geeft de opdracht het feest ieder jaar weer op de datum van de bevrijding groots te vieren, exact zoals die eerste keer. Als je de bevrijding toen meegemaakt had, al was het jaren geleden, dan kwam je weer even helemaal terug in die nacht. Zelfs de volgende generaties moeten het blijven vieren zodat ze het niet zullen vergeten. Door het bevrijdingsfeest net zo te vieren als hun voorouders spelen ze de bevrijding a.h.w. nog een keer na en is het alsof ze er zelf bij zijn geweest. Vergeet de dag van je bevrijding niet, zegt de Heer tegen zijn volk. Zelfs niet als je er niet bij was toen.

Toen dit opnieuw tot me doordrong, realiseerde ik me dat de Heer Jezus precies hetzelfde zegt over het avondmaal. Paulus geeft aan ons door wat de Heer Jezus zelf gezegd heeft bij die eerste Paasviering in de nacht van onze verlossing: ‘Doe dit en denk aan mij’ (1 Kor. 11, 24)
Het is een opdracht van de Heer om het Avondmaal vieren en aan de bevrijding te denken. Het leek goed om nu het kan dat ook weer doen. Zeker in deze dagen als onze gedachten voortdurend naar andere zaken toegezogen worden. Ik hoop het avondmaal zondag met jullie te kunnen vieren.

Geplaatst in Preken | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen