‘Tussen hemel en aarde’ Goede Vrijdag en Pasen

Goede Vrijdag en Pasen hebben we online met elkaar gedeeld. Het ingrijpende verhaal van Goede Vrijdag is nauwelijks in woorden te vangen, evenmin als de overweldigende boodschap van paasmorgen. We vroegen ons af of het dan betekenis voor ons kan krijgen?
Is zowel het ingrijpende als het overweldigende bestand tegen de kritische vragen van medemensen? Zoals: ‘welke vader doet zijn zoon zoiets aan?’ Heel wat mensen zijn van mening dat opstaan uit de dood niet kan. ‘Er is nog nooit iemand teruggekomen!’, is een veel gehoorde uitspraak.
Het thema van deze veertigdagentijd is ‘Tussen hemel aarde’. Hoe zien Goede Vrijdag en Pasen eruit gezien vanuit de verbinding tussen hemel en aarde? Welke weg moet je gaan om dat te kunnen zien?

De diensten op Goede Vrijdag en op Paasmorgen zijn terug te zien en ook terug te lezen, voor Goede Vrijdag hier en Paasmorgen hier. De presentaties -speciaal gemaakt voor uitzending- zijn hier en hier te zien.

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

Fijn jullie te zien (2)

Afgelopen zondag gebeurde er een hoop achter de schermen. Dat konden jullie niet zien (zag ik toen ik het terugkeek), maar hebben jullie vast wel gemerkt. We waren extra vroeg gekomen om alles nog eens op een rijtje te zetten. We voelen ons rijk: we hadden nu twee camera’s i.p.v. van één. We waren alles rustig aan neerzetten en instellen, toen we Herbert horen zeggen: ‘ik heb geen beeld!’. Alarm! Na een enorme zoektocht en groeiende stress, bleek het euvel een verloopstukje naar de camera van Daan. Zo’n kabeltje tover je niet zomaar even tevoorschijn, dus dit betekende blijvend geen beeld met die camera. Alles is afgelopen zondag daarom opgenomen met mijn kleine Sony-camera, de peuterversie van de camera van Daan. Hebben jullie het gemerkt? Alles deed het en toen moesten we direct beginnen. Al uitzendend probeerden we de dienst nog op een rijtje te krijgen. Excuus, de kink kan in een klein kabeltje zitten.

Alle berichtjes die jullie ons intussen sturen doen ons heel goed. Hebben we toch het gevoel dat we niet alleen elkaar maar ook jullie ‘gezien’ hebben. Zeker als er een foto meekwam. Da’s toch meer dan vier gestreste mannen een hoop snoeren en één werkende camera.

De berichtjes komen verspreid over vier mensen binnen en dan brengen wij elkaar weer op de hoogte. ‘Konden wij ze maar allemaal zien’, dachten we. Dat bracht Niek er toe om een groep te maken waarvan iedereen die kijkt lid kan worden. Als je de volgende link intypt (op je telefoon!) hoor je ook bij onze groep en kunnen we allemaal met jullie meelezen.

Verder hopen we op jullie Paasgroet voor komende zondag. Bedenk een leuke setting, en breng ons allemaal een Paasgroet. Dat wordt zeer gewaardeerd. ‘Fijn jullie te zien’, dat geldt voor iedereen denk ik. Stuur de resultaten maar naar Daan via zijn mail of via WeTransfer.

We hopen jullie te zien.

Geplaatst in NGK Ermelo | Een reactie plaatsen

Zondag 5 april – Mat. 21: 1-11 – ‘Wie?’

Liturgie

Zondag was het Palmpasen.
In de kerk wordt deze zondag al eeuwen gevierd als het begin van de `Goede week.’
Herinnering aan de dag waarop het rijen dik stond op de weg naar Jeruzalem.
Duizenden zwaaiend met palmtakken enthousiast naar een man op een ezeltje.

Iedereen in de kerk kent dit verhaal: Jezus’ feestelijke intocht in Jeruzalem.
Koning Jezus op weg naar zijn troon.
Als je tussen het publiek had gestaan had je vast mee gejuicht.
Onweerstaanbaar was het, als je er bij was moest je haast wel mee doen.
En toch: weet je waarom en voor wie je juicht?
Deze ‘man op de ezel’ is niet gemakkelijk in een hokje te plaatsen.
Die ‘goede week’ loopt trouwens ook niet goed af.

Velen staan er vreemd van te kijken.
“Wie is die man?”, vragen ze hardop.
Als jij Hem zou moeten omschrijven, hoe zou jij dit dan doen?
Wie is Jezus voor jou?

Ook deze dienst was weer online. Nog eens zien? Klik dan op deze link!

Mat. 21, 1-11 – preek – NGKE – 5-4-2020

40D6 – Wie?

[Mentimeter: Wat is jouw voorstelling van de Heer Jezus? Welke omschrijving zou je voor Hem gebruiken? Held, overwinnaar, wijze, loser… of nog een ander begrip]

A. Jezus = Heer

Vol ontzag kijk ik omhoog naar het standbeeld. Zo stelde de beeldhouwer zich keizer Karel de Grote voor.
Daar kan ik me iets bij voorstellen, het is werkelijk een ontzagwekkende verschijning zo. Inderdaad: Karel de Grote.
Echt ‘heer’ Karel naar wie je op moet kijken.
Ik had hem hier niet verwacht voor de Notre Dame in Parijs.
Hoewel, die Asterix figuur links van hem leidde mij wel een beetje af van Karels grootheid.
Jullie begrijpen mij wel: als je denkt aan een koning denk je aan zó iemand.

Jezus is ook een ‘Heer’ (hetzelfde woord). Heer, zoals deze keizer.
Het staat er niet alleen maar Hij is het ook. Als je de Heer ziet als iemand die autoriteit heeft en van wie in principe alles in zijn rijk is, dan zie je dat in deze geschiedenis voor je ogen gebeuren.
‘De Heer heeft ze nodig’, meer hoeven leerlingen van Jezus niet te zeggen en ze kunnen die ezels zó meenemen.
En als Jezus eenmaal op de ezels gaat zitten straalt Hij iets uit waardoor iedereen begint te te juichen:
‘Hosanna voor de Zoon van David’
Wat wij nu lezen en beluisteren van die geschiedenis, dat zijn met majesteit geladen woorden: koningsdag in Jeruzalem.

Dat koninklijke hoor je ook terug in het lied ‘Jezus overwinnaar’.
Een geliefd lied.
Drie weken geleden hebben velen het gezongen.
Een majesteitelijk lied:

Alles buigt voor koning Jezus’
‘U bent de held die voor ons strijd’
‘Elke vijand vlucht, ieder bolwerk valt neer’
‘Jezus Overwinnaar.’

Naam boven alle namen’
De leeuw van Juda

B. Wie? Redder op een ezel?

En toch, als je het plaatje erbij ziet…
Dan is dit toch niet het plaatje van een Heer die ontzag oproept,
zoals dat beeld van Karel de Grote.
Natuurlijk, het klopt met de profetieën over de Messias, zoals die in Zach. 9, dat weet ik wel.
Zo wás de profetie.
Maar het klopt niet met het beeld van een koning […], een bevrijder.
De generaal die de Romeinen komt verjagen.
Dan verwacht je toch een legerleider op een groot paard.
In blinkende wapenrusting en met een vastbesloten gezicht.
Maar toch niet een man op een ezel?
Van wie in die profetie gezegd wordt: zachtmoedig en rijdend op een ezel.
Een vriendelijke en zachtaardige man.
Wanneer Hij Jeruzalem binnen rijdt vragen de mensen: ‘Wie is die man?’
Ik kan me dat wel voorstellen.

Het antwoord is ook wel bijzonder:
‘Dat is Jezus, de profeet uit Nazaret in Galilea.’ (11)
Dé profeet, d.w.z.
de verwachte profeet die na Mozes zou komen.
Hosanna de zoon van David, de koning die ook profeet is.
Nog weer later wordt Jezus ook wel priester genoemd.

Hij lijkt dus wel op koning David die ook wel iets van een profeet had.
Wij hebben nog de psalmen van David.
en iets van een priester: David liep voor de ark te dansen in een linnen priesterhemd (2 Sam. 6: 14)
Maar David was toch vooral de held, die de reus Goliath versloeg en waarover heldenballade gezongen werden:
‘Saul versloeg ze bij duizenden, David bij tienduizenden.’
‘They are the champions’ in het Hebreeuws.David was een stoere held, zo’n overwinnaar was Jezus niet!
David had zoveel bloed aan zijn handen, dat hij de tempel niet mocht bouwen. Een held ontkomt daar niet aan.
Ik snap die vraag wel: ‘Wie is die man?’
Ze dachten in Jeruzalem niet direct:’ ah daar zul hem hebben, de Messias, de verwachte koning.
Dat zie je zo.

Als wij aan een overwinnaar denken hebben wij dat ook,
dan denken we aan een stoere held, een generaal,
voor wie zijn vijanden wegsmelten als kaarsen
‘Alles buigt voor koning Jezus’
‘U bent de held die voor ons strijd’
‘Elke vijand vlucht, ieder bolwerk valt neer’
‘Jezus Overwinnaar.’

Maar zo is het niet, zo denk je te klein van Jezus.
Zo’n overwinning is te gewoon, ja gek genoeg te gemakkelijk?

C. ‘Hosanna’

Maar is Hij dan geen koning, geen overwinnaar?
Jawel, maar van een heel andere categorie.
Zo’n koning kennen we niet buiten Jezus.
Het lied is ook niet onwaar, maar het vertelt veel te weinig over Hem. Het denkt te min van Hem
Jezus is veel meer dan een generaal, veel meer.
Niet te vergelijken met een van onze helden.
Dat zie je al in deze tekst.
Dat zie je ook aan zijn standbeelden

Dit is de bekendste standbeeld dat er van
Hij verdraagt vrijwillig het onbegrip: ‘Wie is die man?’
Hij laat het toe dat Hij zwart gemaakt wordt, dienaar van de duivel noemen ze Hem. Hij gaat met iedereen om: juist met het laagste allooi van die tijd: hoeren, tollenaars en melaatsen, in onze tijd: sekswerkers, fraudeurs en aidsslachtoffers.
Als Hij zijn leven moet riskeren om hen te helpen dan doet Hij dat.
Hij stuurt zijn troepen niet de strijd in. Hij staat zelf aan het front op de moeilijkste plek.
Dat is zijn heldhaftigheid: Hij durft een loser te zijn.
Alles voor jou te verliezen.
Zo’n loser waar je je een beetje voor schaamt,
als je ziet wat je medemensen Hem aandoen.
Als je hoort wat ze over durven zeggen.

Dat is vandaag nog altijd zo hè,
Soms voel je de schaamte om het hoekje liggen, als je hoort wat mensen over Jezus zeggen.
Ook nu weer met de coronacrisis.
Sommigen geven Hem er volop van langs.
Jezus is veel méér dan alleen maar een overwinnende generaal op een groot paard.
Jezus is de redder van het type dat zich onderdompelt in de vieze prut,
om jou er uit te kunnen halen.
Daarbij raakt Hij zelf ook helemaal besmeurt.
Hij ziet er niet uit.
Jezus’ overwinnaar, de prut druipt van Hem af.

Jezus’ majesteit is dat Hij de minste van ons allemaal wil worden
om de allerminsten van ons te kunnen redden.
Dat is heel erg nodig, maar spreekt niet zo tot onze verbeelding.
Want het is ongelooflijk moedig, maar je wordt er niet populair mee.
En het geeft ook wel een beroerd beeld van ons:
‘Allerminsten’ Is het zo erg met ons, dat wij zo’n Redder nodig hebben.
Moet Hij zo diep voor ons gaan.
Jezus lijkt niet zo op een generaal, maar veel meer op een verpleger die met gevaar voor eigen leven de hand van een stervende coronapatiënt vasthoudt omdat hij hem niet alleen wil laten.
Die bij je blijft als jij het benauwd krijgt,
die je ziet terwijl je hulpeloos en depri bent.
En er niet uitziet want je bent in de rouw.
Jezus ziet op je allerslechtst, maar blijft toch bij je.

En de mensen juichten: Hosanna, hosanna voor de zoon van David.
Niemand weet wat Hosanna precies betekent,
maar het zou heel goed ‘Redt nu…’ (Hosi an).
Red nu, red nu Zoon van David.
Dat riepen ze, misschien wisten ze het niet eens.
Maar het was wel precies wat ze nodig hadden.

Dat is Jezus voor ons.
De koning van de losers,
God op een ezel.

Ook in deze geschiedenis, de intocht in Jeruzalem.
Hij komt aan in de stad die Hem over een paar dagen zal executeren.
Hij weet dat!
Dat is het heldendom van Jezus overwinnaar.
Veel mensen trekken voor zo’n held hun neus op,
daar kun je geen stoere verhalen over vertellen.
En het dwingt je ook anders naar jezelf te kijken.
Je bent geen krachtige held die met Koning Jezus overwint,
maar een loser die door de Koning van de losers gered wordt.
Je schaamt je er voor: zo hulpeloos ben je in dit verhaal.

Maar dit is een koning die zich niet oneindig boven je verheven voelt,
van wie je nek pijn doet van het opkijken naar Hem.
Jezus is de koning die oneindig boven je verheven is,
en toch naast je gaat zitten om je te helpen.
Hij is niet de koning van de overwinnaars die sterk genoeg zijn om voor Hem te vechten: 
maar de koning van de losers, die te zwak zijn om zichzelf te redden.

Dat is geen stoer verhaal,
maar wel mooi verhaal.
Want bij deze zachtmoedige Jezus kan iedereen met alles terecht.
Echt álles!
Juist met dat waar je je zo voor schaamt.
In onze diepste crisis komt -ook deze- Hij bij je op bezoek.
Want Hij schaamt zich niet voor jou.
Nooit!

En die koning komt veel dichterbij je dan welke andere koning ook

Hosanna, Jezus. Hosanna , Hosanna…

Amen.

(c) Wieb Dijksterhuis 5 april 2020

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

Online: De bodem onder je bestaan – 40D5

Afgelopen zondag ontmoetten we elkaar weer in een onlinedienst. Deze dienst is hier terug te kijken

Het tweede coronaweekend was het mooi weer! Wat doe je dan als je al de hele week thuisgezeten hebt: even naar het strand of wandelen in een natuurgebied.
Velen dachten zo en gingen: het werd er warempel nog druk. Maar hadden zij dan niet dezelfde persconferenties gehoord als wij? Nou misschien niet allemaal!Maar de coronacrisis en de maatregelen die daar bij horen zullen hen toch ook niet ontgaan zijn?
Misschien merk je het niet als je dakloos bent, maar zelfs dan moet je toch iets opgevallen zijn.Nou dan, als je hetzelfde weet als wij, hoe kom je er dan bij massaal naar het strand te gaan?
Weet je dan niet dat het gevaarlijk is!
Voor jezelf of misschien voor anderen.
‘Wie doe dat nu?’
Een buurvrouw van mij wist het wel de afgelopen week:
‘Als je dat doet, ben je toch niet normaal! Dan ben je dom bezig”.

Wat is dom en wat is slim als het over je leven gaat? Daarover gaat het in de online-overdenking van komende zondag.
Vanuit de vijfde tekst uit ons thema ‘tussen hemel en aarde!’ (Mat. 7, 24-8,1). Het slot van de Bergrede.Op deze website kun je er nog veel meer over lezen.

Dom?

Onze dochter en schoonzoon zijn weer veilig thuis! Hun zes maanden backpacken zijn er maar twee geworden.
Wie had dat vorig jaar kunnen denken, zij niet! Wij ook niet!
Vier weken geleden nog niet.
Hoe snel je leven veranderen kan! Dat bedenk je gewoon niet van te voren.
En toch is het niet de eerste keer dat er zoiets gebeurt in de geschiedenis.
Maar je houdt er gewoon geen rekening mee.
Toen onze kinderen nog in Dubai waren maakten ze ons al duidelijk dat we ze niet hoefden te komen halen op Schiphol. Ze hadden het nieuws goed kunnen volgen en waren bezorgd om ons.
Ze wilden geen besmetting overdragen.
Eenmaal geland op Schiphol hadden ze van alles verwacht: een koorts meting zoals in Myanmar, speciale ontsmettingsmaatregelen (ze hadden tenslotte met 500 Nederlanders vanuit de hele wereld in de kleine ruimte van het vliegtuig gezeten), maar niet familie’s die rijen dik in de aankomsthal stonden om hun familieleden van het vliegtuig te halen en met dikke knuffels welkom te heten.
Ze waren stomverbaasd!

Dat kon je het afgelopen weekend wel op meer plekken in Nederland zien: op het strand, op de weekmarkten en in natuurgebieden. Gezellig druk! Veel mensen dicht bij elkaar!
Maar hadden zij dan niet dezelfde persconferenties gehoord als wij? Nou misschien niet allemaal! Maar de coronacrisis en de maatregelen die daar bij horen zullen hen toch ook niet ontgaan zijn?
Nou dan, als je hetzelfde weet als wij, hoe kom je er dan bij massaal naar het strand te gaan?
Wéét je dan niet dat dit gevaarlijk is.
Voor jezelf of misschien voor anderen.
‘Wie doe dat nu?’
Een buurvrouw van mij wist het wel de afgelopen week:
‘Als je dat doet, ben je toch niet normaal! Dan ben je dom bezig.’
hoorde ik haar zeggen.

Nou ja, het ligt allemaal genuanceerder, denk ik.
De situatie kan snel veranderen, mensen veranderen veel langzamer. En je gaat niet massaal naar het strand: je gaat er één voor één heen en verwacht er niet zoveel anderen te zien.
Maar daar op Schiphol, tja, die families gingen toch beslist anders met de situatie om.
Is dat nu gewoon dom, of zouden wij dat ook kunnen doen?

Levenshuis

In onze vijfde en laatste tekst uit de Bergrede (Mat. 5-7)
Komen we nu aan het slot van de toespraak van de Heer Jezus.
Wat is dom en wat is slim als het over je leven gaat?
Jezus geeft je raad voor je levenslange carrière,
aan de hand van van de bouw van een huis.
Ik stel me zo voor dat Hij daar als zoon van een timmerman wel iets van wist.

Tja, waar zouden wij op letten bij de bouw van een huis?

Op de ruimte die er in zit (hoeveel kamers).
De ruimte eromheen: tuin en terras.
Het gemak: de sanitaire voorzieningen en de keuken.
De hoeveelheid licht die er binnen komt.
Duurzaamheid.
En het oog wil ook wat (onze ijdelheid): hoe ziet het huis eruit?
Hoe dan ook: wij zijn vooral met het zichtbare deel van het huis bezig.

In de tijd van Jezus speelden die dingen bij de meeste mensen niet zo’n rol, m.u.v. de superrijken zoals Herodes, Dat was een echte bouwkampioen: hij bouwde de meest luxueuze paleizen met sanitaire voorzieningen waar zelfs wij nog van dromen.
Maar de meeste mensen wilden gewoon een bewoonbaar huis, punt.
Veel basaler dus. Maar ook zij zullen met de muren, het dak en de vloeren en de binnenruimte bezig geweest zijn.
Oók met dat wat je kunt zien.

En als het om de bouw van je leven gaat?
Waar let je dan op?
…Als ik er zo eens over nadenk:

– je let op je lichaam: voeding en uiterlijke verzorging (kleding)
– met je opleiding ben je een levenslang bezig: van peuterklas, via de basisschool en voortgezet onderwijs naar beroeps- en hoger onderwijs naar PE (permanente educatie)
– je werk en je inkomen
– je gezondheid
– goede herinneringen maken: ontspanning, leuke dingen doen: sport, muziek, kunst, uitjes, vakanties, gezelligheid.

Ook in ons levenshuis bouwen we het meest aan wat we kunnen zien: de buitenkant van ons leven. Daar zit het meeste van onze tijd en energie in.

En de Heer Jezus dan?

Hij heeft het uitsluitend over de ondergrond van je leven: het fundament.
Dat wat je niet kunt zien.
Hoe het huis er uitziet is minder belangrijk dan waar het op steunt.
De bodem onder je huis is van het grootste belang, volgens de Heer.
Daar weten de mensen in Groningen alles van: als de bodem niet stabiel is komen er scheuren in je muren en zakt je huis uiteindelijk in elkaar.
De boodschap hier is: wat voor een huis geldt, geldt ook voor je leven.
Als de bodem onder je bestaan niet rotsvast is,
vind je leven op de lange duur geen steun.
Is je leven niet duurzaam.
Op een wankele ondergrond bouwen is niet slim.

Orkaanproof

Dat weet toch iedereen! Ja dat denk ik wel, maar op de korte termijn merk je dat niet direct. Je kunt een pracht van een huis bouwen op onstabiele ondergrond.
En daar een hele periode met groot plezier wonen.
En dat is met je leven net zo. Als je de mogelijkheden krijgt, kun je een heel mooi leven opbouwen op een wankele levensovertuiging, een wankele ondergrond.
Jaloersmakend mooi!

De Heer Jezus waarschuwt je dat je leven een tijdlang heel mooi kan zijn,
maar dat je pas werkt hoe houdbaar het is als de omstandigheden slechter worden.
In de tijd van de Heer Jezus is dat in de herfst als het gaat regenen en stormen.
Als je huis dan in de droge rivierbedding. een wadi, staat op zand,
zoals hier in de Wadi Rum,
dan is je huis niet tegen omstandigheden bestand.
Kijk eens wat er gebeurt als de Wad Rum overstroomt

Wadi Rum

Zoals met een huis is ook met je leven.
Wanneer staat je bestaan op stevige bodem? Als de bodem niet door de omstandigheden bedreigd kan worden.

Hoe bedreigend omstandigheden kunnen zijn blijkt nu.
Als je leven gebouwd is op het veranderlijke, zoals zand dat is: op je gezondheid, op je opleiding, je inkomen, op ontspanning en vrienden, dan is is je levenskwaliteit nu zwaar bedreigd.
Maar als je leven gebouwd is op het blijvende:
op wat de Heer Jezus je leert: dan staat het nu ook stevig.
Want wat de Heer Jezus je leert kan niet door het coronavirus bedreigd worden.

Zijn je gezondheid, je opleiding, je inkomen en je ontspanning dan onbelangrijk.
Nee hoor, maar je leven hangt er niet van af.
-al denken wij vaak van wel, omdat het ons gek in de oren klinkt-
Al die dingen zul je ooit weer los moeten laten,
want ze zijn geen van alleen duurzaam houdbaar.

Maar als je leven op het Koninkrijk van de Heer Jezus gebouwd is staat het sterk en onaantastbaar.
Als een huis op de rotsgrond, onbeweeglijke ondergrond.

Dat maakt je opmerkelijk sterk.
Zoals de Italiaanse priester Giuseppe Berardelli. Hij overleed afgelopen week 72 jaar oud aan het coronavirus, nadat hij zijn beademingsapparaat weggegeven had aan een jongere patiënt.
Om diens leven te redden.
Zijn liefde voor de ander ga de doorslag.
Ik denk dat hij dat alleen maar kon, omdat hij voor zijn leven steunde op Jezus Christus zijn Heer.
En besefte dat het zijne hier toch niet houdbaar is
en dat hij wat er van over was als je voor deze keus stond beter kon gunnen aan een jonger iemand.
Het echte leven is voor mij aanstaande, zal hij gedacht hebben

Fundament

Wat is dan dat fundament?
Wat is dan die rotsbodem waar de Heer Jezus het over heeft?

Alles wat Hij de hoofdstukken hiervoor leerde.
Heel kort samengevat: heb God lief en heb je naaste lief.
dat begint bij een gezond gedachtenleven (5: 17-48), en dan God voorop zetten bij alles wat je doet (6, 1-18), je geen zorgen maken over het materiële (6, 19-34), goed omgaan met je relaties: binnen en buiten de gemeenschap (7, 1-12). En dat niet alleen weten, maar ook praktijk brengen! (7, 13-29).
Niet alleen, horen en nazeggen maar ook doen.
Dan zul je zien dat iedereen uiteindelijk het geluk vindt in het Koninkrijk van God (5, 1-16), dat duidelijk zichtbaar is voor iedereen.
Zoek in al je levenskeuzen die je maakt naar de stijl van het Koninkrijk van God.
Wijk niet van de koers af en je zult daar je leven vinden.

Zoals Paulus later zal schrijven: “Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.” (1 Cor. 13, 13)
Zoiets zachts als de liefde is uiteindelijk duurzaam als rots

Bouwen op Jezus.

Hoe ziet dat er in de praktijk uit?
Bouw op Jezus, want Hij blijft. Hij overwint alles dat we nu meemaken
Dat betekent voor jonge mensen:
kijk goed waar je begint te te bouwen.
Zoek je zekerheid allereerst bij je Heer Jezus,
probeer van Hem te leren hoe je leven moet.
Ja, het kan ook anders, en veel van jullie leeftijdsgenoten leven ook anders
Maar realiseer je dat dit niet slim is.
Het lijkt op bouwen in aardbevingsgebied.
Het is wachten op de eerste aardbeving en dat stort zo’n leven in.

Heeft dit dan ook een boodschap voor volwassenen?
Zij hebben hun levenshuis toch al gebouwd?
Nou ja, je bent het aan het bouwen.
Misschien leef je allang in zo’n duurzaam levenshuis.
Maar misschien voel je de verleiding om toch nog eens te verhuizen.
Anderen bouwen immers ergens anders heel mooie levenshuizen.
Misschien ziet je levenshuis er heel gewoontjes en wat beperkt uit.
Maar weet dat als je je leven op Jezus bouwt dat het dan blijvend is.

En de ouderen onder ons?
Die zijn toch allang uitgebouwd?
Hun levenshuis staat al wel, maar is het goedeb gebouwd (de bodem!).
Vraag je af of het goed gebouwd is, of het duurzaam is.
Zodat je als je leven hier en nu voorbij is, je nog een heel leven over hebt bij je Heer in het Koninkrijk.
Dat dit leven het volgende ondersteunt.
Het is nooit te laat om opnieuw te beginnen.

Het komt in je leven allemaal neer op de vraag naar de bodem van je bestaan.
Waar steunt je leven op?
Als dat de goede ondergrond van Gods Koninkrijk is
Dan kan niets daar iets aan veranderen.
Ook de coronacrisis niet.

De vraag voor vandaag is: Hoe stevig staat jouw levenshuis?

Amen

(c) Wieb Dijksterhuis 29 maart 2020

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

Wat goed om jullie te zien!

Het podium ligt er vertrouwd bij, al staat het vol met statieven en liggen overal snoeren.
De lege stoelen in de zaal gapen ons aan terwijl het toch zondag is.
Een beetje onwennig kijk ik tegen het licht in en als Herbert mij het teken geeft, begin ik te praten tegen het zwarte rechthoekje van de camera.
Het is beslist de eerste keer dat ik dit meemaak: een kerkdienst zonder publiek. Maar ik ben nog maar net begonnen of mijn mobiel naast me begint trillen: de WhatsApps stromen binnen. Jullie zijn er wél en we hebben contact!Dat doet ons ongelooflijk goed en ik begrijp later dat het jullie ook goed gedaan heeft ons te zien.
We zijn niet bij elkaar, maar we zijn wel mét elkaar.
En dat geeft, na een week Corona, toch een zondagsgevoel.Goed om contact met elkaar te hebben!En leuk om met jullie mee te kijken: naar het kindervoorbeeld dat Marcus zelf maar nagebouwd heeft thuis; naar het de goed gelukte opdracht uit het ‘thuiswerkboek’ van BibleBasics; naar hoe iedereen er ontspannen bij zit in al die verschillende huiskamers: pantoffels, voeten op tafel, breiwerkjes.
Onze kerk is één grote huiskamer geworden!

Intussen zijn we ons alweer aan het voorbereiden op de tweede uitzending.We hebben nu nog betere apparatuur: dat geeft ons meer mogelijkheden.
En van de vorige uitzending hebben we geleerd, reken maar.Eén ding kunnen we niet veranderen: we krijgen de stoelen niet gevuld, ook de komende zondag niet.
Dat zou ook niet verantwoord zijn.
Toch zou het goed zijn jullie te zien.Jullie voelen mijn vraag al aankomen: wat zou het mooi zijn om iets van jullie te zien zondag.
Niet alleen wij maar ook de anderen.
En dan niet alleen via een WhatsAppje maar misschien ook via een filmpje.
Jouw verhaal in Coronatijd.
Hoe jij troost vind.
Het zou goed zijn dat van elkaar te zien, zondag.
Sowieso vraag ik jullie opnieuw om gebedspunten
Als je het iets eerder stuurt, dan kunnen wij het nog verwerken in de uitzending.

Wees voorzichtig en ga met God.

Tot zondag 10:15 uur.
Ik hoop jullie te zien!

(Mocht je niet bij onze gemeente horen, je bent van harte welkom om een gebedspunt in te sturen. Als het maar enigszins mogelijk is zullen we graag voor je bidden. Online en offline.)

Geplaatst in NGK Ermelo, Wiebslog | Een reactie plaatsen

Dag 14: een gebed als schoon metselwerk

Weeshuispoortje Harderwijk

O Vader die al ’t leven voedt,
kroon deze tafel met uw zegen.
Spijs en drenk ons met dit goed,
uit uwe milde hand gekregen.
Leer voor overdaad ons wachten,
dat wij ons gedragen zoals ’t hoort.
Leer ons het hemelse betrachten,
sterk onze zielen door uw woord!

Dit tafelgebed kreeg ik van iemand uit onze gemeente toegestuurd.
We hadden het afgelopen zondag over, zoals ik ze dan betitelde, ‘formuliergebeden’ gehad.Of over: laat ik het nu maar ‘bidden met geleende woorden’ noemen.
Zoals dit gebed zijn er meer.
Uitgesproken met grote eerbied.
Daarmee groeide ik op, in die tijd was het nog gewoon: vaste tafelgebeden.
Als ik mijn ogen dichtdoe, kan ik het nog zo horen: plechtig en met groot ontzag opgezegd als een ernstig gedicht.
Geleende woorden, maar wel zorgvuldig uitgekozen om God mee aan te spreken.
Gewone woorden waren daar niet goed genoeg voor.
Het Onze Vader was de kroon op deze gebeden:
plechtige woorden geleend van de Heer zelf.
Hét model voor alle andere tafelgebeden.

Sommige gebeden zijn als schoon metselwerk!
Metselwerk waarin onze voorouders veel energie stopten.
Ze wilden God met sierlijke schoonheid dienen.
Het weeshuis in Harderwijk had niet alleen een deur, maar ook een mooi gemetselde poort met fronton waarop je de eerbied voor God kon zien,
als een ‘schoon’, versteend, gebed voor God.

In deze tijd bidden we ons persoonlijke gebeden,
met zelf gekozen woorden: gevoelig en echt.
En daar is wat voor te zeggen.
Maar het is wel veel minder mooi als toen.
Immers, al zijn het dan geleende woorden,
soms mis ik die eerbiedige, plechtige, schoonheid van een geleend gebed
voor onze Vader in de hemel, die immers toch al weet wat we nodig hebben,
nog voordat wij het Hem vragen.
Sommige gebeden zijn als schoon metselwerk!

Vandaag, 25 maart, kunnen we het Onze Vader om 12:00 uur meebidden met de Paus.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

23 maart: '1 juni'

‘1 juni!’ Perplex zit ik naar het beeldscherm te kijken. Dat we Pasen niet samen zullen vieren, daarmee had ik al rekening gehouden, maar hiermee is zelfs een Pinksterviering dit jaar niet mogelijk. Dat zouden we samen met de anderen kerken vieren. Vlak na de persconferentie gaan we met een deel van de werkgroep vergaderen.
Als de bekende gezichten op het beeldscherm zichtbaar zijn (we vergaderen in Teams), kunnen we maar één besluit nemen: ‘zoals wij het bedacht hebben kan de Pinksterviering op ’t Weitje beslist niet doorgaan’. Iedereen is teleurgesteld, maar we zien zo geen mogelijkheid. We filosoferen nog wat over een onlinegroet van ons allemaal in onze online Pinksterdiensten. Dat is natuurlijk niet zoiets als elkaar op een zonnige pinksterdag ontmoeten op het ’t Weitje, maar op deze online-Pinksterzondag proberen we toch inhoud te geven aan de verbondenheid die we als kerken in Ermelo voelen. Een beetje aangeslagen nemen we afscheid van elkaar.

Intussen vraag ik me af hoe we in deze periode als gemeente verder gaan. Hoe houden we elkaar vast? Hoe geven we eventuele online-vieringen zo vorm dat er meer gemeenteleden bij betrokken zijn? Hoe vieren we de Stille Week? Hoe Pinksteren?

Vanmorgen lees ik de tekst voor de komende zondag over het ‘huis op de rots’ (Mat. 7, 24-8,1). Het dringt tot me door dat ik nu houvast moet gaan zoeken bij wat er niet verandert: onze God en alles waar Hij voor staat. Ja, laat ik daar maar op steunen, dat komt het ook in deze tijd toch goed.

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Een toepasselijk gebed? – Matteüs 6: 9-13 – 40D4 – 22-3-2020

Deze zondag zullen we opnieuw niet samen kunnen komen. We willen zelf ook doorgaan met ons thema, vandaar toch een korte onlinedienst vanuit ons kerkgebouw.
Komende zondag start de uitzending om 10:15 uur met een aantal psalmen, in de oude berijming!, voor onze ouderen. Als bijzondere bemoediging: zij worden nu wel heel bijzonder door deze crisis getroffen.
Om 10:30 uur gaan we verder met de rest van de dienst. De vierde preek in ons thema ‘Tussen hemel en aarde’. Nu in de vorm van een korte overdenking. Hier op de site, een wat uitgebreidere versie met een aantal vragen e.d. Wil je mij n.a.v. wat hier staat een vraag stellen? Stuur die dan voor zondag naar mij toe, dan kan ik er misschien op ingaan in mijn meditatie.

Zoals jullie hierboven kunnen zien, zijn we in het tweede deel van de Bergrede aangekomen. En wel heel precies bij het gebed dat onze Heer ons aangeeft in Mat. 6: 9-13. ‘Aangeeft’? Het staat er wel wat steviger: ‘Jullie moeten zó bidden?’ Ik lees het echt wel als een opdracht! Maar waarom die vaste woorden in deze vaste volgorde? Voor mezelf gesproken: ik heb niet zoveel op met formuliergebeden.

Formuliergebeden

Als ik een stad bezoek mag ik er graag een kerk binnenlopen.
Meestal is dat een Rooms-katholieke kerk,
want dat zijn de kerken die in de week vaak ook open zijn.
Zo ook die keer in Nijmegen (op de foto staat trouwens een kerk in Friesland).
Het was er mooi rustig, zo tussen de middag
Tot mijn verrassing zag ik dat er in de kerk kleine matjes aan de banken hingen,
die je er af kon pakken om onder je knieën te leggen.
Zo kun je knielen in de kerk, de banken waren er ook geschikt voor.
Dat wilde ik proberen! En zo zat ik voor het eerst geknield te bidden in een kerk.
Een bijzondere ervaring vond ik dat, ik ging helemaal op in mijn gebed.
– en óf je houding van invloed is op je gebed-
Totdat er nóg iemand binnenkwam.
Ik zag de persoon niet -ik zat immers te bidden- maar ik hóórde het des te beter:
een bijna hardop werktuigelijk gefluister vlak achter me, steeds weer herhaald.
Het klonk mij -protestant van geboorte- als werk in de oren, niet als gebed.
Het deed me vreemd aan.

Afgelopen zondag had ik dat ook. Ik kijk op TV naar pastoor Peter van de Weide uit Sneek en het was één en al herkenning: medemens en medechristen.
De dienst na het interview ging ook nog wel.
Totdat hij bij zijn gebed kwam.
Dat was een liturgisch gebed.
Weer haakte ik helemaal af.

Wij protestanten hebben niet zoveel met formuliergebeden, denk ik
-Al hebben wij ze wel hè. Denk eens aan onze formulieren voor doop, huwelijk e.d..-
Trouwens ook van huis meegekregen:

O Heer’, wij danken U van harte,
Voor nooddruft en voor overvloed;
Waar menig mens eet brood der smarte,
Hebt Gij ons mild en wel gevoed;
Doch geef, dat onze ziele niet
Aan dit vergank’lijk leven kleev’,
Maar alles doe, wat Gij gebiedt,
En eind’lijk eeuwig bij U leev’.
Amen

Bad mijn moeder altijd, ’t is heel vertrouwd, maar ik kwam er niet erg in mee.
Dat is de taal: ‘leve kleve’ ja, maar ook de vorm.
Het voelt niet persoonlijk, en dus niet echt.
Wij bidden liever vrije gebeden,
d.w.z. los van een tekst met eigen gekozen woorden.
Dan kun je het gebed ook veel beter afstemmen op je eigen situatie.
Wat moet je in de coronacrisis nu met een formuliergebed?
Hoe kunnen we in zo’n standaardgebed ooit onze persoonlijke nood aan God voorleggen? Onze persoonlijke vragen aan Hem stellen?

Vraag 1: Hebben jullie dat nou ook?

Wat dat betreft past dat ‘Onze Vader’ natuurlijk niet zo bij ons.

A. Godsbeeld?

Waarom geeft onze Heer Jezus ons hier zo’n standaardgebed mee?
Kun je dat wel met je volle bewustzijn blijven bidden?
Dwalen je gedachten bij altijd dezelfde woorden niet voortdurend weg?
Bovendien is het niet net zoiets als één schroevendraaier voor alle schroeven.
Dat past bijna nooit!
Het blijft behelpen.
Dat is ook zo met het Onze Vader, dat past toch ook bijna nooit?
Hoe kun je met dit gebed voor onze coronacrisis bidden?
Kunnen we, juist nu we meer behoefte aan gebed hebben,
met het Onze Vader uit de voeten?

Ja, waarom eigenlijk dit gebed?

In Lucas 11 (een wat kortere vorm van het Onze Vader) lezen we dat de discipelen erom vragen. In Matteüs 6 begint de Heer er zelf over vanwege de gebedspraktijk in die tijd. ‘Jullie moeten niet wauwelen zoals de heidenen’. Dat waren in die tijd de niet-Israëlieten. Wauwelen d.w.z. veel woorden gebruiken, die steeds herhalen, magische klinkende formules gebruiken en heel lang bidden. Daar zit een idee achter: goden zijn niet in jullie geïnteresseerd! Je moet je uiterste best doen om hun aandacht te trekken.
In Elia’s tijd vinden we er een voorbeeld van bij de Baälpriesters lees 1 Koningen 18 vanaf vs, 25 er maar eens op door.
Een klein beetje verder terug in Mat. 6 lees je volgens mij dat binnen Israël die praktijk ook niet helemaal vreemd was. Maar daar baden ze niet zo lang en intensief om de aandacht van God te trekken, maar om de aandacht van de mensen te trekken.
‘Niet doen’, zegt de Heer Jezus, ‘zo is God niet’. Je hoeft zijn aandacht niet trekken, Hij heeft al aandacht voor jullie (Mat. 6,8). Hij let zo precies op je dat Hij precies weet wat jullie nodig hebben. Lees ook Jes 65,24 :

24Ik zal hun antwoorden nog voor ze mij roepen,
ik zal hen verhoren terwijl ze nog spreken.

En weet je waarom? Hij is jullie Vader!
Dat is een heel ander idee van God!

Vraag 2: Als je eerlijk tegenover jezelf bent, probeer jij dan ook wel eens Gods aandacht te trekken met je manier van bidden?

B. Standaardgebed?

God is onze Vader en daarom in ons geïnteresseerd, zoals -als het goed is- onze aardse vaders.
Maar dan snap ik het nog minder. Je spreekt je vader toch niet in standaardtaal aan?
En daarnaast: hoe kun je ooit een standaard bedenken voor miljoenen, verschillende, mensen, die in allerlei verschillende situaties leven en ook allerlei verschillende vragen en behoeften zullen hebben. Net zoals op de foto, hoe kun je al die verschillende koppelingen met maar één sleutel monteren?

Toch lijkt het alsof de Heer Jezus ons hier leert: hou het eenvoudig en beknopt!
Dat is wel lastig. Om het meest voor de hand liggende voorbeeld te nemen.
Kun je in de coronacrisis met het Onze Vader volstaan?

Vraag 3: als je daar voor jezelf eens over nadenkt welk antwoord zou je daar dan nu op geven?

Het beste is misschien om het gewoon te proberen.
We zijn overrompeld door een gezondheidscrisis in een tijd van hoog gespecialiseerde medische zorg. We hadden niet kunnen denken dat een besmetting ons hier zo zou kunnen raken. Dat verrast en verward ons en we voelen ons ineens heel kwetsbaar.
We dachten misschien dat we onze samenleving zo goed georganiseerd hebben dat we alle uitdagingen aankunnen? En nu begin je je dat toch af te vragen. De mogelijkheid dient zich aan dat er straks geen hulp voor iedereen is.
Je volwassen kinderen willen niet meer thuiskomen omdat ze je niet willen besmetten. Kleinkinderen komen niets langs om dezelfde reden.
De kinderen die thuiswonen zijn de hele dag thuis. Best leuk maar ook ingewikkeld.
Lukt het ons om ons werk te doen en komen zij aan hun school toe? Hoe lang houd je het zo nog vol met elkaar?
De eerste ontslagen zijn al gevallen, hoe zal het met jouw baan gaan?
Hoe gaat het met je bedrijf?
Je ziet je vrienden veel minder en je familie ook niet. Dat is niet leuk!
Kinderen in het buitenland geven je zorgen.
En je eigen gezondheid en die van je dierbaren. Je denkt vaker: ‘heb ik nou keelpijn?’ en: ‘die hoest van jou is wel naar!’ en: ‘hoe lang gaat dit duren? , eigenlijk ‘hoe lang houden we dit vol?’ “Zullen de zorgmedewerkers het volhouden?’
‘God weet toch wel hoe kwetsbaar we zijn?’

En dan te bedenken al die persoonlijke situaties: benauwdheid in een ziekenhuisbed, diepe zorgen naast dat bed, de zorg bij het bed, niet meer op bezoek kunnen gaan, de eenzaamheid die drukkend dreigt te worden.
‘Hoe lang nog Heer?’

En juist nu je de kerk nodig hebt, kun je er niet meer heen gaan!
Wie leest er nu met me mee, bidt er voor me en wie troost me?

Kun je in deze situatie volstaan met het Onze Vader?
Het beste is misschien om het gewoon te proberen.

Onze Vader in de hemel
Nou ja wel een mooi begin. Onze, we maken dit samen mee, sowieso als gemeente. Ook al zien we elkaar niet, we zijn door één Geest verbonden. Wij voelen ons soms alleen, maar we zijn het niet.
En God trekt zich ons lot aan. Wij zijn kinderen van Hem. Hij is onze Vader.
Hij heeft alles gemaakt, hemelse Vader.
Het loopt ons nu uit de hand, maar Hem niet.

Misschien zouden we normaal gesproken op dit moment in onze gebed onze nood bij God neergooien.
Maar je Heer vraagt je in je bidden eerst wat langer bij je hemelse Vader te blijven, te beseffen wie Hij is.
Hij verdient ons respect en niet alleen van ons, maar van alle mensen.
laat uw naam geheiligd worden.
maar dan nu…
Nee nog niet, laat uw koninkrijk komen
Nou ja, dat is wel zo, ook nu. Wij maken ons zorgen over onze wereld.
Ja heel dichtbij om ons Koninkrijk der Nederlanden.
Toch zal deze crisis nooit het einde van de wereld zijn: want Vaders Koninkrijk komt eraan! Bidt daarom! Dat is belangrijk.
en nu dan…?
Nog even wachten, denk aan wat dat betekent:
en uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel.
Stel je dat nu voor…Het komende koninkrijk is een goed koninkrijk.
Gods wil wordt er niet meer doorkruist door dwarsdenkers en eigenwijzen.
Door politieke regimes die een virusuitbraak onder de pet proberen te houden bijv.
Door politici die een crisis gebruiken voor hun eigen partijprogramma.
Door fabrikanten die geld willen verdienen nu iedereen hun producten nodig heeft.
Om maar een paar dingen te noemen.
Nee. dat soort dingen gebeuren niet meer, de Heer legt ons het gebed om dat goede Koninkrijk in de mond. Dat éérst!

Mag ik nu dan eindelijk mijn nood klagen…, ja
Geef ons vandaag het brood dat we nodig hebben
Maar.. we hebben toch veel meer nodig?
Dat is het nu net, dat wéét God wel (8)
Je hoeft Hém niet te vertellen wat je nodig hebt.
We bidden a.h.w.: we zijn afhankelijk van uw zorg.
Nou Hij weet precies wat we nodig hebben.
Dat lichamelijke komt wel goed bij God.
Is het niet voor onze sterven dan zeker na ons sterven.
Immers, zelfs over de dood is Hij de baas.
Het kan hier en nu immers nog niet (helemaal) goed komen.

Brengt de Heer ons daarom ook direct weer terug bij onze geestelijke problemen:
de schuld die we hebben: aan God, aan mensen, aan de situatie. Ook deze.
Als we daarvan los zijn, worden relaties weer heel: met de Vader, de Heer en de Geest als zij ons vergeven, met onze medemensen als wij hen in het voetspoor van de Heer Jezus leren vergeven.

Vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij hebben vergeven
wie ons iets schuldig was.

Maar het koninkrijk is er nog niet, daarom: En breng ons niet in beproeving,
Onderweg naar (de voltooiing) van het Koninkrijk zal er veel druk zijn, veel verleiding ook om daar eigen ‘oplossingen’ voor te zoeken en ook onze eigen ‘verlossers.’
Een voorbeeld van zo’n beproeving onderweg naar het Koninkrijk is de crisis waar we nu doorheen gaan.

En een belangrijke speler zal ook nog uit de weg moeten:
maar red ons uit de greep van het kwaad (de boze; het kan allebei).
De persoon die ons een verkeerd beeld van God geeft, verkeerde oplossingen er verleidelijk uit laat zien, ons opzet tegen elkaar, die ons van God los probeert te maken met wie een hele wereld aan nepnieuws, machtwellust en kwaad meekomt.
Verlos ons van hem Heer en van alles wat bij hem hoort.
Ook in deze crisis.

Weten jullie wat ik denk? Dit gebed is voldoende, ook voor de coronacrisis.

Vraag 4. Hoe kijk jij hier nu tegenaan?

C. Prioriteiten

Weten jullie wat mij opvalt aan het gebed dat de Heer Jezus ons leert?
De Heer Jezus leert ons niet alleen prioriteiten te stellen in ons spreken tegen God,
maar ook in ons leven met de Vader, de Zoon, en de Geest.
Immers hoe kun bidden om iets als je dat ook al niet zelf probeert te doen?
Daarom wat je vraagt in je gebed, zal ook de behoefte in je leven moeten zijn, anders meen je het niet!

Als je de prioriteiten in deze wereld met de ogen van de Heer ziet, geeft dat rust.
Onze hemelse Vader is groter dan de coronacrisis!
Deze crisis kan ons leven niet voor altijd bedreigen: Vaders Koninkrijk is aantocht, daar gebeurt wat Hij wil en dat is niet zo iets als dit. Onze Vader is betrouwbaar: Hij heeft een onkreukbare reputatie.
Ik hoef Hem niet helemaal uit te leggen wat ik nodig heb, dat wéét Hij wel.
Hij is immers mijn Vader en wij zijn zijn kinderen.
Hij peilt mijn problemen dieper: mijn schuld, mijn moeite om te vergeven, de boze en het kwaad. Hij legt me de woorden in de mond om vooral om verlossing daarvan te bidden.
Gezien via de ogen van de Heer slinkt deze wereldomvattende crisis ineen tot een moeilijke periode onderweg naar een gelukkige toekomst in het Koninkrijk.
God zij geprezen! Dat zou je met alle problemen nu zomaar uit het oog kunnen verliezen.

Goddank!

Om bij het begin terug te komen.
Ik ben nog steeds niet zo van de standaardgebeden,
maar in dit geval ben ik er wel blij om dat de Heer ons persoonlijk bij de hand neemt
en ons de prioriteiten weer laat zien.
Gelukkig wel.

Amen!


Aangever voor een gesprek
Als ik wat de Heer Jezus ons leert met het Onze Vader en alles rondom dat gebed, dan merk ik dat mijn verlegenheid al een hele tijd aan het groeien is.
Ik ben opgegroeid in de tijd van de standaardgebeden (zie boven). Ik maakte het aan tafel bij vriendjes nog al eens mee dat mensen niet hardop (wilden, konden of durfden?) bidden. Ze baden een stil gebed.
Nu leef ik in een tijd van: gebedswandelingen, week van gebed, een nacht van gebed, nationale gebedsdagen, gebedskalenders e.d.. Natuurlijk is dat weer beter dan vroeger.
Maar dan lees ik Mat. 6 weer en word ik er verlegen mee. Verlegen ja, want bidden is toch goed? En die bidders dat zijn mijn broers en zussen in Christus. Die doen dit uit geloof. En toch als dit weer lees, vraag ik me wel af of we niet wat terughoudender zouden moeten worden.
Lopen we met alle goede bedoelingen toch niet weer het risico in een praktijk terecht te koemen dat het lijkt dat een gebed beter is (of pas goed is) als het lang is, als we veel invoelende woorden gebruiken, als we met veel mensen lang achter elkaar bidden enz. Leert de Heer Jezus ons niet veel eenvoudiger te bidden?
Onze Vader wéét toch wel wat we nodig hebben, geloven we dat nog?
Hoe kijken jullie daartegenaan?

(klik voor NLB 1006)



Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

‘Grenzeloze liefde’ – het thema van zondag 15 maart

De bijzondere situatie met het coronavirus zorgt ervoor dat onze kerkdiensten voorlopig afgelast zijn. Maar de voorbereidingen voor komende zondag waren al in volle gang.
Op deze pagina probeer nog iets van het thema van komende zondag met jullie te delen.
`
In de tekst staan een aantal vragen waarmee je de tekst op je zelf kunt toepassen.

De liturgie voor de dienst was al bekend. Ze was gekozen vanuit het thema: ‘Grenzeloze liefde, genomen vanuit de tekst voor deze zondag (Mat. 5, 43-48), in ons project: ‘tussen hemel en aarde.’

De liederen zijn te beluisteren in de volgende speellijst op youtube:

Het preekthema

‘Grenzeloze liefde’ zou het thema van zondag 15 maart geweest zijn. Dit vindt zijn bron in de tekst Mat. 5: 43-48. Weer een gedeelte uit de Bergrede. Het is eigenlijk de conclusie van het hele stuk daarvóór vanaf Mat. 5:17vv. (lees maar eens)

1. Grenzeloos

De eerste opmerking van de Heer Jezus is dat hij de wet van Mozes (van God) niet wil afschaffen, zoals sommigen kennelijk beweren, maar juist veel preciezer gaat toepassen. Zelfs de punten en komma’s van de wet zijn van belang.
Als een nieuwe Mozes, of beter gezegd, alsof God zelf het woord neemt, begint de Heer Jezus de wet van Mozes opnieuw naar zijn bedoeling uit te leggen en toe te passen. Steeds hoor je de Heer Jezus zeggen: ‘Jullie hebben gehoord dat er gezegd is, maar ik zeg jullie…’, en dan volgt er iets dat de luisteraars in die tijd niet verwachten. In Jezus’ uitleg kun je horen dat je niet de grenzen van de regels moet opzoeken, maar het hart van het gebod. En dan blijkt er veel minder ruimte te zijn.

Als je dit principe toepast op de geboden van God dan merk je dat er eigenlijk geen grenzen meer zijn aan de geboden. Een bekend traditioneel gebod was: ‘Heb je naaste lief als jezelf (Lev. 19,8).’ Dat lijkt begrensd: je moet alleen je naaste liefhebben maar de anderen gelukkig niet.’ Dat is nog wel op te brengen. Als je de naaste ziet als de mensen die bij je horen dan hoef je alleen die lief te hebben. Je vijanden mag je bijvoorbeeld best haten en vreemdelingen ook. En dat was ook de traditie geworden: je hoeft alleen je naasten maar lief te hebben.
Maar de Heer Jezus zoekt de ruimte niet buiten het gebod, maar in gebod. En dan is het gebod ineens veel breder toepasbaar. In Jezus’ uitleg is je naaste iedereen die toevallig bij je in de buurt is. Dat kan je goede vriendin zijn, maar ook die sluwe koopman, je zeurderige tante, ja zelfs die figuur die je altijd zo vijandelijk behandelt.
Ja, als je naaste iedereen kan zijn, dan kan het ook net je vijand zijn of die instantie die het op je voorzien heeft omdat je christen bent: ‘bidt voor wie jullie vervolgen!’ Zo! Dat maakt het gebod in principe grenzeloos.

Vraag (1): Hoe ga jij met Gods geboden om? Zoek je naar de grenzen van het gebod of naar het hart?

2. Goeddoen zoals God

Toegepast op de praktijk van het leven: een paar weken geleden reageerden de familieleden van de slachtoffers van Gökmen T. ontzettend kwaad op hem. En dat lieten ze hem weten ook! Je begrijpt het direct: bij de tramaanslag vermoordde hij hun naaste familieleden en daarbij gedroeg hij zich in de rechtszaal ook nog eens als een bruut tegenover hen. Je begrijpt hun boosheid. ‘Zo’n man kun je toch niet liefhebben!’ Inderdaad: ‘heb je naaste lief en haat je vijand’.
Iedereen begrijpt de boosheid van die families.
Maar kijk eens naar de reactie van deze sri-lankaanse gemeenteleden. Zij vergeven de moordenaars van hun broeders en zusters. Niet omdat zij geen verdriet gevoelen, maar omdat ze geloven in Jezus Christus. je kunt ook lezen: ‘ze vertrouwen in Hem’.
Als je erover nadenkt dan voegden die Utrechtse familieleden nog méér kwaad toe aan het grote kwaad dat er al was. De situatie wordt er nog slechter van.
Deze sri-lakaanse gemeenteleden leggen zich niet neer bij het kwaad, maar proberen terug te keren naar het goede. Zo veranderen zij de situatie ten goede. Zoals hun Heer dat graag wil.

Nu de besmetting met het Coronavirus ook in ons land grote gevolgen krijgt deze week, vragen mensen naar God. En dan is het ook typisch voor bepaalde nieuwsmedia in ons land om een journalist naar Barneveld te sturen -in veler ogen het hart van de Biblebelt- met de vraag of deze pandemie een straf van God is. Dit is geen eerlijke vraag, maar een manier om de vooroordelen nog eens te onderstrepen die er tegen de orthodoxe christenen leven. Daarom gaat de journalist ook bij de grote kerkgebouwen van de Gereformeerde Gemeente staan. Hoe voorzichtig deze christenen ook formuleren, ze kunnen het nooit goed zeggen natuurlijk.

Dat is toch wel een geluid dat je tegenwoordig veel in Nederland veel kunt horen: ‘christenen zijn om over te lachen’ . Mensen met antieke opvattingen. Maar God neem je niet serieus, dat is een beetje de gedachte.
Dit is nog heel mild vergeleken bij de manier waarop anderen over God spreken. Eerlijk is eerlijk veel landgenoten leven hun leven zonder God. Sommigen gaan daarbij heel ver in hun oordeel over God. Voor sommigen is het een sport om Hem belachelijk te maken. Als christen kun je misschien wel eens denken: ‘zette God dat hen nu maar een betaald’. ‘Liet Hij nu maar eens merken dat je niet zomaar van alles over Hem kunt zeggen!’ Maar God doet dat niet.
Niet alleen omdat God boven onze beledigingen staat, maar omdat Hij gewoon goed is voor iedereen. Als het regent in Nederland, regent het bij christenen en niet-christenen. En de zon schijnt net zo vaak boven Barneveld als boven Amsterdam. God is goed voor iedereen, ongeacht of ze geloven of niet. Dat is God.
Iemand schreef: “goed met kwaad belonen is duivels, goed met goed vergelden is menselijk, kwaad met goed belonen is goddelijk.” (Plummer)

Vraag (2). Met dit in het achterhoofd: denk jij dat het Coronavirus een straf van God is?

3. Quid pro quo?

Quid pro quo, die uitdrukking hebben wij het afgelopen jaar vaak kunnen horen. Het had toen te maken met het optreden van president Trump in Oekraïne. Hij zou het land financiële hulp geweigerd hebben als zij niet wilden meewerken aan een onderzoek naar presidentskandidaat Biden. M.a.w. ‘Als jullie geld willen moet daar wel wat van jullie kant tegenover staan. Voor wat hoort wat.’
Is God ook zo? Wil Hij alleen met die mensen te maken hebben die het verdiend hebben? Uit wat hierboven staat, weet je al dat dit waarschijnlijk niet zo is.
In het laatste deel van de tekst trekt de Heer Jezus deze lijn naar ons toe door. Het is net alsof Hij ons vraagt: ‘Met wie ga je eigenlijk om? Alleen met mensen uit je eigen bubble? Zelfde leeftijd, zelfde interesses en dezelfde stijl? Ga je om met die mensen die je wat opleveren: plezier, goede contacten voor je netwerk, gezelligheid en avontuur? Of ga je eigenlijk met iedereen om, ongeacht wat het je kost of oplevert. Bij jou, geen quid pro quo.’ De Heer Jezus wil dat je gewoon met iedereen omgaat: het maakt niet uit wat het je kost (5,40) of oplevert. Zo is je hemelse Vader, zo moet jij ook zijn.’
Hij wil dat je een besmettingshaard van liefde en goedheid bent, net zoals Hij dat is. Net zolang totdat de hele wereld goed is en het Koninkrijk van God volmaakt is. Daar spelen ook wij een rol in.

Vraag (3) Met wie heb jij allemaal contact? Zijn daar ook contacten bij waar je helemaal niets aan hebt en die je alleen maar kosten? Hoeveel in vergelijking met die andere contacten?

4. De lat

Net zo goed zijn als God, dat is toch wel een paar maatjes te groot? Jazeker! Maar we beschouwen ons zelf toch als kinderen van God? We noemen Hem steeds Vader, dat betekent dat wíj zijn kinderen zijn. De Heer Jezus heeft een hoog ideaal voor ons klaarliggen. En ook hier mag je zeggen: Hij betaalt prijs en vraagt niets van ons dat hij niet ook zelf gedaan heeft. Hij is wat dat betreft echt een kind van zijn Vader, onze grote oudste broer.

Petrus schrijft:
Treed dus in de voetsporen van hem 22die geen enkele ​zonde​ beging en over wiens lippen geen leugen kwam. 23Hij werd gehoond en hoonde zelf niet, hij leed en dreigde niet, hij liet het oordeel over aan hem die ​rechtvaardig​ oordeelt. 24Hij heeft in zijn lichaam onze ​zonden​ het kruishout op gedragen, opdat wij, dood voor de ​zonde, ​rechtvaardig​ zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen. (1 Petrus 2).

Doordat Hij dat gedaan heeft, kunnen wij Hem in zijn voetsporen volgen, daar geeft Hij ons de kracht voor. Dus wees niet wanhopig, maar bouw op Hem. Als je je aan Hem toevertrouwt, verandert Hij je langzamerhand in een bron van het goede.
Dat is denk ik ook de rol die wij voor elkaar en anderen kunnen spelen in deze benauwde tijd van het coronavirus. Gerust in God en goed voor anderen.

Stelling: Als je dit leest, zou iedere christen eigenlijk een pacifist moeten zijn.

Broers en zussen, we leven in bijzondere tijden. Raar om elkaar zondag niet te zien.
Laten we naar elkaar omkijken en voor elkaar bidden. Wees er verzekerd van dat ik voor jullie bid.

De genade van onze Heer Jezus Christus,
de liefde van God,
de verbondenheid met de Heilige Geest
zij met jullie allemaal!

Amen!

Geplaatst in Preken | 6 reacties

Kerkdiensten afgelast vanwege het coronavirus

De gebeurtenissen volgen elkaar de afgelopen dagen snel op. Gistermiddag besloot onze regering om bijeenkomsten van meer dan 100 personen sterk af raden. Vrij snel daarna vroeg burgemeester Baars van Ermelo de kerken om dat besluit te eerbiedigen, zeker met het oog op de ouderen in ons midden. We hebben daarop nog even overwogen om de gemeente in kleinere groepen op te splitsen, maar toch besloten om ook dat niet te doen. Immers we zouden dan aan de letter van de maatregel beantwoorden maar aan de geest ervan geen recht doen. Ze is immers bedoeld om verdere besmetting tegen te gaan. We willen niet het beeld oproepen dat we als het daarom gaat op het randje gaan lopen, maar onze verantwoordelijkheid nemen.

Ook andere kerken in Ermelo, hebben om dezelfde reden, een vergelijkbaar besluit genomen.

Voor de dienst van zondag hebben we nog niet onmiddellijk een online alternatief. Voor zondag verwijzen we in ieder geval naar de TV-dienst die de EO speciaal deze zondag om 9:20 uur op de TV uitzendt. Ook Groot Nieuws Radio zal om 10:00 een kerkdienst uitzenden.

Zelf zullen we proberen of we online nog iets kunnen doen, zodat jullie daar via Internet aan mee kunnen doen, maar dat vraagt er nog wel even enig experimenteren. Als het lukt zullen jullie dat vandaag nog via deze Nieuwsbrief of later via onze Facebookpagina en onze Website laten weten.

Intussen maken we bijzondere tijden mee. Een groot deel van ons samenleven komt stil te liggen. Het geeft je te denken hoe kwetsbaar we eigenlijk zijn. Het is ook een kans voor ons om eens na te gaan wat nu werkelijk belangrijk is. Ik kan me in mijn leven niet herinneren dat ooit eerder kerkdiensten afgelast zijn. Afzien van onze wekelijkse ontmoeting met elkaar en met God is best een ingrijpende stap. We doen dat alleen maar, omdat we voorzichtig met elkaar en met anderen willen zijn.
Gelukkig hebben we veel andere mogelijkheden om contact met elkaar te houden. Laten we daar ruim gebruik van maken de komende tijd. Zo kunnen we ook steun aan elkaar geven. En laten we juist nu bidden voor elkaar en de anderen om ons heen.

Geplaatst in NGK Ermelo | Een reactie plaatsen