‘Gods ladder’ (Rom. 8, 28-30)

Vorige week in de grote Pinkstersamenkomst in Ermelo,
zei iemand dat je de Geest niet ziet, maar wel merkt wat Hij doet.
Zoals je de bladeren aan de boom ziet bewegen door de wind.
’s Avonds was ik bij een toneelstuk in de Bethelkerk in Harderwijk.
Het ging over een familie-erfenis en de ruzie die je daarom kunt krijgen.
Het liep uiteindelijk allemaal goed af.
De familieleden verzoenden zich.
Steeds als er een stapje in de goede richting werd gezet,
hoorde je eerst het geluid van de wind.
Dat was de invloed van de Geest.
Zo was de Geest aanwezig in dit familiegebeuren.

Hoe merk je de invloed van de Geest op in je eigen leven?
Inderdaad, je hebt van die momenten waar je die vermoed.
Een bijbeltekst die je bijzonder raakt of een lied waardoor je de rillingen over je rug lopen (positief bedoeld).
Iedereen die hier meeleest zal zo wel eigen ervaringen kunnen noemen, waar je een verhaal over zou kunnen vertellen.
Maar blijft het bij anekdotes over de invloed van de Geest,
of heeft de Geest ook structureel invloed in onze levens?

Beiden, denk ik.
En ook dat al die anekdotes samen een levensverhaal vormen.
De Geest is heel vasthoudend met ons gelovigen onderweg.
Op den duur is dat een heel groot deel van je levensverhaal.

In het geloofsleven van Julia en Mirthe is dat vast te merken.
Misschien kunnen ze bijzondere verhalen vertellen.
Maar het kan ook zomaar zijn dat het één verhaal is over hoe de Geest altijd wel aanwezig is in je leven.
Zoals je in bepaalde muziekstukken steeds dezelfde grondtoon onder alles hoort. Je raakt er zo aan gewend dat het je op den duur niet eens meer opvalt.

Deze zondag doen Mirte en Julia belijdenis van hun geloof.
Dat is een feest voor ons als gemeente.
In ons midden groot geworden, is hun geloof volwassen geworden.
Mooi.
Ik ben benieuwd naar hun verhalen.

In de bijbel ben ik op zoek gegaan naar het structurele verhaal van de Geest in ons leven.
En zo kwam ik uit bij Romeinen 8.
Hoewel de invloed van de Geest daar niet te onderscheiden is van die van de Vader en de Zoon.
Ik heb het ‘Gods ladder’ genoemd.
Hoe ik daaraan kom, leg ik zondag wel uit.
Ik hoop jullie dan te ontmoeten.

Over Wieb Dijksterhuis

Predikant met Groningse wortels die sinds 2000 in het midden van land woont, samen met zijn vrouw. Hun vier kinderen wonen inmiddels tussen Ermelo en Hasselt (BE). Van 2006-2016 predikant in NGK de Ontmoeting (Voorthuizen-Barneveld). Vanaf 31 januari 2016 de voorganger van de NGK van Ermelo, een warme gemeente tussen de randmeren en de Veluwse bossen. Zijn roots blijven hoorbaar en merkbaar. Hij kan het niet helpen de wereld 'toch' vanuit een Gronings standpunt te blijven bezien.
Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie