Love = 4Ever (1 Kor. 13)

Liefde is voor altijd.
Als we op Eeuwigheidszondag terugdenken aan onze geliefden is dat direct helemaal duidelijk.
Onze geliefde is uit onze belevingswereld vertrokken, maar onze liefde blijft.
Sterker dan dat, als elastiek door de afstand uitgereikt staat er zoveel spanning op dat het ons pijn doet. Nóg meer dan toen je geliefde er nog was, eist ze schrijnend je aandacht op.
‘Liefde is sterk als de dood’, schrijft de auteur van Hooglied (3,8). Ja dat herkennen we, als ze eenmaal wakker is geworden is ze bijna onweerstaanbaar. Maar als de dag van ons gezamenlijke leven voorbij is -zo kort voelt het soms- en je geliefde is gaan slapen, blijft de liefde wakker.
Uit ervaring weten we: ‘de liefde is zelfs sterker dan de dood.’
Liefde laat zich niet zomaar uitgummen.
De conclusie van dit deel van de brief van Paulus, kunnen we zó op onze gevoelens toepassen: de liefde blijft voor altijd.
Love = 4Ever.

Maar het meeste uit dit gedeelte van deze brief, past helemaal niet bij onze liefde.
Wij kennen allemaal de kracht van de liefde.
Voor onze geliefde, maar ook voor onze dierbaren.
De kennismaking met déze liefde blijft je voor altijd bij: zo sterk!
Er zijn bibliotheken vol boeken over geschreven en kasten vol muziek over gecomponeerd. Zo indrukwekkend is deze liefde, zo schrijnend als ze beschadigd raakt.
Maar nóg groter is wat Paulus in dit hoofdstuk probeert te beschrijven.
Anders en toch een enorme belofte.

Op Eeuwigheidszondag buigen we ons over dit zo mooie en zo bekende gedeelte van deze brief. Vraag je eens af hoe jij dit altijd begrepen hebt.
Via het bekende kanaal, is de dienst nu terg te zien. “Liefde is de overtreffende trap van Love!”, kun je je daar iets bij voorstellen?

Nog eens de namen van vanmorgen zien? Volg de onderstaande link:
https://www.mentimeter.com/s/16760687ec5e7b57762421a28f29ed78/8a21076e056e

  1. Een verrassende vergelijking in de tijd van vandaag. Daardoor wordt de spanning veel meer voelbaar die er destijds ook geweest…

Geplaatst in Preken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

‘Samen’ (1 Kor. 1: 10-17) – zondag 8-11

De afbeelding boven laat spanning zien. Samen is spannend, zeker als je de zaken anders ziet en anders beleeft. Natuurlijk trek je stevig aan jouw eind van het touw, je wilt de ander graag in ‘jouw kamp’ trekken.
Je kunt ook loslaten dan is de spanning weg! Dat kan een enorme opluchting zijn. Maar ook de verbondenheid is dan verlorenheid gegaan en de uitdaging die de ander voor je was om scherp te blijven en de ander vast te houden.
Als je de ander loslaat, ben je helemaal los van elkaar en is elke verbinding verloren gegaan. Als je plotseling loslaat verliest de ander zelfs zijn evenwicht. Want dat touw waarin je beiden trekt is ook je verbinding met elkaar en de kracht van de ander houdt je ook overeind.

Hoe ver gaat die eensgezindheid waar Paulus de gemeente van Korinte over schrijft? Mag je met een variant op Paulus schrijven:

“Er is mij verteld dat er verdeeldheid onder jullie is. Ik bedoel dat de een zegt: ‘Ik ben van de Calvijn,’ een ander: ‘Ik van New Wine,’ een derde: ‘Ik van Hillsong,’ en een vierde: ‘Ik van Kraayenoord.’ 
 Is Christus dan verdeeld? Is Calvijn soms voor jullie gekruisigd? Of zijn jullie in de naam van Kraayenoord gedoopt? 

Of ga ik dan te ver en ging het hier over veel fundamentelere verschillen? Waar raakt deze tekst onze werkelijkheid? Of misschien zelfs: ráákt deze tekst onze werkelijkheid? Zondag wil ik daar met jullie over nadenken. Wees welkom online of in de dienst (je moet je wel aanmelden en zeker warme kleren aantrekken).

Schrijf eventueel een uitgebreidere reactie, die wordt hieronder dan zichtbaar …

  1. Een verrassende vergelijking in de tijd van vandaag. Daardoor wordt de spanning veel meer voelbaar die er destijds ook geweest…

Geplaatst in Preken | Tags: , , , , | 4 reacties

Wat we van de gesprekken op 27 september terughoorden…

Input van gemeenteleden 
Deels werden de geschetste maatschappelijke trends herkend, soms ook voor het eerst herkend, zo van: hé ja, inderdaad. Soms werden er nuances aangebracht.  
Wat er door de groepjes op papier werd gezet liep uiteen. Het waren deels praktische voorstellen (laten we dit of dat (meer) gaan doen), en deels meer ‘beschouwelijke’ opmerkingen. Opmerkingen die een (corrigerende, bijbelse) reactie waren op de beschreven maatschappelijke trends. Mooi en fijn om dat zo allemaal te lezen, want we krijgen zo een indruk van wat er zoal leeft aan inzichten en praktische ideeën.
Hieronder geven we een impressie van wat er door gemeenteleden werd opgemerkt (zonder de illusie te hebben dat dit een ‘volledig dekkende’ weergave is). 
 

De meer beschouwelijke opmerkingen: 
 
Gemeenschap is de kern van kerk-zijn, en wat daarbij belangrijk is, is kwetsbaarheid delen, ook zélf om hulp durven vragen (!) om anderen de gelegenheid te geven om Jezus te tonen. En dat laatste, dat ‘helpen’, dan te doen vanuit jouw specifieke kwaliteiten. Het is hierbij van belang om te beseffen dat precies deze wisselwerking helpt om ons verbonden te voelen met elkaar

Om van elkaar te weten wat de ander nodig heeft, is het natuurlijk van belang dat we elkaar steeds beter leren kennen. Alleen zo kunnen we groeien in het van betekenis zijn voor elkaar, en alleen zo kunnen we (leren) Jezus na (te) volgen. 

‘Geloven’ gaat immers om meer dan alleen ‘weten’. Het geloven heeft beleven en ervaren nodig. Want juist op die manier leren we van elkaar en bemoedigen we elkaar.  

Wat zou Jezus in een brief aan ons schrijven? Dat we mogen leren om (steeds meer) puur en kwetsbaar te zijn. Juist in de relaties die we (meer) met elkaar aangaan, leren we onszelf beter kennen. Zowel in onze mooie kanten als in onze minder mooie kanten (die genezing nodig hebben). 

Gemeenschapszin, hoe staat het daar eigenlijk mee in onze kerk? We zijn door God, als kerk, wél hiervoor zo bedoeld. Een gemeenschap wordt meer gemeenschap als je eerste insteek is: hoe kan ik er voor de ander zijn? In plaats van: hoe word ik gediend? Ook hebben we erop attent te zijn dat we als kerk niet alleen maar naar binnen zijn gericht, doordat we nu heel ijverig een visie gaan ontwikkelen en daar het met elkaar weer heel druk mee gaan krijgen.  

Wees als gemeente niet te ambitieus. Houd er rekening mee dat niet alle facetten van het geloof even optimaal in onze gemeente kunnen worden ervaren. Het is oké dat je je geloofsvoeding laat aanvullen op andere plekken. 

Het feit dat we streekgemeente zijn maakt dat het, vooral voor jongeren, lastig kan zijn om je aangesloten te weten bij een club. Hoe je dan te verbinden met andere christenen in de wijk? 

Naast de nadruk op ‘gemeenschap’ is ook oog hebben voor het individu belangrijk. Omdat we niet allemaal hetzelfde zijn. En wat goed is voor de één, is dat niet zomaar voor de ander. Tegelijk ontkomen we er niet aan dat er keuzes moeten worden gemaakt, een lijn moet worden uitgezet. Een lijn die de één beter zal ‘passen’ dan de ander. 

Het probleem van eenzaamheid vereist vormgeving van het pastoraat. 

Praktische ideeën: 

Het delen van levenservaringen tijdens de eredienst (getuigenissen). 

Het meer delen van geloofservaringen. 
 
Gezamenlijke activiteiten, club etc. zorgen voor positieve herinneringen van jongeren. 

In kleine groepen met elkaar thuis eten (m.b.v. enveloppen mensen aan elkaar koppelen). 

Meer gezamenlijkheden voor de wijk. 

Nieuwsbrief per wijk. 

Tijdens de corona-tijd per dienst een wijk aanwezig laten zijn. 

Wijken niet geografisch indelen, maar bv. op basis van leeftijd, zodat een jong gezin niet als enige in een wijk met vnl. ouderen zit. 

Geplaatst in NGK Ermelo | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Genezing…

Komende zondag vieren we voor het eerst sinds lange tijd met elkaar het H.Avondmaal.
Wie zich aanmelden voor kerkdienst zullen daarbij de ingang brood en wijn krijgen, bestemd voor het moment dat we samen vieren. We zullen niet ronddelen.

Thuis zorg je zelf voor het brood en de wijn (evt. druivensap) en vier je het Avondmaal online mee. Als je mogelijk is, nodig dan nog één of twee andere gemeenteleden bij je thuis uit. In deze viering vertrouwen we via het beeldscherm met elkaar verbonden te zijn. Natuurlijk verder van elkaar dan anders, maar zeker niet verder van de Geest van de Heer. Hij zal ook zondag in staat zijn ons met de Heer en met elkaar te verbinden.

Bij dit avondmaal willen we lezen uit 2 Kon. 5. 1-19, de geschiedenis van de profeet Elisa en de buitenlandse overste Naäman. Een mooie geschiedenis om te lezen. Alles zit er in: een beroemde generaal die afzichtelijk ziek is, een bij een oorlog met Israël genomen slavinnetje, de machtige koning die pal achter zijn legeraanvoerder gaat staan en van de verslagen Israëlische koning genezing eist, een profeet die weg naar genezing wijst en een sluwe dienaar die hier een slaatje uit probeert te slaan. Ingrediënten voor een prachtige speelfilm.
Voor christenen en Joden speelt hier méér mee: het toont de macht die de Heer van Israël heeft over het leven van alle mensen. Of ze hem nu kennen of eigenlijk helemaal niet. Dat was voor de heidenen maar ook de Israëlieten van toen een verrassing.
Een boeiende geschiedenis over de macht van de Heer in de toenmalige machtsverhoudingen. Kan deze geschiedenis meer zijn dat dan dat?
Wees welkom zondag, we beginnen om 10:15 uur, de dienst is ook weer online te volgen (het probleem met de beamer is opgelost).

Luister hieronder alvast naar de tekst:

Geplaatst in Preken | Tags: , , , , , | 1 reactie

Oordeel! – Mat. 25, 31v – Michazondag

Op dit moment ben ik nog met heel andere zaken bezig. We bereiden ons immers voor op het afscheid van Stijn. Toch gaan we komende zondag -hoe vreemd ook zonder Stijn- verder met onze diensten.

In de serie: ‘Jezus’ macht’ deze zondag de tweede preek. Die valt samen met Michazondag.
Voordat je verder gaat, lees de tekst (Mat. 25: 31-46) eens (in welke vertaling ook) of beluister de tekst.
Als je nog op de basisschool zit of op het voorgezet onderwijs ga, dan naar de eerste sheet van de mentimeterpagina en vul in in welke volgorde jij de mensen het liefst zou helpen. Wie het liefst en met wie wacht je liever even?
Als je ouder bent ga dan naar de tweede sheet en geef daar je volgorde aan.

Ik heb zo’n idee welke bovenaan of onderaan komen te staan, ik ben benieuwd of dat klopt.

Deze keer een heel duidelijke tekst, dat dacht ik tenminste. En toch naarmate je de woorden vaker leest komen er meer vragen boven. Voor mij is het een tekstgedeelte dat een dubbel gevoel oproept: ik ben blij en bezorgd tegelijk als ik het lees. Soms meer het het ene, dan weer meer het andere.

Een enorme opluchting is het voor mij dat de Heer Jezus oog heeft voor de kwetsbaren in deze wereld. Meer dan de machthebbers van onze wereld trekt Hij zich hun lot aan. Die beelden die pijn doen aan onze ogen, doen Hem ook pijn. De verhalen waar je maag van omdraait, roepen ook bij Hem afschuw op. Er is hoop voor deze wereld: kampen zoals op Lesbos zullen niet blijven, aan slavenwerk zoals in de goudmijnen van Afrika komt een einde en de ten hemelschreiende taferelen in een land als Syrië of een land als Libië zullen ooit eens voorbij zijn. Ooit wordt er recht gedaan, ook daar waar wij het verschil niet kunnen of durven maken.

Maar het maakt me ook steeds weer bezorgd. Want in deze tekst komt niet alleen het grote onrecht in beeld maar ook de veel kleinere nalatigheid. Ik lees over mensen die ik in Harderwijk tegenkom: zieken, daklozen en asielzoekers. Dit gaat niet alleen over onrecht ver weg, maar over medemensen dichtbij. Maar wat heeft deze tekst mij dan te zeggen? Aan welke kant van de Heer Jezus zou ik terecht komen?

Nog dichterbij komt het als ik geholpen door de site bij Michazondag, ga nadenken over de redenen waarom mensen op straat terecht komen, willen vluchten uit slavernij en dus asielzoeker in ons land worden en van veel te weinig rond moeten komen. In hoeverre is mijn gedrag de oorzaak van hun situatie?

Kortom, een hoop om over na te te denken. Wees welkom zondag in de kerk (wel even aanmelden) of voor het scherm. We beginnen zoals gewoonlijk om 10:15 uur.

Geplaatst in Preken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

de Stralende Werkelijkheid – Mat. 17, 1-13 – Jezus’ macht (1)

De luchten zijn grijs, het waait, de bladeren vallen van de bomen en het wordt steeds eerder donker: de herfst is begonnen. We gaan de donkere tijd van het jaar in.
In Schotland is de herfst nog grauwer dan bij ons: meer regen en zeker ook meer mist. Mijn broer heeft een tijd in Schotland gewoond, in de stad Edinburgh. In de herfst belde hij naar ons: ‘Help, schijnt bij jullie de zon nog wel eens?’ Ik kon hem geruststellen.
Wat verwacht je dan als je in de herfst naar Schotland gaat? Niet dat daar de zon uitbundig zal schijnen. Op een zwaarbewolkte dag stapte ik in het vliegtuig -het was nog een andere tijd- naar Edinburgh en ik verwachtte in een mogelijk nog zwaarder bewolkter Edinburgh weer uit te stappen.
Het was een enorme verrassing voor me me toen ons vliegtuig door een gat in de wolken -waardoor ik beneden me zo ongeveer heel Nederland kon zien liggen- ineens het volle zonlicht binnenvloog. Boven de wolken scheen de zon als op een stralende zomerdag. Na weken bewolking en regen was dat niet alleen een mooi gezicht maar ook een geweldig goed gevoel. Natuurlijk wist ik dit wel: achter de wolken schijnt immers de zon, maar nu ervoer ik de zonnestralen ook volop. En dat is toch veel meer dan het alleen weten.

Petrus dacht dat hij met zijn Heer Jezus een zonnige toekomst tegemoet ging. Hij was er immers van overtuigd geraakt dat zijn meester de Messias is. Hij verwacht als één van de getrouwen van de Messias een mooie toekomst in Israël. Tot zijn verbijstering begint zijn meester er juist op dat hoogtepunt over dat hij binnenkort moet lijden en daarna zal sterven in Jeruzalem, de hoofdstad van Israël (16,21).
Petrus barst bijna van verontwaardiging: ‘maar dat zal niet gebeuren’. Hoe kán zijn meester zulke dingen zeggen. Hij begint fel tegen Jezus opmerkingen te ageren. Hij roept God er zelfs bij. Maar zijn meester is helemaal niet blij met Petrus’ vroomheid. Hij noemt die satanisch. en zegt dan tegen al zijn leerlingen: ‘Wie mij wil volgen, moet van zijn eigen belang afzien en bereid zijn het lijden te aanvaarden’. Schokkend! Is dat hun toekomstverwachting?

Is er dan geen enkel licht aan het einde van de tunnel? Nou…, de meester eindigt met een raadselachtige uitspraak. Sommigen van jullie zullen nog voor hun dood de Messias in zijn Koninkrijk zien komen met alle indrukwekkende pracht en praal die daar bijhoort. Wat bedoelt de meester hier eigenlijk?

Deze zondag ging het over de stralende werkelijkheid van de Heer, zichtbaar voor iedereen die Hij het wil laten zien. Wie het wil kan de dienst nog eens terugkijken (de preek begint op 25:31). Ook is de dienst nog eens te beluisteren.

Volgende zondag: ‘Jezus spreekt recht’ (Mat. 25, 31-40)


Geplaatst in Preken | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Samen praten over onze ‘kijk op onze gemeente’

Op de Startzondag van 27 september jl. hebben we voor het eerst geproefd aan een stel trends in onze samenleving. Uit de eerste reacties merken we dat het wel even wennen is om op deze manier naar de gemeente te kijken en ook dat niet iedereen alles herkent in onze gemeente. Maar het is ook leuk om te merken dat sommigen van jullie direct al geïnspireerd raken en met concrete voorstellen komen. Daarover later meer. Nu eerst een volgende stap. . Want we willen graag met jullie verder praten over onze visie. Lees even verder, de verrassing zit in de staart van dit artikeltje

We hebben als Werkgroep Visie niet alleen zitten praten over de trends in onze samenleving, dat zou wat eenzijdig zijn. Breder hebben we besproken waar deze trends ons gemeenteleven raken en hebben we gezocht naar bijbels licht over de invloed die deze trends op gemeente-zijn zou kunnen hebben. En ons daarna afgevraagd: ‘in welke richting stuurt dat ons in het gemeenteleven?’, en: ‘Welke risico’s brengt dát weer met zich mee?’

…Een richtlijn wordt bij het begin van de bouw gebruikt om duidelijk maken hoe de nieuwe muur moet komen te staan. Maar een richtlijn neerzetten is slechts het begin. Daarna, als je het eens bent over de richting, moet de muur nog gemetseld worden.

Als werkgroep hebben we alleen een aantal richtlijnen neergezet, d.w.z. ons afgevraagd in welke richting ons gemeenteleven zich verder zou moeten ontwikkelen. Daaruit moet nog een concrete visie komen. Maar daar bouwen we samen aan. Met de visie op hoe onze gemeente zich zou moeten ontwikkelen beginnen we niet pas in 2025. Met de richtlijnen proberen we aan te geven waar we in 2025 hopen uit te komen in het uitbouwen van ons gemeenteleven. Op de startzondag zijn we eigenlijk al vertrokken op weg daarheen. Wij nodigen jullie uit daarover met verder met ons in gesprek te gaan en als we het eens worden samen met ons verder te bouwen aan de visie op ons gemeenteleven. 

Het materiaal voor dat gesprek : ‘Visierichtlijnen voor ons gemeenteleven’, komt mee met deze nieuwsbrief en dient als uitgangspunt voor een vervolggesprek. We hopen -afhankelijk van de ontwikkelingen- dit is veranderd t.o.v. van de vorige versie van dit bericht- op zondag 1 November een vergelijkbare gespreksronde als de Startzondag te organiseren. Met een klein, verantwoord, aantal mensen op een adres thuis. Wij zorgen opnieuw voor gespreksstof.

De kerkenraad hoopt jullie in de maanden daarna over nog meer onderwerpen te spreken, zoals over de organisatie van het pastoraat en over de middagdienst. Hou er rekening mee dat daarover ook nog nadere mededelingen komen.

We hopen jullie dan te spreken!

De Werkgroep Visie (Jaap, Sanne, Solke, Nynke, Friso, Alex en Wieb).

Geplaatst in NGK Ermelo | Tags: , | Een reactie plaatsen

Startzondag 2020 ‘Elkaar beter leren kennen!’

Het had wel wat: in je eigen huis een stel zussen ontvangen. Wij vonden het goed elkaar te zien en te spreken. En aan de foto’s te zien is het jullie ook zo vergaan.
Voor ons was het ook dé kans om eens bij te praten over de afgelopen coronaperiode. Hoe we het ervaren hadden, hoe we aankijken tegen al de verschillen van mening over de ernst van het virus en het gevaar van besmetting en hoe we naast de negatieve kanten ook de positieve zien.
Aangekomen bij de trends konden we wel merken dat er één van de renners al veel eerder was gestart, een ander al een tijdje geleden en al een heel stuk van de route heeft afgelegd terwijl de anderen nu pas vertrokken zijn. We probeerden dan ook eerst bij elkaar te komen.

Wie voor het eerst met de trends kennismaakt heeft wel even tijd nodig om het plaatje op zich in te laten werken. Toch is er al gauw ook herkenning. Ja, we zijn veel individueler geworden daar zitten nadelen aan, maar het persoonlijke spreekt ook aan: de gesprekken na de kerkdienst zijn er echt bij gaan horen, om maar iets te noemen. We zouden ze niet meer willen missen. Uit een van de groepen hoorden we ook dat een persoonlijk getuigenis in de de dienst zeer gewaardeerd wordt; je raakt zo betrokken bij het geloofsleven van een ander.
Ja, er is ook veel meer verschil van mening, dat was een tijd geleden gewoon niet zo.

Het gesprek met elkaar hebben we als heel goed ervaren. Iemand opperde: ‘laten we blijven investeren in het leren kennen van elkaar.’ Ja, dit kunnen we best vaker zo doen, bij elkaar komen in kleine groepen zou ook goed bij een avondmaalsviering passen.

We hebben al het een en ander gehoord, maar zijn benieuwd naar de ervaringen van jullie allemaal. Zou je ons willen laten weten hoe het voor jullie was en welke gedachten bij jullie naar voren gekomen zijn. Mailen, appen, bellen, schrijven en aanspreken: het mag allemaal.

Ben je niet zo van de lange verhalen, laat dan een korte indruk achter op Mentimeter: ga naar www.menti.com en gebruik de code 17 39 84 2 en geef in elke woorden je ervaring en/of opmerking weer.



Geplaatst in NGK Ermelo, visie | Een reactie plaatsen

‘Brief van de Heer’ Openb. 2 en 3 Startzondag

In de eerste eeuw kregen zeven gemeenten een handgeschreven boodschap van de Heer Jezus. Niet door Hemzelf opgeschreven, wel persoonlijk gedicteerd. Stel je voor dat wij -de NGK Ermelo-  een persoonlijke boodschap zouden krijgen van onze Heer!
Handgeschreven letters op papier, waarvan je de inkt nog kunt ruiken, een boodschap die je even weg kunt leggen en later nog eens weer kunt lezen.
Dat doet nog echter aan dan een algemeen bijbelwoord of een ‘woord van de Heer’, waarvan iemand zegt dat voor jou ontvangen te hebben.

Jongens en meisjes, schrijven jullie nog wel eens een brief? Als je een brief naar de Heer Jezus mocht schrijven, wat zou je Hem dan schrijven? Waarom doe je het niet gewoon?
En als je nog niet zo goed schrijven kunt, kun je natuurlijk ook een tekening van de Heer maken. Wat zou je voor Hem willen tekenen?
Je mag die brief best naar mij toe sturen en de tekening ook.
En beste jongere gemeenteleden: als je één onderwerp bij de Heer aan de orde zou willen stellen, welk onderwerp zou dat dan zijn?

Omgekeerd, stel dat wij een brief van de Heer zouden krijgen, wat zou Hij daar dan in schrijven? Op onze Startzondag ging het meer over onze gemeente dan de kerk in het algemeen, meer over kerk-zijn in de veiligheidsregio Noord- en Oost-Gelderland dan over kerk-zijn in Klein-Azië.

In de huizen hebben we daar in kleine gezelschappen nog eens flink over doorgepraat.
De dienst is hier nog te zien (preek vanaf 30:00 uur) en ook te beluisteren.
Meer over de trends en visie is te lezen op de pagina ‘Gemeente-visie’ op onze site.

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

Burn-out – 1 Kon. 19, 1-18 – Elia (3) – 20-09-’20

Op een dag is het gewoon helemaal op.
De muziek klinkt, maar jij kunt niet meer zingen.
Er is behoefte aan jouw medewerking, maar jij kunt het niet meer opbrengen.
’t Zou goed zijn om de woorden van God te lezen,
de Bijbel ligt al open maar kunt er niet meer toe komen.
Ergens diep in jezelf zou je wel anders willen,
maar het ontbreekt je eenvoudig aan energie.
Je bent als een waxinelichtje waarvan de waxine op is en de vlam niet meer brand.
Je ziet alleen nog het rookpluimpje waaraante zien is dat het eerder anders was:
hoe mooi je brandde.
Maar dat is nu voorbij.
Hoe je het ook probeert, je krijgt het vlammetje niet meer aan.
Je bent uitgebrand.
Hoe graag je ook licht wilt, het blijft donker.
Wat nu?

Wat doe je als het donker sterker is dan het licht?
Je eigenlijk bang voor het donker bent, maar je er niet meer aan kunt ontworstelen?
Wie steekt jouw vlam weer aan, als je je akelig voelt en koud?
Of gaat dat eenvoudig niet meer en moet je nu maar aan het donker wennen?

Elia leefde letterlijk op de toppen van zijn geloof.
Er was een droogte geweest, maar hij schuilde bij de Heer en die sleepte hem er gewoon doorheen.
Ze hadden hem willen doden, maar niemand had hem kunnen vinden.
Hij had juist het leven weer zien terugkeren waar dat onmogelijk leek.
Het had gevlamd in zijn leven, ze hadden het uitgeschreeuwd: ‘de Heer is God!’
En daarna had het gestortregend: haast ongelooflijk zo opeens.
En hij was zo vol van de kracht van de Geest geweest,
dat hij had gelopen zoals hij nog nooit gelopen had.
Maar van het de ene dag op de andere, ging het licht bij de profeet uit.
Hoe zo?
Hoe nu verder?
Afgelopen zondag volgden we Elia op zijn route het dal in. De dienst is hier (lezing en preek vanaf -1:16 uur) nog eens te zien en de preek is hier nog eens te beluisteren.

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen