Nieuw leven!

Geplaatst op 29 mei 2026 door Wieb Dijksterhuis

Han. 2, 37-47

Afgelopen zondag was het alweer Pinksteren.
Op Opwekking in Biddinghuizen was het een overweldigende ervaring.
Bij ons op ’t Weitje in Ermelo beslist bescheidener maar wel bijzonder.
En nu leven we alweer ‘na Pinksteren’.
In ons kerkelijk leven keert na Pinksteren de rust vaak weer.
De laatste vergaderingen worden afgerond en dan breekt de vakantie aan.
In september zien we wel verder.

In de bijbel is dat heel anders.
Na het overweldigende Pinksterfeest met de wind, de vlammen en de talen,
blijft Pinksteren invloed hebben op de bijeenkomsten direct daarna.
Juist die na Pinksteren.
De komst van de Geest is het startschot voor grote activiteit in de gemeente van Christus.
Duizenden worden gedoopt, het aantal bijeenkomsten groeit naar dagelijkse samenkomsten..
En in die gemeenschappen delen de aanwezigen van alles met elkaar:
`het onderwijs van de apostelen’;
‘de maaltijden waarin ook het avondmaal’;
‘hun bezittingen’.
‘hun tijd en aandacht’
‘hun gebeden’

De gemeente van Christus, zo klein begonnen, groeit enorm
en zindert van de activiteiten.
Na Pinksteren wordt alles en iedereen groter en meer.

Hoe anders dan bij ons!
Wat heeft deze geschiedenis ons nu nog te zeggen?
Hoe mooi en levendig het allemaal begon toen
of is het een voorbeeld van hoe het nu ook zou kunnen zijn?
Is het een startschot of de standaardsituatie?

Geplaatst in Preken | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Welke taal spreek jij?

Geplaatst op 8 mei 2026 door Wieb Dijksterhuis 
Genesis 11, 1-9

Deze week gaat het over Gen. 11, 1-9.
Voor de minder tekstvasten onder ons: dat is het verhaal over de toren van Babel.
Velen van ons zullen dit verhaal voor het eerst gehoord hebben als spannende schoolvertelling. Het gold toen als dé verklaring voor al die verschillende talen.
En later werd het verhaal er wel eens bijgepakt als het ging om wereldwijde organisaties als de Verenigde Naties of de WHO. Wil God dat wel, zulke machtige wereldwijde organisaties?
En wat te denken van de Europese Unie, gaat dat niet ten koste van de door God gegeven soevereiniteit van ons eigen vaderland?

Maar is geschiedschrijving de bedoeling van dit verhaal?
En zo niet, wat is dan de betekenis van zo’n verhaal voor ons?
Centraal staat in ieder geval taal en hoe wij taal gebruiken?
Welke taal spreek jij eigenlijk?
Tot zondag!

Geplaatst in Preken | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Op weg naar volledig herstel

Geplaatst op 17 april 2026 door Wieb Dijksterhuis

Filippenzen 3, 16 (11e gebod)

Vroeger klonken elke zondag steevast de Tien Geboden aan het begin van de morgendienst.
Dat was zo vanzelfsprekend dat er dominees waren die ze nogal afraffelden en wij in de kerk lang niet altijd meer luisterden. Vandaar dat later de lezing van de Tien Geboden ook wel werd afgewisseld met andere teksten. Bij ons heet dat gedeelte van de dienst: ‘Het Woord voor onderweg’.

Dat betekent vanzelfsprekend niet dat de geboden onder ons uitgediend zijn. Vandaar dat ze in het afgelopen jaar opnieuw de aandacht kregen in de prekenserie over deze geboden in een samenwerkingsproject samen met de predikant van de Petrakerk in Harderwijk: ds. Paul Waterval. Uit die serie werd al wel duidelijk dat de deze geboden niet alleen meer in hun betekenis van de oudtestamentische wereld lezen, maar dat ze gelezen worden in de verpakking van het onderwijs van de Heer Jezus, zoals Hij de geboden uitlegt in bijvoorbeeld De Bergrede. De Heer Jezus brengt tot dan toe onvermoede diepten van de geboden aan de oppervlakte.

Maar de vraag komt nu wel op: ‘welke rol hebben die geboden nú in óns geloofsleven?’ In de preek die de serie afsluit deze zondag houd ik me daarmee bezig. Daarbij maak ik gebruik van een gedachtengang van de apostel Paulus in zijn brief aan de gemeente van Filippi (3. 1-16) waarin hij hen beschrijft wat hij voor zichzelf als winst en wat hij als verlies beschouwt. Dat vertelt veel over de plaats die de geboden onder ons kunnen innemen. Ik hoop jullie zondag te ontmoeten.

Geplaatst in Preken | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Knikkende Knieën

Geplaatst op 20 maart 2026 door Wieb Dijksterhuis

(Lucas 22, 54-62)

Wat is het moeilijkste dat je als gelovige ooit moest erkennen?
Dat je het niet hard genoeg geprobeerd hebt of juist het omgekeerde?

Voor Pete Hegseth, de minister van oorlog van de VS, proberen de meeste christenenen het niet hard genoeg. Ze moeten zich niet alleen meer inspannen, maar ook veel ‘harder’ tegen de vijanden van God optreden. Je moet bereid zijn oorlog tegen hen te voeren.
In een toespraak over de oorlog in Iran citeerde hij een regel uit Psalm 144:
‘Geprezen zij de Heer, mijn rots, die mijn handen oefent voor de strijd en mijn vingers voor de oorlog.’
Voor hem is Iran ‘het kwaad’ en hij verwacht dat God de VS ‘de volledige overwinning wil schenken op hen die kwaad willen doen.”

Dit leeft breder onder christenen in de VS en daarbuiten. God is een ‘God van oorlog’ die actief deelneemt aan de strijd, zoals in het Oude Testament. Het Koninkrijk van God komt via de weg van oorlog tegen de vijanden van het christelijke geloof.

Is Hegseth een voorbeeld voor ons?
Hij is, zoals wij dat zijn, lid van een kerk in de gereformeerde traditie ‘de Pilgrim Hill Reformed Fellowship.
We hebben de opdracht om onze Heer te volgen, doen wij dat op onze manier eigenlijk wel?

Nogmaals: wat is het moeilijkste dat je als gelovige moet erkennen?
Dat je het niet hard genoeg geprobeerd hebt?

Simon Petrus volgt zijn Heer, welk voorbeeld is hij voor ons in  wat hierboven beschreven staat.
Zondag verder.

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

Gevangen (Luc. 22, 39-53)

Geplaatst op 13 maart 2026 door Wieb Dijksterhuis

Op 5 april a.s. hopen wij Pasen te vieren.
83 jaar geleden werd op die datum Dietrich Bonhoeffer gevangengenomen door de Nazi’s.
Twee jaar later werd hij in het kamp Flossenbürg geëxecuteerd, op 9 april 1945, vlak voor het einde van de oorlog.
In de maand april moet ik daar ieder jaar weer aan denken.
Op het eerste gezicht is het een tragische dood.
Verdiende hij voor wat hij gedaan had gevangenschap en de doodstraf?
In de tussenliggende periode van gevangenschap schreef hij met zijn vriend Eberhard Bethge. 
Het waren brieven vol van geloof, geestelijke kracht en visioenen over de toekomst van van het christelijke geloof.
Zijn brieven ademen ruimte en vrijheid. *)
Net zoals de gevangenisbrieven van Paulus.

Je kunt je afvragen: wie zaten er gevangen en wie waren er vrij?
Je kunt lichamelijk gevangen zitten, maar toch geestelijk vrij zijn.
En omgekeerd kunt je fysiek vrij zijn, maar geestelijk gevangen zitten.

In Lucas 22, 39-53 lezen we van de gevangenneming van de Heer Jezus.
Maar lees het verhaal nu eens.
Wie zitten er gevangen en wie is daar vrij?

Zondag meer…

*) Eberhard Bethge heeft deze brieven later uitgegeven onder de titel Widerstand und Ergebung (Verzet en Overgave). Hij is ook de auteur van een biografie over zijn vriend.

Geplaatst in Preken | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Wees vrij met Mij!

Geplaatst op 6 maart 2026 door Wieb Dijksterhuis

Ik wandelde eens met mijn dochter van tien in het Schwarzwald.
We waren al een tijd onderweg en wisten niet helemaal precies waar we waren,.
We begonnen moe te worden. 
Een bankje zou welkom zijn.
Gelukkig, kwamen we eindelijk bij de bosrand aan.
En daar stond, op een half open plek, een bankje.
Met recht daartegenover een groot kruis waarop een beeld van de Heer Jezus.
Het bankje was bewust naar het kruis gericht neergezet.
Het uitzicht bestond dus voornamelijk uit dat kruis met Jezus.
Daar zit je dan met z’n tweeën.
De Heer Jezus kijkt je vanaf het kruis aan, en als vanzelf moet je wel aan Hem denken.

Deze week hoorde ik tijdens de kerkenraadsvergadering een mooie meditatie over zogenaamde ‘weg-kruisen’. In Brabant en Zuid-Limburg staan er vele, vaak op een kruispunt van wegen.
Op al die kruispunten ontmoet je steeds weer je Heer.
Als je een richting moet kiezen, worden je gedachten naar je Heer Jezus getrokken.
Zo heeft Hij invloed op de weg die je gaat.
Want je moet wel aan Hem denken, als je dat kruis ziet.
Mooie gedachte…
Zo moest ik weer denken aan dat bijzondere bospadkruis in het Schwarzwald.
Wij konden toen ook niet anders dan aan Hem denken.

Deze zondag vieren we het Avondmaal.
Eigenlijk is dat te vergelijken met zo’n wegkruis, je moet wel aan de Heer Jezus denken.
Vanaf de eerste keer dat de Heer dit vierde met zijn leerlingen,
werd het een intens samenzijn met de Hem.
Ja, meer samen dan ooit eerder.
Als je het avondmaal goed beseft, Lucas beschrijft dit indringend,
draagt dit telkens een grote belofte voor ons mee.
Zo’n belofte waar je helemaal van ontspant.
Alsof je op een bankje bij de Heer zit uit te rusten.

Zondag rusten wij uit bij de Heer.
Wees welkom! Tot zondag!

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Góds huis!

Geplaatst op 27 februari 2026 door Wieb Dijksterhuis

Op de tweede zondag in de lijdenstijd, pakken we het thema van deze periode van veertigdagen op:
‘Locatie Jeruzalem’. In de komende weken zal het steeds gaan over iets dat zich in Jeruzalem afspeelde in de laatste week voor Jezus’ lijden.
Nadat de Heer Jezus in een triomfantelijke optocht in Jeruzalem is binnengereden, komt Hij aan in de tempel. Daar zit niemand op Hem te wachten. Dat is vreemd, de tempel is toch Gods huis!

Stel je komt op zondagmorgen in je kerk.
Je zoekt je vertrouwde plek. 
Je kijkt op je gemak eens rustig rond
en dan valt je op dat er een vlag in de hoek op het podium staat.
Vreemd, je kijkt eens beter en herkent dan tot je schrik het logo van de FvD.
Van Forum voor Democratie.
De partij die je kent als:
geen ruimte voor vluchtelingen hoe erg het er in het thuisland ook aan toe gaat
geen Europese samenwerking
Geen klimaatprobleem, hoe kom je erbij
Onder geen beding solidariteit met Oekraïne.

Tijdens de dienst merk je dat deze standpunten nu ook de inhoud van dienst stempelen.
Het is niet alleen het logo van de de FvD dat zichtbaar is, ook wordt er door de bril van haar partijstandpunten Bijbel gelezen.

Je zou er -op z’n zachts gezegd- van schrikken.
Verbijsterd zijn dat deze gedachten plotseling leidend zijn in je vertrouwde gemeente.

Natuurlijk, zoiets gebeurt niet van de ene zondag op de andere.
Om zo fundamenteel van gedachten te veranderen zou er een heel proces nodig zijn.
En dat is best mogelijk.
Het overkwam de Duitse kerkleden in jaren ’30 van de vorige eeuw.
Nadat de Nazi’s de macht in het land overgenomen hadden, kregen ze ook steeds meer invloed in de kerk. Zoveel dat er nazivlaggen in de kerkgebouwen stonden, nadat ze waren ingewijd in de kerk.
En er steeds meer nazigedachtengoed in de leer van de kerk terechtkwam.
Er kwam een Rijksbisschop: Ludwig Muller, die voluit Nazi was.
Het Oude Testament raakte uit de gratie vanwege de Joodse achtergrond.

Sommige kerkleden zagen het met afgrijzen aan en vormde noodgedwongen een ‘Belijdende Kerk’, die terugkeerde naar het belijden van de kerk.
Deze kerk werd al gauw als staatsgevaarlijk gezien.

Zo’n soort overname speelt zich ook in de tijd van Jezus’ af.
Eigenlijk is Hij niet welkom in het huis van zijn (NB) Vader.
Hoe is dat mogelijk?

Geplaatst in Preken | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

In de invloedssfeer van de Heer

Geplaatst op 23 januari 2026 door Wieb Dijksterhuis

Vandaag is het ruim een uur langer licht dan het op 1 januari was. Gelukkig, de dagen worden weer lichter, de donkerste periode van het jaar ligt achter ons.
Het wereldgebeuren lijkt zich precies de andere kant op te bewegen. De tijden worden steeds donkerder. Aldoor weer nieuw geweld boven op het geweld dat er al was. Deze maand kwamen Venezuela, Iran, Koerdisch Syrië bij al die andere oorlogen. Het zijn donkere tijden, waarin opnieuw gesproken wordt over de invloedssferen van de grote machten.
De ouderen onder ons kunnen zich dat nog goed herinneren van de Koude Oorlog in de vorige eeuw. Alleen, was het toen zo chaotisch als het nu is?

We verlangen naar het licht. Niet alleen naar daglicht maar ook naar ‘levenslicht’. We geloven dat onze Heer ons naar het licht zal brengen. Maar hoe komt zijn licht binnen in het donker van onze tijd?

In de tijd waarin de Heer voor het eerst van zich liet horen, waren het ook donkere tijden. De landen in het Midden-Oosten gingen gebukt onder de bezetting door Rome. Dat had een kwade invloed op het volk van God.
Kan wat de Heer in die periode begon ons iets vertellen over het levenslicht in ons tijd?

Geplaatst in Preken | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Stoer geloof?

Geplaatst op 16 januari 2026 door Wieb Dijksterhuis

‘Christenen mogen wel wat stoerder worden.’
Dat geluid hoor je de laatste tijd vaker om ons heen.
We moeten onszelf verdedigen tegen de aanvallen van de vijand, kun je zelfs horen zeggen.

In een toespraak voor christenen in Gouda, kon je de afgelopen maand uitspraken horen als:
Er moet een cultuuroorlog tegen de politieke islam en het woke-denken gewonnen worden.
De vijanden zijn: de politieke islam en het woke-denken.
We moeten het land terug veroveren op de krachten die het bedreigen.
Er is behoefte aan een offensief ( = aanvallend) christendom
Er moet krachtig opgetreden worden, niet de andere wang toekeren.

Hoe kijken jullie daar nu tegen aan?
In de dienst zondag zal ik jullie ernaar vragen.

Vorige week vrijdag werd de evangelist Tom de Wal opgepakt in Tilburg.
Veel christenen maken zich daar zorgen over.
Word je, als christen, niet meer door anderen verdragen?
Tom had het zelfs over ‘vervolging’.

Natuurlijk hebben we daar allemaal zo onze eigen gedachten en gevoelens bij.
Maar het is belangrijk wat de Heer Jezus daarvan vindt.
In het zesde gebod staat: ‘Pleeg geen moord!’
Nou dat doen we niet, toch!
Maar hoe legt de Heer Jezus dat gebod eigenlijk uit?
Dat kun je lezen in Mat. 5, 21-26.

Zondag meer. Ik hoop jullie dan te zien.

Geplaatst in Preken, Uncategorized | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Wees welkom…vredespresident

Geplaatst op 28 november 2025 door Wieb Dijksterhuis

We leven helaas in een tijd dat we naar vrede verlangen.
Vrede voor de mensen die het slachtoffer van oorlogsgeweld zijn geworden.
Sommigen zijn dat al decennia lang, maar buiten ons beeld geraakt.
Anderen inmiddels ook alweer jaren, er is een nauwelijks dag dat we er niet mee bezig zijn.
Daarvoor is de oorlog te dichtbij gekomen..
We zijn ongewild getuigen van onvrede.

Ook zijn er allerlei mensen die vrede willen stichten.
Sommigen noemen zichzelf zelfs een ‘president van de vrede’
Dat zou ons hoop moeten geven.
Toch zijn we verder af van vrede dan in de jaren hiervoor.
Mag wat zij vrede noemen eigenlijk wel vrede heten?

Vrede is iets heel groots en heeft betrekking op een heel volk
Maar ook iets heel kleins, dan gaat het een persoon of een gezin aan.
Daar kan de vrede ook zomaar verloren gaan:
in de onderlinge verhoudingen,
maar ook door zorgen over inkomen of over gezondheid.
En dan is er soms maanden geen rust meer te vinden.
En dat put mensen uit en doet hen verlangen naar vrede.
Even geen onrust, even geen zorgen.

Ja, vrede is veel meer dan geen oorlog.
Vrede is de ruimte hebben om te leven in veiligheid
en er op te kunnen rekenen dat je recht gedaan wordt.
Ja, vrede is ook dat je niet bang bent voor onpersoonlijke machten,
zoals het natuurgeweld dat nu overal slachtoffers maakt.

Vrede is een kwetsbaar goed!
En zelfs als je in vrede leeft, wil dat zeggen dat je niet te leiden hebt van ziekte, van oorlog of van natuurgeweld. Dan nog kan je persoonlijke vrede bedreigd worden door de onvrede van anderen. Immers, daar zijn we ook elke dag getuigen van: van hun moeite en zorgen en hun ziekte.

Vrede op aarde!
Wat kunnen we daarnaar verlangen!
Niet alleen de ruimte om te leven, maar ook de mogelijkheden om volop te leven.
Zonder al die zorgen.

Vele organisaties proberen de vrede te bevorderen.
Daar kun je alleen maar respect voor hebben.
Helaas maakt de vrede nog niet tot een bestendig situatie.
Immers, wat in tientallen jaren gewonnen is, kan in enkele jaren weer helemaal verloren gaan.
En dan moeten we met elkaar weer helemaal opnieuw beginnen.
Te beginnen bij: nooit meer oorlog!
Hoe vaak zal dat al gezegd zijn!

Toch is ons vrede gegarandeerd.
Er is een leider op deze wereld die dat heeft toegezegd.
Maar lang niet iedereen oriënteert zich op Hem.
Voor velen lijkt het alsof van Hem geen vrede gekregen kan worden.
Zelf zij die bij Hem horen zien niet altijd hoe Hij voor de vrede van betekenis kan zijn.
Maar krachtiger dan Hij de vrede beloofd, zul je het onder ons mensen niet horen.

Hij is met recht onze Vredepresident.

Geplaatst in Preken, Uncategorized | Getagged , , | Een reactie plaatsen