Jaarthema 4: ‘Missen’

MissenWat mis je in het gemeente zijn?
Soms heb ik wel eens het gevoel dat ik de hele week op afstand sta van onze gemeenschap en pas zondags de verbondenheid weer voel. Daar zit een soort logica in. Natuurlijk: zondags is er de ruimte om elkaar als gemeente ontmoeten en door de week hebben we ook nog zoveel anders te doen. En toch… die gemeente heeft dan verder ook geen invloed op de rest van mijn leven.  Ik kan me voorstellen dat als je de anderen uit je gemeente op zondag weer ontmoet dan je eerst nogal wat afstand moet overwinnen. Het is vast een jongere die schreef: ‘ik mis verbondenheid met de volwassenen’. Dat lees ik als: ‘zij spelen geen rol in mijn leven en ik niet in hun leven.’ En dan zie je elkaar zondags en ben je eigenlijk vreemden voor elkaar.

Dat kan toch niet de bedoeling zijn, kun je maar zo weinig voor elkaar betekenen? En dat in een tijd dat jongeren volwassenen meer dan ooit nodig hebben.
Als volwassen gemeentelid kun je die verbondenheid ook missen; je zou meer willen delen; meer samen optrekken, maar het komt er niet van. Je hebt ideeën waar je de anderen wel eens over zou willen horen, maar ja wanneer hè.

Uit ervaring weet ik dat ‘samen met gemeenteleden dingen ondernemen’ je een ongelooflijke hoeveelheid energie kan geven. Met de anderen samen aan het werk zijn, kan heel verrijkend zijn. Zeker als het betekenisvol is,
En tegelijkertijd kun je er ook doodmoe van worden. Moeten we dan altijd samen iets ‘doen’. Steeds inspannen en nooit ontspannen. Dat lees ik hier ook: kunnen we niet vaker ‘samen met de benen op tafel?’ Als dat niet kan, missen we ook iets vind ik. Als je alleen maar dingen samen kunt doen, maar nooit samen kunt zijn, dan mis je veel aan elkaar. Als je nou net in de gemeente geen ontspanning kunt vinden…, dat is toch niet goed! Gewoon eens thuis kunnen komen bij elkaar is een groot geschenk dat we elkaar kunnen geven.

Dat betekent ook samen stil kunnen zijn. Voor sommigen onder ons is dat een hele uitdaging; voor anderen is zou dat een oase zijn. Ik ben zelf nogal een ongeduldig mens maar mijn ervaring is dat in de stilte ruimte komt voor een ontmoeting met God. Miischien wordt het eens tijd voor een ‘stiltedienst’?

Overigens over ‘rust op zondag’ gesproken, een vraag: ‘ben je goed bezig, als je de zondag niets meer kunt doen -zelfs niet naar de kerkdienst- omdat je het in de week zo druk heb gehad?

Weer de vraag: ‘wat kunnen we direct al aan dit gemis doen?’

Geplaatst in Jaarthema 2018, NGK Ermelo | Een reactie plaatsen

Zondag a.s. Tegennatuurlijk?

Deze week kwam de ‘onttrekking’ van Klaas Henricus Dominicus Maria Dijkhoff pontificaal in het nieuws. ‘Onttrekking’ zo noemde je het vroeger als iemand uit zijn gemeente (zijn kerk) vertrok. Ik leg het maar even uit, want je moet er op dit moment niet vanuit gaan dat iedereen nog wel begrijpt wat zo’n kerkelijke term betekent. Je kunt je afvragen waarom hij zijn onttrekking op de site van de VVD publiceerde en er zo in feite een open brief aan ons allemaal van maakte. En dat doen sommigen dan ook. Maar ik kan me niet zo goed voorstellen dat hij dit deed omdat hij zo in zijn wiek geschoten was om de opmerking van de bisschop. Niet fijn wat die over hem zei, maar een politicus als Dijkhoff is wel wat gewend op dat gebied en blijft er doorgaans onbewogen onder. En wanneer hij hem wel raakte, waarom ziet hij die onttrekking dan niet als een persoonlijke beslissing en houdt hij die dus privé? Is het omdat Dijkhoff het niet vervelend vindt dat iedereen in Nederland dit nu weet; hij vindt het belangrijk om aan iedereen te laten zien dat hij zich van zijn vroegere kerk distantieert. Ik verwacht dat hij dit gedaan heeft omdat hij denkt dat hij hier sympathie mee oogst bij het grote publiek. Want wie wil er tegenwoordig nog bij een kerk horen? Je mag wel zeggen: in het Nederland van nu is de kerk een tegennatuurlijk gegeven. Wat zegt dat over ons jaarthema: ‘een levende gemeente’? Daarover zondag meer…  

Vragen voor de groeigroepen:

  1. Is er de afgelopen jaren iets veranderd in hoe je met je lidmaatschap van de gemeente omgaat? Oftewel: wat doe je nu anders dan vroeger?
  2. Herken je het levensgevoel van deze tijd, liever een light-lidmaatschap van een gemeente (ik ga als ik het leuk vindt), in je eigen leven?
  3. Kun je onze gemeente als de keuze van God aanvaarden?
  4. Dietrich Bonhoeffer stelt:
“Je mag niet klagen over de gemeente, want de gemeente is een het werk van de Geest.” 
Ben je het daarmee eens?
  5. Zijn er afgoden in jouw leven die je functioneren in de gemeente bemoeilijken?
  6. Zou je nog iets moeten opofferen?
  7. Wat zou je voor onze gemeente willen bidden? Doe dat!
  8. Wat zou je n.a.v. van dit alles aan de dominee willen zeggen/vragen?(w.dijksterhuis@gmail.com)
Geplaatst in Jaarthema 2018, Preken | Een reactie plaatsen

Jaarthema 3: ‘Ideeën’

IdeeënDe gemeente waar ik opgroeide was gevestigd in een klein Gronings dorp met zo’n 500 inwoners. Mijn hele jeugd had die gemeente zo rond de 100 leden, met in toptijden een uitschieter naar boven, wel 125 leden, en in schrale tijden net aan 100. Toch hadden we die hele periode een eigen kerkgebouw -al bijeengespaard door de vorige generaties- en een groot deel van die tijd ook een eigen predikant; al moesten we die delen met een andere gemeente in de buurt. ’t Was klein en we konden niet alles wat ze wilden, maar samen rooiden we het gewoon: rond de honderd mensen waarvan de meesten niet bijzonder welgesteld. 

Gezamenlijkheid brengt mogelijkheden binnen bereik die anders ondenkbaar zijn. Meer dan toen we in Niezijl dachten. Want zodra je je gedachten erover laat gaan, komt er meer binnen beeld dan je eerst besefte. Zie hierboven de ideeën die onmiddellijk opborrelden toen ik het over die droom van een gemeente had tijdens ons gemeenteweekend.

Als je er samen voor wil gaan kun je echt iets voor elkaar en voor anderen betekenen. Wat een goed idee, zo’n bibliotheekkastje op straat; via dat kastje kunnen we anderen laten delen waar we zelf zo rijk mee zijn.

Nou ja, en samen eten, daarover schreef ik gisteren al. En dan op een echt gasfornuis gekookt met Thijs als kok. Dat lijkt me wel wat. Eén vaste avond in de week: eten moet iedereen toch. En dan ontmoet je elkaar ook nog even weer, hoeveel goede gesprekken kunnen daar niet geboren worden. Jullie moeten weten dat ik op verschillende Alphacursussen ontzettend goede ervaringen met samen eten heb opgedaan.

Als je eenmaal elkaars vertrouwen hebt kun je veel voor elkaar betekenen: als ouders kun je elkaar sterker maken (parents & parents), taalcursussen geven aan immigranten, een ontmoetingsmorgen opzetten voor mensen die wel wat aanspraak kunnen gebruiken. En op de achtergrond oefent de ‘band’. Wat dat betreft zou het wel mooi zijn als ons kerkgebouw zou zinderen van activiteit, meer dan tot nog toe. In Ermelo kan dat, maar misschien in Harderwijk en Putten ook wel ergens bij gemeenteleden thuis. Een ‘gemeentehuis’.

Tja en als je elkaar dan toch spreekt, kun je eens doorpraten over een andere invulling van de kerkdienst dan we die tot nog toe gewoon zijn. Kunnen er meer mensen betrokken zijn bij de voorbereiding van de dienst dan nog toe? Vraagt het leven in onze tijd om andere elementen in de diensten?

Genoeg  ideeën, er staan er boven nog meer dan ik genoemd hebt. Wat zouden we er nu al van kunnen en willen realiseren?

 

Geplaatst in NGK Ermelo | Een reactie plaatsen

Jaarthema 2: wensen

WensenNa de dienst op het gemeenteweekend hebben een heel aantal gemeenteleden aangegeven wat hun wensen waren voor ons gemeenteleven. M.a.w. hun eigen dromen als het gaat om onze gemeente.
Sommigen dromen net zoals ik van ons kerkgebouw als ‘huis van de gemeente voor de buurt’. Anderen vullen direct al heel concreet in wat ze nu al zouden willen doen.

Een ander, groter en geschikter gebouw komt een aantal keren terug. En inderdaad het is vaak woekeren met de ruimte; ik denk alleen al aan de proef met de inrichting van het podium die nu gaande is. Het is niet eenvoudig om de zaal zo in te richten dat iedereen goed zicht heeft op het podium. Nog afgezien van de vraag hoe je het podium inricht.

En toch als je, zoals ik, in de kerk werkt, valt ook weer op hoe weinig we het gebouw gebruiken. Op de kerkenraadskamer na staat het gebouw het grootste deel van de week leeg. Jammer eigenlijk, intussen zijn de parkeerplaatsen voor de kerk de hele week gevuld. Als je daar uit de auto stapt zie je ons leegstaande gebouw. Dat versterkt de indruk dat er maar weinig gebeurt in de kerk. En dan zou je zeggen: ‘nieuw gebouw?’, het huidige hebben nog lang niet benut.’

’t Zou wel mooi zijn om elkaar meer in dat gebouw te ontmoeten en het daar ook geschikter voor te maken. Je zou er prima met elkaar kunnen eten op een avond in de week (ik grijp even vooruit op één van de ideeën die geuit zijn). Als we zorgen voor wat tafels die gemakkelijk neer te zetten zijn. En dan kunnen we ook gasten uitnodigen. Een gebedsruimte zou een aanwinst zijn.

’t Is ook een prima plek om toerusting te organiseren. Bijvoorbeeld van de buddy’s die onze kinderen en jongeren begeleiden. Of een gavencursus waar je geholpen wordt om je gaven te ontdekken en te onwikkelen.

Als het kerkgebouw meer ‘het huis van de gemeente’ wordt, ziet het er ook veel bewoonder uit voor al die mensen die in de week hun auto voor ons gebouw parkeren. Als wij een kopje koffie klaar hebben staan, is dat voor hen misschien een reden om eens bij ons binnen komen kijken. Een bewoond huis ziet er over het algemeen aantrekkelijker uit dan een leeg kerkgebouw.

Dan is het niet langer een zaal waarop zondag diepgaande preken klinken, maar ook een huis waar in de rest van de week diepgaande gesprekken worden gevoerd. Wat we met ‘diepgaand’ bedoelen, zullen we dan nog wel moeten ontdekken. Want ‘diepgaand’ is een waardeoordeel, maar zegt op zich nog weinig over de inhoud. De wens van ‘diepgaander preken’ is duidelijk, maar wat dat nu precies zijn nog niet. Dat vraagt om een diepergaand gesprek.

Wat zouden we nu al van die wensen kunnen realiseren? Ik vind dat best een boeiende vraag, jullie ook?

Geplaatst in NGK Ermelo | Een reactie plaatsen

Jaarthema 1: De droom

Han-2-41-47-17-6-2018-1Ooit had ik het over een droom.
Misschien weten jullie het nog, in de tent tijdens het gemeenteweekend, nu al weer drie maanden geleden. Genoeg om een droom weer helemaal kwijt te raken. Op die droom heb ik jullie toen laten reageren en dat hebben jullie ook gedaan… Maar daarover morgen meer.
Komende zondag wil ik weer beginnen met die droom. Ik ga ‘m niet opnieuw vertellen, maar ik wil het er graag wel verder met jullie over hebben. Ja meer nog, ik zou er wel samen met jullie aan willen werken. Waar dat mogelijk is. Want … “tusschen droom en daad staan wetten in den weg en praktische bezwaren…’ schreef de dichter Willem Elsschot. Met die wetten valt het wel mee mee als het gaat om onze droom, maar de praktische bezwaren zien we onmiddellijk. Daarom gaan we het er weer over hebben, uitgaande van de vraag: ‘wat willen we en kunnen we nu al realiseren van deze droom?’

Het zou mooi zijn als we op de startzondag voorlopige werkgroepen kunnen vormen, die zichzelf eens af gaan vragen. Wat zouden we nu willen realiseren? Hoe kunnen we at dan?

Om nu goed voorbereid aan het gesprek deel te kunnen nemen hieronder nog eens de droom.

Droom…

Hoe zou onze gemeente er over vijf jaar uitzien?
Vanuit de Molenweg -waar ik met de fiets uitkom-  kan ik het bord al zien: ‘Welkom in de Bron’. Leuk leek ons die naam: ‘De bron aan de van Beekweg.’
De kleuren zijn hetzelfde als die op de website van onze gemeente. Daar kun je ook lezen dat iedereen vanaf 10.00 uur uitgenodigd wordt voor koffie, een gesprek, persoonlijk gebed, de dienst en de maaltijd na de dienst. Daar komen gemeenteleden op af, maar ook anderen.

Voor het kerkgebouw aan de Van Beekweg staan de eerste mensen al met elkaar te praten. Blij om elkaar te zien, begroeten we elkaar met een handdruk. Dat is zo de gewoonte geworden.
Bij de deur krijg ik een hand van Femke Hop, de gastvrouw van deze zondag. In de hal is het een drukte van belang. Ouderling Lotte Van Voornveld zie ik nog net een slok van haar Caramel Light Frappucino nemen.

Het is wel ruimer geworden sinds de hal bij de kerkruimte getrokken is. Die is nu ingericht met zitjes en statafels. De keuken, met uitgifteluiken aan alle kanten, is het kloppend hart van het kerkrestaurant. Daar zwaait Thijs van Til de scepter als chef van de vrijwilligersploeg. Het restaurant is iedere zondag open, en ook nog op een aantal avonden in de week. Met menu’s van Thijs, gerund door vrijwilligers.
Een heel stel gemeenteleden eten er wel een keertje in de week.
Vandaag zijn ze al bezig met de lichte lunch voor tussen de middag. Op zondag eten er altijd gasten met onze gemeente mee.

De deur naar de Stilteruimte is nog dicht, daar zit een groep gemeenteleden te bidden voor de dienst. Op het podium spelen de muzikanten zich warm voor de dienst. Rieke de Vries is aan het inzingen.
De technische ploeg regelt het geluid en licht in. Deze zondag zingen we Engelse Hyms. Volgende week weer een andere muziekstijl, dat wisselen we af.

Op het scherm in de hal zie ik het programma voor de week. Er zijn veel activiteiten in ons gebouw. We hebben nu een eigen bibliotheek en studieruimte met een stel computers, daar kun je door de week altijd terecht. Daar kun je ook cursussen volgen die er ’s avonds zijn: een gavencursus en een groepsleidersinstructie en zo. Het cursusaanbod is heel divers en wisselt steeds. En zijn ook filmavonden.
De gemeente bestaat nu uit kleine groepen van gemeenteleden op huiskamergrootte die bij elkaar buurt wonen. Ook de jongeren hebben hun eigen kleine groepen die regelmatig bij elkaar komen. De meeste groepen eten iedere week wel een keer met elkaar, om daarna het weekthema vanuit de bijbel te bespreken, hun leven te delen, te praten en te bidden. Regelmatig  gaan ze er ook samen op uit.

’s Avonds is het gebouw nu de hele week open en ook op verschillende dagdelen is het gewoon open. Want dan is er van alles te doen: vergaderingen van allerlei werkgroepen, schuldhulpverlening, een pastoraal spreekuur, koffieochtenden, muziekrepetities, gebedsbijeenkomsten voor verschillende thema’s. Maar ook kun je er rustig voor je zelf zitten, lezen en bidden en mediteren in de Stilteruimte.

Ons kerkgebouw is van een gebouw vooral voor de kerkdiensten veranderd in het ‘huis van de gemeente’, waar altijd wat te doen is. Daar kunnen gemeenteleden ook hun contacten uit de buurt ontvangen. In de koffiehoek kun je nl. gezellig zitten.
Als gemeenteleden zien wel elkaar graag, want we vinden het fijn om bij elkaar terecht te kunnen. We doen nog veel meer samen dan vijf jaar geleden.
Maar dat betekent ook dat we als het even kan wat ons dwars zit met elkaar proberen op te lossen. Alleen dan kunnen we immers een zegen voor elkaar zijn, niet als ons nog wat in de weg blijft zitten.  Hoe verschillend we soms ook denken, want dat blijft. Maar als het gaat om samen christen-zijn zijn we eensgezind. We willen elkaar helpen als christen te leven, daarbij moet we elkaar kunnen accepteren.

In Ermelo kent iedereen ons, ons gebouw is een bekende plek waar veel mensen komen. Ook mensen uit de buurt. Die komen ’s zondags soms wel koffiedrinken, maar niet in de dienst.  Maar ja ze horen toch een beetje bij ons. We hopen nog steeds dat ze ook een keer in de dienst komen, maar we hebben in ieder geval goed contact met de buurt.

Nou ik stop maar even, genoeg gedroomd. Wat vind je hier nu van? Kun je je voorstellen dat wij zo met elkaar zouden leven?

Geplaatst in NGK Ermelo | Een reactie plaatsen

‘Liefde heeft de toekomst’ – zondag a.s.

1 Kor. 13, 8-13 - liefde heeft de toekomst‘Stel je had nog één dag te leven, wat zou je dan nog willen doen?’
Moeilijke vraag? Laat ik hem dan anders stellen:
‘Hoe wil je graag dat je medemensen later aan je terugdenken?

Dit zijn van die vragen die uitdagen na te denken over wat jij het belangrijkste vindt in je leven. Het laatste deel van 1 Kor. 13 (vss 8-13), roept zulke vragen in ons op. Wat is het belangrijkste in mijn leven en denkt God daar ook zo over? Je mag de vraag ook best breder maken: ‘Wat is het belangrijkste in het leven?’ De vraag die direct daarna komt is: hoeveel van je tijd besteed je daar dan aan?

Na ‘Niets zonder de liefde’ (1-3) en ‘Liefde = liefde’ (4-7), deze zondag ‘Liefde heeft de toekomst’ (8-13). Denk je mee? Wees welkom zondag 16-9, we beginnen om 09.30 uur.

 

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

23-9 Startzondag – ‘Een levende gemeente!’

ibrahim-boran-575994-unsplashOp zondag 23 september a.s. trappen we samen ons nieuwe jaarthema ‘Een levende gemeente’  af. De kerkdienst staat in het teken van het thema. Aansluitend aan de dienst is er zoals we dat inmiddels gewend zijn taart bij de koffie. Daarna vertrekken we naar de heide, waar we de grenzen van ons jaarthema gaan verkennen. Er zijn allerlei sportieve en minder sportieve activiteiten bedacht die ons voor problemen zetten die we als gemeenteleden alleen samen kunnen oplossen. Daar zit de gedachte achter dat gemeente-zijn niet alleen iets van samen-zijn is maar ook iets van samen-werken. Dat moet je willen en als je het eenmaal wilt, moet je het leren.

olia-gozha-674153-unsplash

Foto door Olia Gozha op Unsplash

Terugdenkend aan de droom in ons gemeenteweekend: samen kunnen we nog veel meer voor elkaar en anderen betekenen dan we dat nu al doen. (Nog meer) Handen en voeten van onze Heer in onze omgeving worden. ’t Zou best eens kunnen zijn dat dit de bedoeling van ons gemeente-zijn is.
Het belooft dit jaar hoe dan ook een boeiende ontdekkingsreis te worden naar wie we als gemeente zijn, wie de Heer wil dat we zijn, wie wij zouden willen zijn en wat daarvoor dan nodig is. Om maar enkele vragen te noemen, want bij elk meervoud (‘we’) komt ook steeds het enkelvoud (‘ik’) in beeld. Wie ben ‘ik’ in onze gemeente?; Wie zou ik willen zijn?; Wie kan ik zijn?…
Veel vragen waar vast ook antwoorden op zijn, daarvan ben ik overtuigd. Ik heb al veel gezien onderweg in de aanloop op dit jaarthema.

Wees van harte welkom, ook als je niet zo vaak in onze gemeente komt. En denk niet te snel dat het niet kan. Vervoer is zo geregeld, en als de activiteiten teveel zijn: samen koffiedrinken en eten is ook een gezamenlijke gemeenteactiviteit.
Ik verwacht dat het een boeiende dag wordt en hoop dan velen van jullie te ontmoeten.

 

 

Geplaatst in NGK Ermelo | Een reactie plaatsen