Vol verwachting… (Lucas 1)

Wat had ik nu eigenlijk verwacht?
Hoe maak men mij bijzonder blij?
Is het dat er aan me wordt gedacht,
of wil ik gewoon nog meer erbij?
Meer goed om mee te spelen,
Nederland wereldkampioen,
moois dat ik anderen kan laten zien!
Waar kan men mij mee een plezier mee doen?

Ben je wel eens zo blij geweest,
dat je er spontaan van ging zingen.
Dat er op dat moment zomaar een lied ontstond,
de woorden rolden zo uit je mond.
Als jij het zingt, maakt het iedereen blij,
men lacht en valt je in het zingen bij.
Wat maakt jou nu bijzonder blij?

Zondag een dienst vol verwachting.
De doop van Julian.
En het verhaal van twee moeders
vol verwachting van de toekomst.

Welkom.

Geplaatst in Preken | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Geduld!

Gelukkig Nieuwjaar!
De adventszondagen zijn immers de eerste zondagen in het kerkelijke nieuwe jaar.
Ze staan daarom ook niet helemaal achteraan in het jaar, zoals je zou kunnen denken, maar ze staan helemaal vooraan.
‘Advent’ betekent ‘komst’. De zondagen van advent gaan over de komst van Jezus.
Het verhaal van de aankomst van Jezus en alles wat daartoe leidde komt in ieder kerkelijk jaar als eerste.
Omdat de Heer Jezus voor ons al gekomen is, denken wij bij die verhalen van Jezus’ eerste komst aan zijn terugkomst. De verwachting van Jezus geboorte raakt zo aan onze verwachting van zijn terugkomst als mens in ons midden.

Dit jaar is thema van de adventstijd: ‘Ik kan niet wachten!’
Voor ons is het dan: ‘Ik kan niet wachten totdat Jezus terugkomt’.
En zo was het ook voor de lezers van de brief van Jakobus. Hij schrijft aan hen:
Heb geduld, broeders en zusters, tot de Heer komt.
Bij het preekpoolen zei iemand deze week: “Ik kan dat geduld gemakkelijk opbrengen!”
M.a.w. nu hoeft het van mij nog niet.
Het doet mij denken aan het gevoel dat ik jarenlang bij de tweede regel van het Onze Vader had.
“Uw koninkrijk kome!” Daar werd ik ook wat onrustig van als ik dat bad.
Want voor mijn gevoel hoefde dat nog niet direct.

Zo ken ik ook weer anderen, veel ouder dan ik, die wel ongeduldig zijn.
Die iedere morgen weer denken: “hé ik ben er nog! Wanneer komt de Heer me nu eens halen?”
Het hangt er kennelijk nogal vanaf hoe je leven eruitziet of je nog langer kunt wachten.
Of is het eigenlijk ook: “het hangt er maar vanaf wat echt belangrijk voor je is!”

Trouwens, als je het grote plaatje tot je door laat dringen, roept dat ook weer vragen op.
“De Heer zal spoedig komen”, schrijft Jakobus. “Hij is vlakbij”, staat er in het Grieks.
Maar ja in onze jaartelling is dat nu al tweeduizend jaar geleden!
Hoeveel geduld kun je eigenlijk van een mens vragen?

Op deze eerste adventszondag gaat het over geduld hebben!
Kan de oproep om geduldig te zijn, voor ons betekenis hebben?

Tot zondag.

Geplaatst in Preken, Uncategorized | Een reactie plaatsen

Niet voor altijd

20 november zal voor ons altijd een bijzondere dag blijven. Jaren lang was het een feestdag in ons ouderlijk gezin: de verjaardag van mijn vader. Tot op die zondag 20 november 1988. Ineens overleed toen mijn schoonvader, volkomen onverwacht, nog maar negenenvijftig jaar oud. Vanaf toen was het een dag van gemixte emoties: rouw en vreugde, en later van herdenken en vreugde. Tot mijn vader overleed op 8 september 2010, toen was het afgelopen met het feest op 20-11. Tenminste bij ons dan. Sindsdien is het een gemankeerde dag, een wees tussen de andere dagen van november. Ze doet denken aan al die mensen die ooit bij ons hoorden, maar niet meer onder ons zijn.
In de loop van de tijd worden de wonden van de rouw littekens die steeds minder gaan schrijnen maar toch nooit helemaal weggaan. Iemand beschreef rouw eens als een spiralende weg bij het verlies vandaan. Na het eerste moeilijke jaar kom je ieder jaar weer langs de datum, maar bij elke keer passeren wordt de pijn doffer en verandert ze langzamerhand van karakter in een gevoel van verlangen (en dus van gemis).

Deze zondag, 20 november, is het Eeuwigheidszondag, de laatste zondag van het kerkelijke jaar, waarop we traditioneel terugdenken aan hen die ‘uit de tijd zijn gekomen’, zoals ze dat in het Oosten van ons land zo mooi zeggen. Zondag lezen we uit Klaagliederen de rouwklacht over het verwoeste Jeruzalem. Deze vijfentwintighonderd jaar oude klacht heeft nu nog betekenis voor ons.

Voor de jongeren onder ons is dit waarschijnlijk -ik hoop dat tenminste- iets moeilijker voor te stellen. Rouw kun je je maar moeilijk voorstellen als je het nog nooit hebt meegemaakt. En toch dat gevoel lijkt op alle andere verlies dat je ooit eens hebt geleden. Een mooie wedstrijd, je fiets die werd gestolen, je vriendje dat verhuisde en toen je van de basisschool ging. Helaas, totdat de Heer Jezus terugkomt,  kan het niet anders of je lijdt verliezen in het leven. Toch is dat niet het laatste woord dat erover te zeggen is.

Liturgie

  1. Votum en groet
  2. Zingen: NLB 598 Als alles duister is
  3. Ritueel met kaarsen in het doopvont. (Luisteren naar Sela: ‘De mensen die we missen’)
  4. NLB 727, 1-4 Voor al heiligen in de heerlijkheid
  5. Gebed
  6. Kindervoorbeeld
  7. Zingen: OpfK 40 Je hoeft niet bang te zijn
  8. NLB 314 Here Jezus, om uw woord
  9. Tekst: Klaagliederen 1 1-6 & 3 31-36
  10. Overdenking
  11. Zingen: NLB 103e Bless the Lord my Soul
  12. Voorbede
  13. Collecte
  14. NLB 245 ‘k Wil U o God mijn dank betalen
  15. Zegen
  16. Na de dienst: De mensen die we missen (Video)

Geplaatst in Preken | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Gesprek met God (Job 38 en 42)

Nog eens een keer over Job.
Weet je nog die superrijke, maar wel fijne man.
En dat gaat lang niet altijd samen.
Job, die alles kwijtraakte in een hele serie ongelukken.
In onze ogen wordt Job het slachtoffer van een weddenschap tussen God en de satan.
Maar als je met God meekijkt (en dat konden we), ontdek je dat God van Job houdt,
trots op Job is en echt in hem gelooft.
De satan kan dan wel lelijke dingen over Job beweren,
maar Job is echt oprecht zoals je hem ziet.
Hij heeft geen dubbele bodems.
Daar gelooft God werkelijk in
en Hij is niet bang dat Job de test niet kan doorstaan.

Maar Job is intussen behoorlijk in de war geraakt.
Hij begrijpt er niks meer van.
Waar heeft hij dit nu aan verdiend?
En dan proberen zijn vrienden hem er ook nog van te overtuigen,
dat dit toch echt zijn eigen schuld is en een straf van God.

Job verdedigt zich:
wat heb ik dan voor vreselijks gedaan dat dit me overkomt.
Na een lang gesprek met zijn vrienden,
daagt Job, op zijn beurt, God uit:

“Ik zou willen dat er iemand echt naar me luisterde.
Alles wat ik gezegd heb, is de waarheid.
Laat de machtige God nu maar reageren,
laat hij zijn aanklacht maar opschrijven.”

Zo, Job durft wel!
Durf jij zo tegen God te praten?

Hoe praat jij eigenlijk tegen God?
Als een lieve papa, die best begrijpt voor wat jij doet
Als een goede Vader, die lief en streng tegelijk is
Als de Grote God, waar je eigenlijk vooral bang voor bent.

Druk op de knop hieronder en vul de Mentimeter eens in.

En, wat denk je, zou God reageren?

Tot zondag. 10.00 uur, in ons kerkgebouw

Geplaatst in Preken | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Wat is wijsheid? (Job 28)

“Wat is wijsheid?”
Als het om stikstof gaat, bijvoorbeeld.
Moet je bedrijven extra tijd geven zich aan te passen.
Of is er al te veel gewacht en uitgesteld,
maar gaat dit nu dan wel ten koste van werkgelegenheid en van banen.

“Wat is wijsheid?”
Moeten de energievoorziening weer in handen van de overheid komen.
Zo ja, mag men dan ingrijpen in de vrije markt?
Moet eerst Schiphol zich aanpassen of eerst de landbouwsector.

“Wat is wijsheid?”
Moet je een omroep, die racistisch geluiden toelaat, verbieden,
of mag je er op rekenen dat zo’n omroep in het publieke debat vanzelf buitenspel wordt gezet?
Wat is belangrijker, de vrijheid van godsdienst of de vrijheid van meningsuiting?
Mag Forum voor Democratie eigen scholen oprichten en vanuit de eigen wereldvisie kinderen gaan vormen of moet men de vrijheid van onderwijs inperken?

“Wat is wijsheid?”
Moeten we Oekraïne nog langer indirect steunen, of wordt het tijd om nu maar eens kleur te bekennen en een duidelijke grens te trekken en president Poetin nu maar eens eens voor goed duidelijk te maken: tot hier en niet verder. Hoeveel mensen moeten er eerst nog omkomen.

“Wat is wijsheid”
Een buitenlandse verkondiger van complottheorieën de toegang tot het land ontzeggen,
of erop rekenen dat in het vrije debat de waarheid vanzelf wel zal blijken.
“Wat is wijsheid?”

“Wat is wijsheid”, is een verzuchting die je in onze tijd vaker zult horen.
Wie moet je geloven? De één of de ander?
En op grond van wat doe je dat dan?

Job en zijn vrienden staan ook lijnrecht tegen over elkaar.
Moet Job gaan inzien dat God hem met al die tegenslagen tot inkeer wil brengen
-zoals de vrienden vinden-
of mag je God rechtstreeks op zijn leiding van je leven aanspreken, zoals Job doet.
Mag je God de vraag voor de voeten gooien: ‘waaraan heb ik dit verdiend?’
Wat is wijsheid en waar kun je die vinden?
Die vraag ligt zondag in ons midden.
Het antwoord op die vraag kan voor ons nu ook veel betekenen.

Geplaatst in Preken | Getagged , | Een reactie plaatsen

Job raakt alles kwijt (jongerendienst)

Job was de rijkste man van het Oosten
Hij had bijna alles:
schapen, geiten, kamelen, runderen, ezelinnen, slaven en slavinnen.
En van al die dieren heel veel.
Zie je het voor je?
Niet hè.
Je moet al net iets met dieren hebben om daar de rijkdom van in te zien.
En die slaven en slavinnen vinden we ronduit pijnlijk.

Wie is eigenlijk de rijkste man van het Westen?
Iemand als Elon Musk.
Bedenker en verkoper van de Tesla, een jongensdroom van een auto.
Speeltje voor andere mensen met geld.
Hij bouwt zijn eigen ruimtevoertuigen in zijn bedrijf Space-X
Heeft de zwaarste aandrijfraket ter wereld gebouwd.
Hij is zo ongeveer de uitvinder van het ruimtetourisme.
Als je het kunt betalen mag je mee de ruimte in.
Hij kocht vandaag eindelijk de berichtendienst Twitter voor 44 miljard dollar.
Verkoopt een van zijn huizen voor 4 miljoen euro
Nadat hij al een ander voor 35 miljoen had verkocht

Iedereen kent Musk.
Hij is grillig en schatrijk.
Een man met een enorme reputatie,
maar ook met een enorm ego.

Job was niet alleen schatrijk.
Hij had ook een enorme reputatie.
Maar geen grillig ego
Over hem lezen we dat hij eerlijk was en trouw aan God.

Als Elon Musk alles zou verliezen,
zou hij dan een ander mens zijn?
En Job, werd hij er anders van?
Als jij alles kwijt zou raken.
zou dat jou een andere mens maken?

Geplaatst in Preken | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Door-zien – Marcus 10: 46-52

Stel je voor dat je de Heer Jezus ontmoet.
En Hij stelt jou de vraag:
“Wat wil je dat ik voor jou doe?”
Wat zou je Hem dan vragen?

Een geliefde?
Gezondheid?
Een einde aan je geldzorgen?
Of durf je Hem zulke dingen eigenlijk helemaal niet te vragen

Of weet je dat gewoon niet!
En zou je met de mond vol tanden voor Hem staan.

De geschiedenis van de blinde Bartimeüs is op het eerste gezicht heel duidelijk.
Maar in tweede instantie komen er wel vragen opzetten.
Waarom zijn die omstanders eerst zo nijdig op de blinde bedelaar,
die om het medelijden van Jezus roept?
Waarom wil hij trouwens Jezus’ medelijden?
Waarom vraagt de Heer eigenlijk wat Bartimeüs wil?
Hij weet immers alles!
En het is toch duidelijk wat Bartimeüs wil, genezing natuurlijk.
Wat zou hij anders willen?
Waarom betekent zijn genezing, ook zijn redding?
Kortom wat op het eerste gezicht helder lijkt,
roept bij een nauwkeuriger blik toch weer vragen op.
Wat lezen we hier nu eigenlijk?
Waar raakt deze tekst onze levens?

De dienst, of zo je wilt, alleen de preek kun je voor jezelf lezen, beluisteren of in het kader van de hele dienst zien.

Geplaatst in Preken | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Handicap

Bij het sporten werkt je handicap in het voordeel.
De uitslag wordt mede bepaald door je eigenaardigheden zoals je gewicht of je vaardigheid.
Ondanks je handicap kun je zo toch meedoen voor de punten.
Dat gaat helemaal op voor de gehandicaptensport.
Zo krijgt dat onvriendelijke woord ‘handicap’ toch een gunnende toon.

Voor het Koninkrijk van God werkt je handicap in het nadeel.
Daar heeft het woord de betekenis die het ook heeft in het dagelijkse leven.
Je handicap is een belemmering om ergens naar binnen te kunnen, bijvoorbeeld.
De man in de rolstoel staat hulpeloos voor de grote, natuurstenen, trap van het gemeentehuis.
Als er geen lift is, kan hij gewoon niet naar binnen.
Zijn handicap laat het niet toe.
Ook als het om het Koninkrijk gaat, ligt dat heel absoluut.
In het dagelijkse leven zouden goede vrienden en vriendinnen je nog kunnen helpen door je met rolstoel en al over de trap naar boven te tillen.
In het Koninkrijk is dat onmogelijk.
Daar kun je niet met je vrienden meeliften naar binnen.
Je komt er eenvoudigweg niet in: je handicap maakt het onmogelijk.

De vraag waarmee je in deze dienst wordt geconfronteerd is:
‘Wat is voor jou een handicap om het Koninkrijk binnen te gaan.
Of, wat zou er een kunnen worden?’
Dat is een levensbelangrijke vraag.
En toch, God zou God niet zijn als het uiteindelijke antwoord niet toch weer een verrassing is.

Je kunt de preek hier lezen, of hier beluisteren of de dienst hier bekijken (tekstlezing en preek vanaf 28:20)

Geplaatst in Preken | Getagged , | Een reactie plaatsen

Gesprekken over ‘Grote Vragen’!


Sinds begin 2021 kom ik met een aantal jongeren online samen en praten we over ons geloof. We zijn langs de geloofsbasics gegaan met een online Alpha-cursus en we zijn vervolgens de lange lijnen in de Bijbel gaan opzoeken. Ik heb dat toen, omdat ik niet zo snel op iets anders kwam, een geloofscursus genoemd. Maar dat is een veel te droge uitdrukking voor de gesprekken die we samen online hebben. We proberen met elkaar in gesprek te komen over wat geloven voor ons betekent. Dat gaat niet alleen over feiten, maar ook over gevoel en over de praktijk. We zoeken daar steeds weer een aanleiding voor, zoals je boven al kon lezen. En… het is natuurlijk zo dat er ook altijd iets te leren valt. Tja, hoe noem je zoiets nu? Je zou het ook Geloofscafé of zo kunnen noemen. Dat doet meer recht aan de sfeer van de ontmoeting. Tot nog toe zijn we vooral online bij elkaar gekomen. Het lijkt ons leuk -nu kan het weer- om elkaar ook zo nu en dan live te ontmoeten.
Maar online bevalt ons ook weer goed genoeg en zo houden we het ook lang uit. Het lijkt me leuk dat jullie van een stel regelmatige ‘café-bezoekers’ eens zelf horen hoe ze het ervaren. Daar wordt nog aan gewerkt.

Het komende seizoen gaan we in gesprek vanuit ‘grote vragen’ die er onder jongeren leven (en die jullie dus ook aanleveren hoop ik). Zit je vanwege studie o.i.d. verder weg? Geen probleem, je kunt online aanhaken.

Je mag ook gewoon eens komen kijken. Heb je belangstelling? Laat dat dan even aan mij weten! Je mag de knop en het formulier hiernaast ook daarvoor gebruiken.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Leesgroep, wat en waarom?

De serie ‘Achtergebleven’ is geschreven om aandacht te vragen voor een ervaring waar tot nog toe niet zoveel aandacht voor is. Die aandacht bestaat in het beschrijven van de ervaringen, emoties en gedachten die het achterblijven in de kerk in een mens kan oproepen, nadat één van je dierbaren uit de kermis vertrokken. Die aandacht zou ook kunnen bestaan in het met elkaar delen van de eigen ervaringen, emoties en gedachten en wellicht ook de troost die men gezocht en gevonden heeft. Dat zou kunnen in wat ik een ‘leesgroep’ heb genoemd.
“Waarom noem je het een leesgroep?”, vroeg iemand me onlangs. Het eerlijke antwoord is: “om het allemaal iets lichter en positiever te laten klinken.” Ik nodig mensen uit die hetzelfde hebben ervaren eens een tijdje met elkaar van gedachten te wisselen op zoek naar begrip, troost en goede raad. Ik had dat ook een lotgenotengroep kunnen noemen, maar dat klinkt loodzwaar. Alsof het een noodlot is dat je overkomt, waarover je alleen maar samen kunt rouwen. Ten eerste geloof ik niet in het noodlot, ten tweede geloof ik ook niet dat je alleen maar samen verdrietig bij elkaar kunt schuilen. Er is veel meer hoop.
Vandaar ‘leesgroep’ ,dat klinkt wat lichter en ook wat inhoudelijker. Wat kunnen we van elkaar leren, op zoek naar inzichten, begrip, troost en hoop en ook naar raad. Mijn overtuiging is namelijk dat we zoveel meer kunnen betekenen voor elkaar en voor onze dierbaren die weggingen dan we nu doen met die schouderklop in het voorbijgaan en het berustend ophalen van onze schouders.
Voor mij persoonlijk zit er ook nog een ander belang aan: graag zou ik nog meer inzicht krijgen in wat het gebeuren van kerkverlating bij de achterblijvers oproept.
Het is de bedoeling is om met een overzichtelijke groep in een warme sfeer, vertrouwelijk met elkaar in gesprek te komen over de thema’s die in de afleveringen hiervoor beschreven zijn. We zijn nu met zes mensen, er kunnen er nog best vier bij. Volgende week is het de laatste mogelijkheid dat men zich aan kan melden voor deze ronde (zie naast deze pagina). Na mijn herfstvakantie ga ik met de groep op zoek naar geschikte datums en een geschikte plaats. Misschien tot ziens.

Geplaatst in Achtergebleven | Een reactie plaatsen