2e Advent Zacharias’ geloof?

Voor de hoeveelste keer vier je dit jaar Kerst? Enkelen onder ons hebben het nu misschien wel negentig keer of meer gevierd! En, is het na al die keren vieren gewoonte geworden of wordt je geloof er iedere keer weer door versterkt?
Want je kunt natuurlijk heel vroom zijn en heel vroom doen en er toch niets meer van geloven. Of kan dat eigenlijk niet? Wat denken jullie?

Komende zondag gaat het op de tweede adventszondag over het geloof van Zacharias, een vrome priester uit Juda. Vromer was er eigenlijk niet denkbaar; trouwer aan de wet van God ook niet. En toch, kun je hem nog een gelovige noemen?

Als je vroom kunt zijn zonder te geloven, waardoor weten wij dan eigenlijk dat we écht geloven. Of hoeven we ons daar geen zorgen over te maken? Nou ja, wordt zondag vervolgd. Wees welkom.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Thema (4) ‘Geloof’

De eerste adventszondag valt samen met de 4e themazondag in de vrucht van de Geest. Van de negen eigenschappen van de vrucht komt nu eerst ‘geloof’ aan de orde. Niet de eerste in de volgorde. De eerste eigenschap, de liefde, hebben we al eerder besproken in september. Dit is de overkoepelende eigenschap die op acht manieren zichtbaar wordt: in vreugde, vrede, geduld enz. Je zou kunnen zeggen -zoals Jos Douma doet- de liefde valt uiteen in acht andere eigenschappen die bij de vrucht van de Geest horen, zoals wit licht in een hele regenboog van kleuren uiteenvalt. In dat rijtje van acht valt ‘geloof’ me nogal op, al is deze pas het zevende in het rijtje. Hoezo is geloof een eigenschap van de vrucht van de Geest? Geloof is toch ónze reactie, ónze keuze! Zo voelt het wel tenminste! Reden om het nu eerst over geloof gaan hebben. Immers als je niet alleen geloof hoeft te tonen, maar het ook ergens kunt krijgen dan wil ik daar graag meer van weten.

De preek is hier na te lezen, hier te beluisteren en hier kan de presentatie bekeken worden.

Vragen voor de bespreking 4. Geloof

Foto: Rawpixel op Unsplash

Voorstel voor de opzet van een avond
Je kunt het thema voor jezelf bestuderen maar ook in een (wijk)groep bespreken. Het kan helpen de avond dan volgens een bepaald stramien in te delen. Het geeft een duidelijke structuur aan de avond en helpt je op gang te komen in de bespreking.

De vragen zijn niet bedoeld om schools te beantwoorden, maar vooral om jullie ideeën en richting voor een gesprek te geven (of voor zelfstudie).

Een gespreksbijeenkomst kan er als volgt uitzien:

  1. IJsbreker
  2. De Bijbel open
  3. Gesprek over de betekenis voor je leven
  4. Voornemens voor de praktijk
  5. Gezamenlijk gebed
  6. Feedback voor de dominee
  1. IJsbreker
    Zet een hoed (of een bus) in het midden. Schrijf op een papiertje (anoniem) één van de zorgen die je bezighoudt. Laat ieder een papiertje uit de hoed pakken: het voorlezen, zich afvragen hoe je je zelf zou voelen en hoe en waar je bemoediging zou zoeken.
Bron: Jos Douma

2. De Bijbel open
Lees: Hebreeën 11 vers 1-7

  • Breng eens onder woorden wat jij zelf onder geloof verstaat?
  • Is er verschil met het ‘geloof’ in vers 1?
  • Wie zou jij prijzen voor zijn/haar geloof? Waarom?
  • Augustinus schreef: “Geloof is aannemen wat wij niet zien. En de beloning voor geloof is zien wat wij aannemen.”Ben je hiermee eens? Zo ja, kun je een voorbeeld noemen?

3. Betekenis voor je leven

  •  Ben jij ooit meer afgegaan op God dan op je eigen inzicht? Stelde God je toen teleur?
  • Waarmee is jouw geloof de afgelopen jaren verrijkt?

4. Voornemen

Op welk gebied in je leven zou je God meer willen vertrouwen?

5. Afsluiting

  • Sluit af met een gezamenlijk gebed
  • Wat zou je nog willen terugkoppelen naar de dominee (w.dijksterhuis@gmail.com)



Geplaatst in Jaarthema 2018, Preken | Een reactie plaatsen

Jongeren let op: de kerk komt naar je toe ;-)!

‘Jongeren, geloof en kerk’, we hebben hier als kerkenraad en gemeenteleden al heel wat over gesproken de afgelopen tijd. Dat hebben jullie ook in ‘Kerknieuws’ kunnen lezen. Maar mogelijk heb je dat gemist…..en juist daar lopen wij tegenaan, we zitten er vaak helemaal naast als het gaat om contact met jullie te hebben en te weten/horen waar jullie mee bezig zijn en wat jullie bezig houdt. En toch….. vinden we het echt heel belangrijk om te weten hoe het met jullie gaat en wat jullie vinden. We weten namelijk wel dat er veel op jullie afkomt, elke dag moeten jullie keuzes maken en dat valt niet altijd mee. Graag willen we horen hoe het met jullie gaat, wat jullie beweegt, welke rol het geloof en de kerk in jullie leven heeft of juist niet. Kortom een goed gesprek met elkaar! Komende periode kan één van onderstaande praters jullie benaderen voor een goed gesprek, hopelijk staan jullie hiervoor open en zien jullie een goed gesprek wel zitten. We zijn benieuwd!

Tot later!

ds.Wieb Dijksterhuis

Ook namens de andere ‘praters’ (Peter Baas, Yvonne Dekker, Friso van  Hulst, Allon van der Meulen, Annemarie van Voornveld en Joke de Vries)

Geplaatst in NGK Ermelo | 1 reactie

Zondag van ‘de hoop’

Komende zondag is het ‘Eeuwigheidszondag’, de laatste dag van het kerkelijke jaar. Op deze dag denken we terug aan hen die in dit jaar achtergebleven zijn en voor wie de dagen niet meer tellen. Zonder dat wij dat wilden hebben wij hen achter hebben moeten laten. Toch -dat durven we wel te zeggen- doen we dit niet zonder hoop.

 

Geplaatst in Preek, Preken | Een reactie plaatsen

Themazondag (3): ‘Vrucht’

Gal. 5, 13-26 - Een levende gemeente (3) VruchtOp zondag 11 november komen we op een omschakelmoment. Binnen het thema schakelen we over van ‘gemeentezijn’ naar ‘de vrucht van de Geest’ (Gal. 5, 13-26). Het zou goed kunnen zijn dat we zelf ook een omschakeling moeten maken: van luisteraars naar deelnemers. Want daarover gaat dit gedeelte in de brief van Paulus aan de Galaten. De boodschap is niet alleen iets waar je naar luistert, maar ook een oproep om iets te gaan doen, nl. ‘vrucht dragen’.
Het zou goed kunnen zijn dat je -misschien we juist op deze zondag- je weerstand voelt groeien en vragen voelt opkomen! Kunnen we dit dan? Zeker als je leest om welke vrucht dit gaat: liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (vs. 22-23). Dat zijn mooie en tegelijkertijd heel indrukwekkende karaktereigenschappen. Want wie van ons draagt deze nu allemaal met zich mee? Slaat Paulus hier niet een veel idealistische toon aan?

Paulus is vol vertrouwen en laat ons ook zien hoe zulke vruchten kunnen groeien. Wees welkom in de tuin van ons geloof, zondag.

Hier is de preek te lezen en te beluisteren en hier de presentatie nog eens te zien. Hieronder alvast de vragen voor de bespreking

Vragen voor de bespreking

Voorstel voor de opzet van een avond
Je kunt het thema voor jezelf bestuderen maar ook in een (wijk)groep bespreken. Het kan helpen de avond dan volgens een bepaald stramien in te delen. Het geeft een duidelijke structuur aan de avond en helpt je op gang te komen in de bespreking.

De vragen zijn niet bedoeld om schools te beantwoorden, maar vooral om jullie ideeën en richting voor een gesprek te geven (of voor zelfstudie).

Een gespreksbijeenkomst kan er als volgt uitzien:

1. IJsbreker
2. De Bijbel open
3. Gesprek over de betekenis voor je leven
4. Voornemens voor de praktijk
5. Gezamenlijk gebed
6. Feedback voor de dominee

1. IJsbreker
Vertel de anderen eens over jouw ervaringen met tuinieren. Heb je zelf ooit weleens vruchten gekweekt? Wat is je grootste succes? Wat je grootste mislukking? Welke ervaring wil je doorgeven?

2. De Bijbel open, lees Gal 5, 13-­26
a. Wat is volgens jou het verschil tussen ‘eigen wil’ (werken) en vruchten?
b. Begrijp je vs. 18 dat de wet heeft afgedaan. Lees hierbij Mat. 5, 17v -­‐ “Wanneer een boom goed is, dan zijn ook zijn vruchten goed. Is een boom daarentegen slecht, dan zijn ook zijn vruchten slecht.” (Mat. 12:33 NBV) Hoe kun je een goede boom worden?

3. Betekenis voor je leven
a. Denk je dat het mogelijk is een mooier mens te worden? Schermafdruk 2018-11-10 17.38.18.png
b. Ga voor je zelf na wat het meest onrijp is (zie hiernaast). Wat kun je daaraan doen? Wat moet God doen en wat kun je zelf doen?
c. Lees: 1 Kor. 3, 7‐8 en Joh. 15, 5 4.

4. Voornemens
Leer de negen eigenschappen van de vrucht uit het hoofd.
Met welke eigenschap ga je aan het werk? Hoe?

5. Gezamenlijk gebed

6. Feedback
Graag hoor ik iets van jullie terug, bij voorbaat dank.

Wil je het allemaal bijelkaar zien in een gemakkelijk te printen A-viertje klik dan op deze link

Geplaatst in Jaarthema 2018, Preken | 1 reactie

Grensgangers: ‘Geloof: inhoud en ervaring’ (2)

GrensgangersEen maand geleden heb ik als uitvloeisel van mijn studieverlof een beeld geschilderd van opgroeien in de kerk vroeger en nu. Een tweeluik waarop te zien valt dat onze leefwereld in een periode van vijftig jaar tijd sterk veranderd is. Groeide je toen meestal op in een context waar geloven redelijk gewoon was voor mensen binnen en buiten de kerk en ‘dus vanzelfsprekend’, op dit moment kun je dat beslist niet zo zeggen. In een land waar minder dan de helft van de mensen zich nog gelovig noemt, is er niets vanzelfsprekends aan geloven, laat staan aan naar de kerk gaan. Integendeel, veel mensen vinden geloven maar vreemd. Als gelovige ben je een uitzondering geworden.
Dat heeft grote consequenties voor de kinderen van de gelovigen, zij worden in een heel andere omgeving groot. Past onze wijze van gemeente-zijn hier nog bij?

Jaren geleden kregen mensen uit het kerkverband waar ik toen bij hoorde contact met een evangelist uit Oostenrijk. Hij was gereformeerd geworden en probeerde ook anderen te winnen voor deze geloofstraditie. In een land waarin christenen hoofdzakelijk rooms-katholiek zijn, was hij een uitzondering. Hij zocht en vond steun in het protestantse Nederland.
Na verloop van tijd kwam hij op bezoek in ons land bij zijn vrijgemaakt gereformeerde achterban. Die liet hem met een zekere trots zien wat zij inmiddels allemaal in huis hadden. Ze bezochten de Gereformeerde Politieke Partij in het Tweede Kamergebouw, gingen langs bij de redactie van de Gereformeerde Krant en kwamen uiteindelijk terecht bij de aan de eigen kerken verbonden Theologische Universiteit.
Het verhaal wil dat een van zijn begeleiders hem -toch wel trots op al deze gereformeerde weelde- vroeg wat hij hier nu van vond. De evangelist zweeg een tijdje en zei toen: “het is alsof jullie me hebben meegenomen naar een modern vliegveld om een van de nieuwste vliegtuigmodellen te bewonderen. Dat ziet inderdaad prachtig uit. In en om het vliegtuig is het een drukte van belang: schoonmakers, technici en mensen van het cabinepersoneel lopen het toestel in en uit.” “Alleen”, zei hij, “na een tijdje begin je je af te vragen ‘wanneer stijgt dit toestel nou eens op?’”

Waar ik dit verhaal vandaan heb weet ik niet meer en ook niet of het op waarheid berust. Wel vind ik het een prachtig verhaal dat wat mij betreft mijn gereformeerde jeugd heel goed tekent. Heel veel op geloofsgebied was toen theorie. We leerden wat af: ‘Namen en feiten’ op de lagere school, hele bijbelgedeelten uit ons hoofd ter gelegenheid van Kerst en zo, lange rijen jaartallen en feiten uit de ‘gereformeerde kerkgeschiedenis’ en niet te vergeten alle zondagen van de Heidelbergse Catechismus. Veel preken in de kerk waren ook wel zo: lange verhandelingen waarin werd uitgelegd wat er in de Bijbel staat en wat het betekent. Ik heb in mijn jeugd heel veel geleerd. Natuurlijk had je toen ook jongeren die minder gemakkelijk leerden, maar ook zij moesten dit allemaal proberen te leren. Dat was soms niet gemakkelijk voor hen.
Wij werden goed voorbereid op een gelovig leven: d.w.z. helemaal volgetankt met geloofskennis. Maar of al dat geleerde bij ons nu ook functioneerde? Ik maakte toen bijna niet mee dat iemand me liet zien hoe geloven in de praktijk werkt. Ook vrijwel niemand die je liet zien hoe hij dagelijks voor zichzelf uit de bijbel las en hoe hij dat volhield of hoe je over je geloof kon praten met niet gelovigen. Er werd je vaak verteld wat je moest doen en ook wel veel voor je gedaan, maar weinig met je gedaan. Als ik erover nadenk was er vroeger na mijn kindertijd afgezien van thuis niemand die persoonlijk met mij bad.

Eigenlijk gek dat als je opgroeit in een christelijke gemeenschap, je in de praktijk zo weinig samen met de anderen samen gelooft. Dat maakte ik pas later mee en dat liet altijd diepe indruk bij me achter, want dan kon je zien én ervaren hoe geloven in de praktijk werkt. En daar had ik wel behoefte aan.Natuurlijk waren er-misschien wel juist in onze traditie- altijd mensen actief in allerlei organisaties, maar dat vond lang niet altijd zijn weg naar het dagelijkse geloofsleven van iedereen. Het was a.h.w. uitbesteed aan een aantal mensen ‘aan het front’.

Daar komt nog eens bij dat in onze gereformeerde traditie van oorsprong maar weinig te ervaren is. Het is een traditie van het hoofd, maar veel minder van het hart en de handen. Soms krijg je de indruk dat de beeldenstorm in de tijd van de Reformatie tot principe verheven is. Alsof álle beelden gevaarlijk voor geloven zijn en een invalspoort voor afgoderij. Hoewel er inmiddels heel wat meer aandacht voor ervaring is, kun je in onze traditie nog altijd een behoorlijk wantrouwen tegenkomen als het om beelden, rituelen en ervaring gaat.
Die nadruk op het denken betekent wel dat mensen bij wie de nadruk niet zo op denken, schrijven en lezen ligt, een behoorlijke kans lopen in onze gereformeerde traditie ook niet zoveel van geloven mee te krijgen. Zolang geloven in de samenleving nog redelijk gewoon was, kregen zij daarvandaan nog wel het gevoel dat geloven in ieder geval gewoon was, maar nu dat ook is weggevallen vind je in de samenleving geen steun meer, integendeel.
En sinds ook voor de denkers ervaren en zien belangrijker is geworden, is daar voor hen weliswaar een grotere behoefte aan, maar in onze gemeente nog weinig gelegenheid waar ze dit ook kunnen ervaren.

Het is voor jongeren tegenwoordig denk ik heel belangrijk om geloof in de praktijk te zien. Zich daarop -temidden van al het andere- te kunnen oriënteren en betrokken te raken bij het praktische geloof van elke dag van andere gemeenteleden. Alleen al om ervaring op te doen naast al het andere dat er in onze samenleving te zien en te ervaren is. Maar kunnen wij nu zeggen dat zij in onze kerkdiensten en in onze gemeenteactiviteiten, van het koffiedrinken na de dienst tot wat we in de week doen, die ervaring van geloven in de praktijk ook op kunnen doen en zo van ons voorbeeld kunnen leren en mee kunnen lopen in ons spoor? Waar kunnen zij, laat ik ook maar zeggen: waar kunnen wij, samen met de anderen eigenlijk in de praktijk leren geloven?

Geplaatst in NGK Ermelo | 1 reactie

Liset gedoopt door onderdompeling

IMG_3825Een van onze jongste zusjes in de gemeente, Liset, is afgelopen zondag door onderdompeling gedoopt. Een vorm van kinderdoop die heel algemeen is in de Oosters Orthodoxe kerken, maar minder in onze kerken. Toch komt de ‘doop door onderdompeling’ al in de oudste doopformulieren voor. En er is ook wat voor te zeggen om door onderdompeling te dopen. Lees hier verder.

Geplaatst in NGK Ermelo | 1 reactie