Kijk!

Mijn schoonmoeder was gek op postzegels. Voor ons was een postzegel niet meer dan de frankering van je brief. Alleen heel soms viel die op, sommige buitenlanden hadden van die schaamteloos grote zegels in geweldige kleuren. De meesten waren klein, een beetje vaag met een lelijke stempel er dwars doorheen.

Mijn schoonmoeder was het daar niet mee eens. Zij vond heel veel postzegels de moeite waard om goed te bekijken (de stempels trouwens ook). En dan pakte ze de loep die je hier op de foto ziet en bekeek ze postzegel voor postzegel heel geduldig met de grootste nauwkeurigheid: zijn alle tandjes nog heel en zit er een ‘plaatfout’ in. Ja want een postzegel was niet alleen bijzonder wanneer die heel zeldzaam was, maar ook als het een misdruk was, beter gezegd als er een plaatfout op te zien was. Want voor een filatelist (een duur woord voor een serieuze postzegelverzamelaar) was een plaatfout nooit een misdruk. Die maakte in tegendeel de postzegel juist een bijzonderheid.
Voor mijn schoonmoeder was postzegelverzamelen zo’n serieuze zaak, dat ze er boven zelfs een apart kamertje voor had. Daar stond een grote kast vol albums en een bureau met daarop vastgeschroefd een speciale loep met interne verlichting.

Maar regelmatig kon je haar beneden aan de keukentafel zien zitten, naast een stapel postzegelencyclopedieën, zachtjes binnensmonds mompelend postzegels kijken. Zo nu en dan klonk er een verrast geneurie of een teleurgesteld gehum. Wij lieten haar dan maar een beetje begaan, zonder te begrijpen wat ze er aan vond.
Tot die dag dat ze tegen me zei: “moet je nou toch eens lijken!” Ik zag twee dezelfde postzegels. Maar volgens mijn schoonmoeder waren ze niet hetzelfde. Ze liet me meekijken door de loep: toen zag ik dat het trappetje op de ene postzegel drie treden en die op de andere maar twee had. Welke de foute was, weet ik niet meer, maar duidelijk was dat er verschil in zat en dat in een serie afdrukken een fout geslopen was. Mijn schoonmoeder kon wildenthousiast van zo’n ontdekking worden.

Met postzegels en mij is het nooit wat geworden. Maar ik heb wel van mijn schoonmoeder geleerd dat als je iets meer van iets weet en het geduld opbrengt goed te kijken dat er dan nogal wat meer te zien is dan je eerst gedacht had.

In Johannes 3: 1-21 gaat het ook over zien. Enkelen zien het koninkrijk van God, de meesten niet. En die het wel zien hebben soms helemaal niet in de gaten hoe bijzonder dat eigenlijk is. Omgekeerd hebben mensen die het allemaal heel goed denken te zien, het belangrijkste soms over het hoofd gezien.

Is bij het Koninkrijk van God horen net zoals iets als postzegels verzamelen? D.w.z. als je er maar genoeg van weet (en dus bereid bent daar moeite voor te doen) en het geduld opbrengt goed te kijken dan zul je het Koninkrijk van God wel kunnen zien! Of hangt dat helemaal niet van onze inspanning af? Maar waarvan dan wel? Moet je er een speciale aanleg voor hebben?

Kun je leren het koninkrijk van God te onderscheiden? Of is dat pure mazzel?

Welkom zondag, we beginne om 10:15 uur via de bekende link.

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

‘Jesus was here!’ – Joh. 2 1-12

Het ‘Stokje van Dijksterhuis’

Wat staat daar nu op de foto?
Jullie zien een stuk PVC-buis met daarop rubber antislip doppen. En dat is ook waar, want dat is het. Maar ik zie mijn vaders werkethos. Want het stokje is van mijn vader, speciaal voor hem gemaakt om mee te typen. Door zijn handicap kon hij alleen met zulke stokjes typen. En dat deed hij dan ook van ’s morgens tot ’s avonds halftien. Ik zou de letters niet willen tellen die hij hier tijdens zijn leven mee getypt heeft. Handicap of niet, mijn vader was een harde werker. Dat was zo zijn aard. Voor mij staat dit stokje voor: ‘altijd maar door gaan ondanks een handicap’.

Het één kan symbool staan voor het andere. Er zijn symbolen die wij in onze cultuur allemaal herkennen. Zo staan slingers voor feest, de kleur rood voor de liefde of voor ‘pas op!’ en groen voor veilig.

Toen onze Heer Jezus bij ons op aarde woonde, maakte ook hij gebruik van symbolen. ‘Tekenen’ noemt Johannes ze in het evangelie van Johannes. Maar het zijn symbolen die wij nog niet direct herkennen en moeten leren lezen. Want deze horen niet bij onze cultuur of die van de Joden in de 1e eeuw, maar bij het aanstaande Koninkrijk van God. Het is met de symbolen van de Heer Jezus net als met de verkeersborden van een ver buitenland: je moet ze eerst leren voordat je begrijpt waar ze voor staan.

Waar staan die 600 flessen wijn in Johannes 2 nu eigenlijk voor?

Ze zijn voor ons allemaal een overweldigend symbool van de goedheid van de Heer Jezus. Zelfs wanneer Hij niet voor dat doel op een bruiloft is, is de nasmaak van zijn aanwezigheid alleen maar goed. Voor zijn leerlingen is dit een symbool om niet te klein van de Heer Jezus te denken. Dus zoals zijn moeder Maria tegen de bedienden het feest zegt: ‘Doe maar wat hij jullie zegt, wat het ook is.’ (5). Iedere leerling van Jezus, ook die van nu, zou dat in de oren moeten knopen. Jezus’ weg waarop wij Hem volgens is vaak veel verrassender en wonderlijker dan we ooit hadden kunnen denken.

De preek is hier nog eens te beluisteren. De dienst is hier en hier in zijn geheel te zien.

Geplaatst in Preken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Een goed jaar – Micha 6, 1-8

We zijn het jaar begonnen en geëindigd met de profeet Micha. Zo’n 2400 jaar geleden profeet in het verdeelde Israël van toen. Uiteengevallen in twee afzonderlijke koninkrijken waren het verschillende staten geworden. Het Noordrijk met Samaria als hoofdstad had zelfs een tijd een andere hoofdgodsdienst gehad toen ze in de tijd van hun koning Achab Baäl en Astarte dienden.

Toch was het verschil in cultuur tussen het Noordrijk (hoofdstad: Samaria) en het Zuidrijk (hoofdstad: Jeruzalem) weer niet zo groot. Het Zuidrijk was hele perioden enorm geseculariseerd. Andere godsdiensten kwamen er in beeld. Maar ook de cultuur veranderde meer en meer door een keiharde liberalistische politiek die door en door corrupt was. De rijken werden steeds rijker, de armen steeds armer. Corruptie was aan de orde van de dag: rijken pikten met schijn van recht de bezittingen van de armen in en kochten hun eigen profeten die het allemaal goedpraatten in de naam van God.

Micha was in die periode samen met Hosea, Amos en Jesaja één van de weinige profeten die een boodschap van God kreeg en doorgaf. Een boodschap bestemd voor beide rijken. Uit de woorden van God (JHWH zoals Hij zich noemt met zijn eigennaam voor het volk) blijkt dat al het religieuze gedoe van zijn volk in Hem afkeer oproept zolang de corrupte bovenlaag van de het volk zo met de kwetsbaren in het volk omgaat.
Hij laat Micha de de boodschap overbrengen die wij kennen als Micha 6,8:

Er is jou, mens, gezegd wat goed is,
je weet wat de HEER van je wil:
niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten
en nederig de weg te gaan van je God.

Op de drempel van 2021 zou je willen kunnen zeggen: ‘dat waren nog eens donkere tijden!’ Helaas: de groeiende kloof tussen arm en en rijk is ook iets van onze tijd. Juist iets van onze tijd. Niet alleen in bepaalde dictaturen is de kloof tussen arm en rijk groot, maar ook in Westerse landen als de VS en Nederland.

In Nederland heeft 10% van de bevolking méér dan 61% van alle vermogen in handen We spreken over een elite die geen financiële problemen kent en veel macht heeft in dit land. We kunnen hierbij denken aan de enorme winsten die door bedrijven worden gemaakt maar niet ten goede komen aan de werkende klasse. Daarnaast hebben we de laatste jaren gezien dat een aantal rijken echt aan het graaien zijn geweest. Denk aan woningcorporaties en het bankwezen. Het is treurig om te horen dat ook in de gezondheidszorg er sprake geweest is van verrijking. De economische crisis heeft in Nederland duidelijk gemaakt dat er een grote kloof is tussen rijkdom en armoede. Deze kloof dreigt alleen maar groter te worden. Groter zelfs dan in de ons omringende landen. Dit kon je vorig jaar nog lezen in verschillende nieuwsmedia.

Zo dichtbij komt het ook in onze samenleving. Zoiets als de toeslagen-affaire laat nog eens zien hoezeer ook Nederlanders financieel in het nauw gebracht worden. Of mensen die met een uitkering waarvan zelfs de dozen met boodschappen die ze krijgen van familie of vrienden nog weer verrekend worden met hun uitkering.
Kortom, dit is niet een praktijk uit een donker verleden: ook in Nederland zijn grote verschillen. Nederland is beslist geen bananenrepubliek, maar de klappen vallen wel steeds aan de arme kant van Nederland. Soms met schijn van recht. Dat geeft te denken.

Micha spreekt namens de Heer het volk van God aan op hun gedrag, heel persoonlijk. We horen hier niet zozeer de heerser die zich opwind over de overtreding van de wetten, maar onze persoonlijke Heer die zich teleurgesteld en verontwaardigd afvraagt wat Hij verkeerd gedaan heeft dat het zo toegaat in zijn volk. Hoe kunnen zijn mensen zo met elkaar omgaan?!

Als Micha in onze tijd geleefd had, hoe zou hij ons dan aanspreken? Een poging:

Luister naar wat je Heer zegt!
Wat zullen jullie nakomelingen straks over jullie zeggen?
Hoe zal de geschiedenis over jullie oordelen?
Ik, jullie eigen Heer, daag je voor mijn rechtbank.
Ik klaag jullie aan. 

Broers en zussen, wat heb ik jullie aangedaan?
Zeg het Mij dan, hoe heb ik jullie verkeerd behandeld?
Was het toen ik voor jullie aan het kruis hing, en niet alleen jullie schuld afloste,
maar jullie ook van je verslaving aan het kwaad bevrijdde?

Of heb ik jullie onrecht gedaan toen ik mijn Geest naar jullie stuurde,
Die mijn Woord in jullie midden bracht,
de laatste tijd zelfs in een nieuwe vertaling voor zo ongeveer iedere generatie.

Zijn al die voorgangers die Ik sinds Petrus en Paulus nu al zestig generaties lang roep en inspireer om mijn Woord nog dichter bij jullie te brengen soms een belasting voor jullie?
Of dat Ik mijn kerk tot aan de dag van vandaag ondanks bedreiging, vervolging en bespotting beschermd heb zodat ze er vandaag aan de dag nog is.

Doe Ik er verkeerd aan dat Ik jullie van een vloek wil verlossen.
Zijn jullie al die generaties gelovigen die voor jullie kwamen dan helemaal vergeten

Het is toch niet dat ik het onmogelijke van je vraag.
Ik verwacht je toch niet elke dag in een kerkdienst?
Verlang niet van je dat je de hele dag bijbelleest.
Ook niet dat je worshipt totdat je hees bent.
Of je een slaaptekort bidt.
Je inkomen hoef je niet helemaal aan mij af te staan,
gun ik jullie nu niet een welvarend leven!
Ik vraag toch geen onmogelijk offer van jullie!

Aan het oude volk Israël, heb ik al duidelijk gemaakt wat goed is.
Via hen zijn deze inzichten toch ook weer bij jullie terecht gekomen!
Ik heb gezorgd dat de boodschappen van hun profeten in jullie kast staan,
je kunt ze in je eigen taal lezen.

Je weet het best wat Ik goed vindt
Niet meer dan dat je eerlijk bent, het recht zoekt, trouw blijft,
en Mij volgt in je leven van elke dag.
In praktijk brengt waar ik voor kwam:
de samenleving vormt zoals ik die wens.

Ik heb alles voor mijn Koninkrijk over,
jullie toch ook?

Wil je reageren? Dat kan hieronder. De dienst is (in zijn geheel!) terug te zien en ook te beluisteren.

  1. Een verrassende vergelijking in de tijd van vandaag. Daardoor wordt de spanning veel meer voelbaar die er destijds ook geweest…

Geplaatst in Preken | Tags: , | Een reactie plaatsen

‘Licht met ons’ – 3e Advent

Soms ben je gewend om iets op een bepaalde manier te zien.
Zelfs al staat het er niet, je ziet het toch.

Wat staat hier? Kijk eens door je oogharen!
Van de site: https://antievervelen.jouwweb.nl/op-de-site-niet-vervelen

Je hersenen vullen kennelijk uit gewoonte aan, wat er niet staat.

Zo kan het ook gaan met een bijbelgedeelte als dit uit Jesaja:
Een kind is ons geboren,
een zoon is ons gegeven;
de heerschappij rust op zijn schouders.
Deze namen zal hij dragen: Wonderbare raadsman,
Goddelijke held, Eeuwige vader, Vredevorst
.
(Jes. 9:5)

Deze woorden klinken mijn hele leven al met Kerst.
Op kerstkaartjes en in kerstwerkjes.
In de kerk in de aanloop op Kerst komt de tekst haast altijd een keer voorbij. Ook dit jaar.
En in de Messiah van Händel, zijn deze woorden onverbrekelijk met de geboorte van de Heer Jezus verbonden geraakt:
For unto us a child is born,
unto us a son is given:
and the government shall be upon his shoulder:
and his name shall be called
Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace.

(Als je hier niet van houdt is er ook de jonge versie).

Voor ons moet dit gewoon wel over de geboorte van de Heer Jezus gaan, wie anders?
Zouden de mensen die de profeet Jesaja dit nu ook zo begrepen hebben.
Natuurlijk niet dat het hier over Jezus van Nazareth ging, maar dan toch wel over de Messias die ooit zou komen?

Maar dan had die profetie geen directe betekenis voor de mensen van toen.
Wij weten nu dat dit nog meer dan 700 jaar zou duren. Hadden zij dan wel iets aan deze woorden?

En wij?
Als het hier over de aankondiging van de geboorte van onze Verlosser gaat?
Hij is immers al geboren, waarom zouden wij het nog over de aankondiging daarvan hebben?
Het is alsof je na duizenden jaren naar de ‘Gender Reveal Party’ van Jezus kijkt.
Het feestje dat jonge ouders tegenwoordig geven om het geslacht van verwachte kind aan te kondigen.
‘Het is een jongen!’ Dierbaar om er nog eens aan terug denken,
maar het heeft geen boodschap meer voor ons toch? Wat dat wisten we al. Ook dat het een bijzondere jongen zou zijn.

Toen ik me er er de afgelopen week in verdiepte bleek Jesaja wel degelijk een boodschap voor zijn tijdgenoten te hebben. Een boodschap die ons ook wel zal aanspreken, verwacht ik.

Wees welkom zondag. We beginnen om 10:15 via het bekende kanaal.
En bijzonder deze zondag: we hopen Marit van der Meulen te dopen.
Welkom in of bij de dienst!


Geplaatst in Preken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

God is licht – 2e Advent – 3-12-2020

“Ik geloof niet meer”, zei ze, en keek me daarbij verbeten aan.
We kenden elkaar van vroeger uit de kerk en ze wist dat ik inmiddels dominee was. Waarom zei ze dat tegen me? Daagde ze me uit en hoopte ze dat ik uit het haar hoofd zou praten? Of zag ze mij als een filiaal van God en gaf ze via mij de boodschap aan God? Het zou niet de eerste keer zijn dat mensen hun boosheid over God of zijn kerk uitten tegenover een boodschapper van Hem. Dat was ook mij al vaker overkomen.”Als God zulke erge dingen toelaat”, ging ze verder, “kan ik niet meer in Hem geloven.”
Nu zijn er mensen die dat met een zekere gemakzucht zeggen. Het is een veelgebruikt argument als je van God af wilt zijn. Ergens leeft er nog het gevoel dat je eigenlijk wel wat met Hem moet, maar je kunt het eigenlijk niet meer opbrengen en je zoekt een argument als reden om dat te rechtvaardigen. Dan is dit zo voor het oog een sluitend argument: er is immers veel ellende in de wereld en God is verantwoordelijk. In de ogen van veel mensen maakt dat Hem een slechte God, zoals je ook een slechte president kunt hebben. Het is ook een veilige mening, immers veel mensen zullen het met je eens zijn. Klaar is Kees!


Maar haar mening over God was niet uit gemakzucht geboren, wist ik, maar uit diep verdriet. Eerst had ze haar nog kleine zoontje verloren en maar kort daarna haar man. Dat is genoeg om de vaste grond onder je leven te verliezen, omdat alles op losse schroeven is komen te staan. Voor haar was God met die vaste grond verdwenen. Of beter gezegd: haar vertrouwen in God was verdwenen. Want ze was immers boos op God en kunt niet kwaad zijn op iemand die niet bestaat.

Nu is het de vraag of je uit wat je overkomt conclusies kunt trekken over God. Dat veronderstelt namelijk dat je alles van Hem kunt overzien. Jaren geleden raakte een gemeentelid haar geloof in God kwijt toen ze depressief werd, ze kon Hem niet meer ervaren. Voorheen was ze een zeer gelovige vrouw, maar nu kon ik haar met geen enkel woord meer bereiken. Tot de medicijnen gingen werken: met dat was ook haar geloof in God weer terug.

Wat ik maar wil zeggen is dat we ons af mogen vragen of onze zintuigen goed genoeg zijn om God waar te nemen of juist te missen. Immers onze gevoelens kunnen gemakkelijk verstoord raken zodat we geen zuiver gevoel meer kunnen hebben bij God. En schiet ons denken gewoon niet enorm tekort als we voor ons zelf God zouden willen aantonen, de logica van Hem in willen zien? Kun je God werkelijk bevatten?
“Mijn denkraam is te klein”, hoor je (juist!) het genie Kwetal zeggen. Als groot denker is de kleine man zich van zijn beperkingen bewust geworden.

Wil je God leren begrijpen dan is het denk ik beter om naar Hem te kijken en niet alleen naar de gebeurtenissen. Maar dat gaat ook niet zomaar, daarvoor hebben we de woorden van zijn vertegenwoordigers nodig. We kunnen ze vinden in onze bijbel. ‘God is licht’, schrijft de apostel Johannes (1 Joh. 5,1). Door een isgelijkteken tussen God en het licht te zetten vindt Johannes dat kennelijk een goede typering voor Hem. God is licht, wat houdt dat dan in?

Op de tweede adventszondag gaan we verder met ons thema ‘Dicht bij het licht’. Deze keer vanuit Gen. 1, 1-5, waar we voor het eerst iets over God lezen. We hopen Maarten Starreveld in deze dienst te dopen. Wees welkom zondag, we beginnen in de kerk en hier om 10:15 uur.

Geplaatst in Preken | Een reactie plaatsen

Een GROOT licht – 1e Advent – 29-11

Laatst raakte ik verzeild in de rechtszaak rondom Nicky Verstappen,
het kereltje dat 22 jaar geleden dood werd teruggevonden op de Brunssummer heide.
Pas twee jaar geleden werd na een groot DNA-onderzoek de dader opgespoord.
Als je DNA een match heeft met sporen die op het lichaam gevonden zijn, dan staat de schuld toch wel vast, zou je denken. Maar dat bleek niet zo te zijn. De advocaat van de verdachte liet allerlei twijfels horen en had heel andere verklaringen voor de ontstane match.
Als leek denk je: ‘kom hier maar eens uit!’. ‘Het is het woord van de één tegen de ander.
Langzamerhand groeide de zaak de afgelopen weken naar de uitspraak toe. Steeds meer mogelijkheden werden genoemd. Wie spreekt hier de waarheid?
Is het die beschaafde advocaat Roethof, die beleefd maar beslist vragen stelt bij de aanklacht of is heeft de zo vervelend klinkende Peter R. de Vries gelijk, als hij met zijn nasale stemgeluid de verdachte al veroordeeld voordat hij veroordeeld is.

Vorige week vrijdag was ik, omdat ik per ongeluk op de link drukte, live getuige van het uitspreken van een deel van het vonnis. Het was alsof ik frisse, zuurstofrijke winterlucht inademde. Luisterend naar de rustige uiteenzetting van de rechters helderde de zaak zienderogen op. De rechters achtten de verdachte schuldig en wisten heel goed duidelijk te maken hoe zij tot hun oordeel kwamen. Ik kon hun betoog niet alleen volgen, maar ook hun oordeel. Had die vervelend klinkende Peter R. toch gelijk!
Het leerde me niet teveel op mijn ogen en oren af te gaan. Hoe beschaafd iemand ook is, dat wil nog niet zeggen dat hij gelijk heeft.

De moord op Nicky Verstappen is een afschuwelijke zaak, waarin men decennia lang in het duister tastte. Het vonnis wierp een verhelderend licht op de zaak.

De waarheid is de laatste jaren een stuk zeldzamer geworden. Het lijkt er niet om te gaan of iets waar is, maar eerder of je de ander ervan weet te overtuigen dat het de waarheid is.
Veel mensen zeggen tegenwoordig dat ze de redding zijn voor het land of de cultuur.
Ze weten veel mensen achter zich te krijgen. Niet omdat direct duidelijk is dat het waar is wat ze zeggen -soms zijn het werkelijk heel vreemde ideeën die ze hebben- maar omdat het kennelijk waar klinkt wat ze zeggen. Ze doen zich voor als aardige, weldenkende mensen.

De 1e eeuw was ook een periode waarin redeneren heel populair was. Sommige waren zo goed daarin dat ze zwart voor wit konden verkopen. Niet de waarheid stond voorop, maar of jij het er als waarheid kon laten uitzien.
In die tijd staat er een man op die zegt: ‘Ik ben een groot licht!’. Want als je zegt dat je het (enige) licht van de wereld bent, moet je wel een groot licht zijn.

Als iemand dit tegenwoordig zou zeggen, zou je hem dan geloven?

Wees welkom zondag. Om 10:15 beginnen we met de dienst die ook hier te volgen is. Tot dan!

Geplaatst in Preken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Love = 4Ever (1 Kor. 13)

Liefde is voor altijd.
Als we op Eeuwigheidszondag terugdenken aan onze geliefden is dat direct helemaal duidelijk.
Onze geliefde is uit onze belevingswereld vertrokken, maar onze liefde blijft.
Sterker dan dat, als elastiek door de afstand uitgereikt staat er zoveel spanning op dat het ons pijn doet. Nóg meer dan toen je geliefde er nog was, eist ze schrijnend je aandacht op.
‘Liefde is sterk als de dood’, schrijft de auteur van Hooglied (3,8). Ja dat herkennen we, als ze eenmaal wakker is geworden is ze bijna onweerstaanbaar. Maar als de dag van ons gezamenlijke leven voorbij is -zo kort voelt het soms- en je geliefde is gaan slapen, blijft de liefde wakker.
Uit ervaring weten we: ‘de liefde is zelfs sterker dan de dood.’
Liefde laat zich niet zomaar uitgummen.
De conclusie van dit deel van de brief van Paulus, kunnen we zó op onze gevoelens toepassen: de liefde blijft voor altijd.
Love = 4Ever.

Maar het meeste uit dit gedeelte van deze brief, past helemaal niet bij onze liefde.
Wij kennen allemaal de kracht van de liefde.
Voor onze geliefde, maar ook voor onze dierbaren.
De kennismaking met déze liefde blijft je voor altijd bij: zo sterk!
Er zijn bibliotheken vol boeken over geschreven en kasten vol muziek over gecomponeerd. Zo indrukwekkend is deze liefde, zo schrijnend als ze beschadigd raakt.
Maar nóg groter is wat Paulus in dit hoofdstuk probeert te beschrijven.
Anders en toch een enorme belofte.

Op Eeuwigheidszondag buigen we ons over dit zo mooie en zo bekende gedeelte van deze brief. Vraag je eens af hoe jij dit altijd begrepen hebt.
Via het bekende kanaal, is de dienst nu terug te zien. “Liefde is de overtreffende trap van Love!”, kun je je daar iets bij voorstellen?

Nog eens de namen van vanmorgen zien? Volg de onderstaande link:
https://www.mentimeter.com/s/16760687ec5e7b57762421a28f29ed78/8a21076e056e

  1. Een verrassende vergelijking in de tijd van vandaag. Daardoor wordt de spanning veel meer voelbaar die er destijds ook geweest…

Geplaatst in Preken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

‘Samen’ (1 Kor. 1: 10-17) – zondag 8-11

De afbeelding boven laat spanning zien. Samen is spannend, zeker als je de zaken anders ziet en anders beleeft. Natuurlijk trek je stevig aan jouw eind van het touw, je wilt de ander graag in ‘jouw kamp’ trekken.
Je kunt ook loslaten dan is de spanning weg! Dat kan een enorme opluchting zijn. Maar ook de verbondenheid is dan verlorenheid gegaan en de uitdaging die de ander voor je was om scherp te blijven en de ander vast te houden.
Als je de ander loslaat, ben je helemaal los van elkaar en is elke verbinding verloren gegaan. Als je plotseling loslaat verliest de ander zelfs zijn evenwicht. Want dat touw waarin je beiden trekt is ook je verbinding met elkaar en de kracht van de ander houdt je ook overeind.

Hoe ver gaat die eensgezindheid waar Paulus de gemeente van Korinte over schrijft? Mag je met een variant op Paulus schrijven:

“Er is mij verteld dat er verdeeldheid onder jullie is. Ik bedoel dat de een zegt: ‘Ik ben van de Calvijn,’ een ander: ‘Ik van New Wine,’ een derde: ‘Ik van Hillsong,’ en een vierde: ‘Ik van Kraayenoord.’ 
 Is Christus dan verdeeld? Is Calvijn soms voor jullie gekruisigd? Of zijn jullie in de naam van Kraayenoord gedoopt? 

Of ga ik dan te ver en ging het hier over veel fundamentelere verschillen? Waar raakt deze tekst onze werkelijkheid? Of misschien zelfs: ráákt deze tekst onze werkelijkheid? Zondag wil ik daar met jullie over nadenken. Wees welkom online of in de dienst (je moet je wel aanmelden en zeker warme kleren aantrekken).

Schrijf eventueel een uitgebreidere reactie, die wordt hieronder dan zichtbaar …

  1. Een verrassende vergelijking in de tijd van vandaag. Daardoor wordt de spanning veel meer voelbaar die er destijds ook geweest…

Geplaatst in Preken | Tags: , , , , | 4 reacties

Wat we van de gesprekken op 27 september terughoorden…

Input van gemeenteleden 
Deels werden de geschetste maatschappelijke trends herkend, soms ook voor het eerst herkend, zo van: hé ja, inderdaad. Soms werden er nuances aangebracht.  
Wat er door de groepjes op papier werd gezet liep uiteen. Het waren deels praktische voorstellen (laten we dit of dat (meer) gaan doen), en deels meer ‘beschouwelijke’ opmerkingen. Opmerkingen die een (corrigerende, bijbelse) reactie waren op de beschreven maatschappelijke trends. Mooi en fijn om dat zo allemaal te lezen, want we krijgen zo een indruk van wat er zoal leeft aan inzichten en praktische ideeën.
Hieronder geven we een impressie van wat er door gemeenteleden werd opgemerkt (zonder de illusie te hebben dat dit een ‘volledig dekkende’ weergave is). 
 

De meer beschouwelijke opmerkingen: 
 
Gemeenschap is de kern van kerk-zijn, en wat daarbij belangrijk is, is kwetsbaarheid delen, ook zélf om hulp durven vragen (!) om anderen de gelegenheid te geven om Jezus te tonen. En dat laatste, dat ‘helpen’, dan te doen vanuit jouw specifieke kwaliteiten. Het is hierbij van belang om te beseffen dat precies deze wisselwerking helpt om ons verbonden te voelen met elkaar

Om van elkaar te weten wat de ander nodig heeft, is het natuurlijk van belang dat we elkaar steeds beter leren kennen. Alleen zo kunnen we groeien in het van betekenis zijn voor elkaar, en alleen zo kunnen we (leren) Jezus na (te) volgen. 

‘Geloven’ gaat immers om meer dan alleen ‘weten’. Het geloven heeft beleven en ervaren nodig. Want juist op die manier leren we van elkaar en bemoedigen we elkaar.  

Wat zou Jezus in een brief aan ons schrijven? Dat we mogen leren om (steeds meer) puur en kwetsbaar te zijn. Juist in de relaties die we (meer) met elkaar aangaan, leren we onszelf beter kennen. Zowel in onze mooie kanten als in onze minder mooie kanten (die genezing nodig hebben). 

Gemeenschapszin, hoe staat het daar eigenlijk mee in onze kerk? We zijn door God, als kerk, wél hiervoor zo bedoeld. Een gemeenschap wordt meer gemeenschap als je eerste insteek is: hoe kan ik er voor de ander zijn? In plaats van: hoe word ik gediend? Ook hebben we erop attent te zijn dat we als kerk niet alleen maar naar binnen zijn gericht, doordat we nu heel ijverig een visie gaan ontwikkelen en daar het met elkaar weer heel druk mee gaan krijgen.  

Wees als gemeente niet te ambitieus. Houd er rekening mee dat niet alle facetten van het geloof even optimaal in onze gemeente kunnen worden ervaren. Het is oké dat je je geloofsvoeding laat aanvullen op andere plekken. 

Het feit dat we streekgemeente zijn maakt dat het, vooral voor jongeren, lastig kan zijn om je aangesloten te weten bij een club. Hoe je dan te verbinden met andere christenen in de wijk? 

Naast de nadruk op ‘gemeenschap’ is ook oog hebben voor het individu belangrijk. Omdat we niet allemaal hetzelfde zijn. En wat goed is voor de één, is dat niet zomaar voor de ander. Tegelijk ontkomen we er niet aan dat er keuzes moeten worden gemaakt, een lijn moet worden uitgezet. Een lijn die de één beter zal ‘passen’ dan de ander. 

Het probleem van eenzaamheid vereist vormgeving van het pastoraat. 

Praktische ideeën: 

Het delen van levenservaringen tijdens de eredienst (getuigenissen). 

Het meer delen van geloofservaringen. 
 
Gezamenlijke activiteiten, club etc. zorgen voor positieve herinneringen van jongeren. 

In kleine groepen met elkaar thuis eten (m.b.v. enveloppen mensen aan elkaar koppelen). 

Meer gezamenlijkheden voor de wijk. 

Nieuwsbrief per wijk. 

Tijdens de corona-tijd per dienst een wijk aanwezig laten zijn. 

Wijken niet geografisch indelen, maar bv. op basis van leeftijd, zodat een jong gezin niet als enige in een wijk met vnl. ouderen zit. 

Geplaatst in NGK Ermelo | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Genezing…

Komende zondag vieren we voor het eerst sinds lange tijd met elkaar het H.Avondmaal.
Wie zich aanmelden voor kerkdienst zullen daarbij de ingang brood en wijn krijgen, bestemd voor het moment dat we samen vieren. We zullen niet ronddelen.

Thuis zorg je zelf voor het brood en de wijn (evt. druivensap) en vier je het Avondmaal online mee. Als je mogelijk is, nodig dan nog één of twee andere gemeenteleden bij je thuis uit. In deze viering vertrouwen we via het beeldscherm met elkaar verbonden te zijn. Natuurlijk verder van elkaar dan anders, maar zeker niet verder van de Geest van de Heer. Hij zal ook zondag in staat zijn ons met de Heer en met elkaar te verbinden.

Bij dit avondmaal willen we lezen uit 2 Kon. 5. 1-19, de geschiedenis van de profeet Elisa en de buitenlandse overste Naäman. Een mooie geschiedenis om te lezen. Alles zit er in: een beroemde generaal die afzichtelijk ziek is, een bij een oorlog met Israël genomen slavinnetje, de machtige koning die pal achter zijn legeraanvoerder gaat staan en van de verslagen Israëlische koning genezing eist, een profeet die weg naar genezing wijst en een sluwe dienaar die hier een slaatje uit probeert te slaan. Ingrediënten voor een prachtige speelfilm.
Voor christenen en Joden speelt hier méér mee: het toont de macht die de Heer van Israël heeft over het leven van alle mensen. Of ze hem nu kennen of eigenlijk helemaal niet. Dat was voor de heidenen maar ook de Israëlieten van toen een verrassing.
Een boeiende geschiedenis over de macht van de Heer in de toenmalige machtsverhoudingen. Kan deze geschiedenis meer zijn dat dan dat?
Wees welkom zondag, we beginnen om 10:15 uur, de dienst is ook weer online te volgen (het probleem met de beamer is opgelost).

Luister hieronder alvast naar de tekst:

Geplaatst in Preken | Tags: , , , , , | 1 reactie