Hou stand!

Op 4 mei wordt om 20:00 uur het signaal taptoe geblazen. Het begin van 2 minuten stilte. 
Maar ook als het einde van de dodenherdenking en het begin van de voortzetting van 76 jaar vrijheid. De oorlog is een boze herinnering, waar we nog wel eens van anderen over horen. Persoonlijk hebben we er meestal niet meer mee te maken.

Kun je dat nu ook van de goedevrijdagviering zeggen? Is dat een soort taptoesignaal dat het een herinnering aan het bittere einde aan de strijd en het begin van een nieuwe periode van vrijheid? Je zou dat zo kunnen zeggen.
Toch roept Paulus in zijn Efezebrief op tot bewapening en waakzaamheid. Waarvoor is dat nu nodig? De strijd is toch al gestreden?

Komende zondag gaat het over Paulus’ visie op de vrede voor de kerk. 
Wees welkom, we beginnen om 10:15 uur via het bekende kanaal

Geplaatst in Preken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Kalibreren – Jes. 11 1-10 – 25 april

Jaren geleden moest ik regelmatig bij iemand op bezoek.
Daar zag ik steeds weer tegenop.
Want ieder bezoek prikte ze me vol hete naalden.
Gaf ze niet of nauwelijks verpakte kritiek.
Ze stelde nooit één vraag, maar was het des te meer met me oneens,
bij voorbaat al, nog vóór ik mijn mening had kunnen geven.
Dat was al zo vanaf het eerste bezoek.
Ik had dan ook het gevoel dat ik het nooit goed kon doen.
Eenmaal thuis trok ik de naalden er weer één voor één uit
en liep dan nog dagen met een stekend gevoel rond.

Steeds nam ik me voor me de volgende keer niet door haar te laten raken.
Maar zij wist mijn verdedigingsschild met grote behendigheid te omzeilen.
En kon er dan met uiterste precisie altijd nog wel een paar hete naalden in te prikken

Eigenlijk voerden we tijdens die bezoeken geen gesprek.
Zij sprak wel tegen mij, maar gaf mij nauwelijks de kans iets terug te zeggen.
Op den duur besloot ik de bezoeken aan haar uit te stellen tot de dag vóór mijn vakantie.
Mijn laatste klus voor de vakantie was dan een bezoek aan haar.
-’t Is wat, als contact met mensen een hele klus wordt-
En als dát erop zat, had ik pas echt vakantie.
Waar ik dan uitbundig van genoot.

Zij was natuurlijk een uitzondering.
Maar toch denk ik dat jullie dit bijna allemaal wel herkennen.
Er lopen dus heel wat uitzonderingen rond in ons midden:
mensen waar we moeite mee hebben.

Weten jullie waar ik dan het meest in teleurgesteld ben?
In mezelf!
Dat ik er wéér niet in geslaagd ben hier boven te staan.
Vanuit begrip en liefde te reageren.
Maar me mee naar binnen heb laten trekken in een zinloos steekspel.
Dat valt me dan zo van mezelf tegen!

Onze tekst beschrijft een wereld met een heel ander karakter.
Een samenleving waar niemand kwaad doet,
iedereen veilig is
en niemand zomaar een oordeel over je heeft.

In contrast met zo’n ervaring klinkt dat te mooi om waar te kunnen zijn.
Je denkt: ‘dat kan niet kloppen’, maar ook: ‘ik zou best willen dat het zo was’.
Maar dat is niet de aard van ons mensen; niet het karakter van onze samenleving.
Kan een profetisch visioen als dit méér zijn dan een hoopvol beeld?

Er lijkt een enorm verschil te zitten tussen onze ervaringen en het profetische beeld van Jesaja 11.
Wat is eigenlijk de standaard?
Waaraan kun je je meten.
En waarop stem je af?
Op je ervaring of op dit profetische visioen?
Maar kan dat dan?
Dat is toch net zoiets als midden in de winter alvast je zomerkleren aantrekken.

Volg de dienst via deze link a.s. zondag vanaf 10:15 uur.

Geplaatst in Preken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Duizend bunder…

21 april, 28 april, 13 mei… wanneer komt er een einde aan de lockdown? Niemand lijkt het echt te weten, ook de minister-president niet. Je kunt je nog nergens op instellen, en dat maakt onzeker. Beslist als je bedrijf nog langer dicht moet blijven en er geen plan op te maken is. En dat terras…? Nou ja dat houden we nog wel even vol.

Maar áls het dan weer open gaat, wat dan? Terug naar normaal of vooruit naar een nieuw normaal? En hoe ziet dat nieuwe normaal er dan uit? Meer werkloosheid, faillissementen, (nog) kleinere kerken, een mutatie van het virus waar het vaccin niet tegen helpt? Je kunt je flink zorgen gaan maken over de nabije toekomst, die nog onzekerder is dan hij eerder al leek.

Wat is jouw toekomstbeeld? Wat komt je voor ogen? Een wereldsamenleving die steeds slechter wordt totdat ze in chaos ten onder gaat? Is je toekomstverwachting een bron van zorgen of een reden voor hoop?

In Jesaja 2 wordt ons een  beeld geschilderd van onze toekomst. Helpt dat of krijg je er zelf niet zoveel beeld bij?  Kun je je daar wel op instellen of blijft ook dit onzeker voor je?

Op het eerste gezicht zul je best afstand voelen. De beelden tuimelen door je gedachten en ze passen niet bij de realiteit zoals wij die vaak zien en bespreken in praatprogramma’s. Maar als we de beelden gaan volgen in onze Bijbels en in onze wereld dan wordt een een beweging vanuit deze profetie naar onze leefwereld zichtbaar. De Gojim, ooit de hopeloze heidenen, hebben zich laten inspireren door het beeld van de vrede uit deze profetie. Voor het gebouw van de Verenigde Naties staat is het in een beeld gevangen. De VN rekent de gedachte van vrede en veiligheid tot haar kerntaak. Vredesbewegingen o.a. in de voormalige DDR sloten het beeld in hun hart.
In de christenwereld verzamelen zich nu al eeuwen christenen afkomstig uit allerlei naties en denominaties rondom hun Heer Jezus. In het huidige Jeruzalem kun je ze allemaal tegenkomen als pelgrims op zoek naar de voetsporen van hun Heer.
Aan deze dynamiek kun je herkennen dat de toekomst die de profeet hier tekende al begonnen is in onze werkelijkheid.

De verwezenlijking van die vrede is tot nog toe niet voorbehouden aan de VN. Zij kunnen toch nog toe meestal alleen maar de schade proberen te beperken en puin ruimen. Een enkele keer boekt ze een succesje.
Ook als men militaire macht aan de VN ter beschikking stelt, gaat het hun niet lukken om de vrede tussen de volken te realiseren. Hun macht zou alleen maar tegenmacht oproepen. Ze hebben geen macht over het mensenhart. Er is er maar één die dat veranderen kan en dat is de Heer God zelf. Daar mag je op hopen, want Hij heeft zich vast voorgenomen de vrede op aarde terug te brengen.

Dat maakt Jesaja 2 tot een mooie profetie, waarbij je weg kunt dromen naar een heerlijke toekomst. Dat deed ook de dichter Hans Werkman in zijn gedicht ‘Groninger Hogeland’.

Kijk hier de dienst terug of beluister de preek hier nog eens.

Groninger Hogeland

Nauw begrensd oneindig land,
klei en gratie hand in hand.

Hoge hemel, lage grond,
die mij aan uw landschap bond.

Volle tarwe, sterke wind,
die mij aan uw kluiten bindt.

Altijd zie ik langs de dijk
Bierum, Roodeschool en Spijk.

Altijd keer ik tot u weer,
Zeerijp, Eenum, Garrelsweer.

Oude dorpen, oude stijl:
Westeremden, Oldenzijl.

Namen uit een lief verleden:
Loppersum, Uithuizermeeden.

Starend over dit bedaarde
land laat ik een wensdroom vrij:

Geef ons op de nieuwe aarde
duizend bunder nieuwe klei.

Geef ons daarop, lieve Heer,
Zeerijp, Eenum, Garrelsweer.

Geef ons in dat eeuwig heden
een vernieuwd Uithuizermeeden.

Geef ons Roodeschool en Spijk
in de kromming van de dijk.

Geef ook Bierum, Oldenzijl,
Westeremden eeuwig heil.

Geef ons door uw trouw verbond
hoge luchten, zware grond.

En als ik hier dan weer sta,
naast U door de kluiten ga,

knijp ik in uw Vaderhand:
dank voor dit oneindig land.

Schrijver: Hans Werkman

Geplaatst in Preken | Tags: , , , | 1 reactie

Samen ons geloof belijden

We hebben de geloofsbelijdenis lang niet gehoord in onze diensten. Toch willen we die wel eens weer graag horen. Nu kan ik die jullie wel voor gaan lezen, maar nog mooier is het als jullie zelf in beeld komen. We zouden natuurlijk samen ons geloof kunnen belijden. En die mogelijkheid ligt dichter om de hoek dan we denken.

Laatst hoorde ik van de NGK Heerde dat die dat regelmatig doen. Zo kan dat er uit zien als wij  ons geloof samen belijden.

Geloofsbelijdenis door de NGK Heerde

Mijn voorstel is dat wij het het ook proberen.
Als eerste stap op weg naar een echt weer samen belijden
Teken in voor een regel van de geloofsbelijdenis, maak een filmpje en stuur dat dan in naar Daan of mij. Het liefst voor vrijdag a.s., uiterlijk vrijdagavond. ik ben benieuwd.

Apostolische Geloofsbelijdenis (Twaalf Artikelen)

1 Ik geloof in God de Vader, de Almachtige, Schepper van de hemel en de aarde.

2 En in Jezus Christus, zijn eniggeboren Zoon, onze Here;

3 die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria;

4 die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven, en begraven,
neergedaald in de hel;

5 op de derde dag opgestaan uit de doden;

6 opgevaren naar de hemel, en zit aan de rechterhand van God de Almachtige Vader;

7 vandaar zal Hij komen om te oordelen de levenden en de doden.

8 Ik geloof in de Heilige Geest.

9 Ik geloof een heilige, algemene, christelijke kerk, de gemeenschap van de heiligen;

10 vergeving van de zonden;

11 opstanding van het lichaam;

12 en een eeuwig leven

Ga naar deze pagina en schrijf je in en stuur dan je filmpje naar mij of naar Daan via Whatsapp of via WeTransfer

Tips

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een spoor van liefde (slot) – Pasen 2021

In zeven weken tijd hebben we het spoor van liefde,dat de Heer Jezus voor ons achterliet, gevolgd tot het afgelopen einde.
Een Heer die zich niet te belangrijk voelt om te dienen en de voeten van zijn leerlingen te wassen en vooruit durft te gaan naar een bestemming die mooier en beter is dan we in ons gewone leven nu kunnen bereiken.
Immers daar is echte, diepe vrede omdat de mensen vrienden zijn van God en van elkaar. Uiteindelijk gaat de Heer daarbij tot het uiterste en laat Hij bij zijn troonsbestijging aan het kruis zien dat Hij een heel nieuw soort Koning is, zoals wij die nog helemaal niet kennen. En eenmaal opgestaan helpt Hij zijn leerlingen om dat te kunnen geloven. En zo is het spoor van liefde niet alleen onderweg liefdevol maar leidt het ook tot Liefde (met een hoofdletter) zoals wij die nog helemaal niet kennen.

Wil je het nog eens terugzien of terugluisteren? Dat kan, via de links kun je de vieringen terugzien of beluisteren.
Witte Donderdag zien of beluisteren
Goede Vrijdag zien of beluisteren
Paaszondag zien of beluisteren

Geplaatst in Preken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Vrienden. Joh. 15 1-17

Vrienden van vroeger zijn voor mij altijd een beetje verbonden met avonturen.
We beleefden altijd van alles.
Nu ik aan hen terugdenk komen er heel verschillende verhalen boven.
In het ene lopen wij dwars door de weilanden naar het spoor twee kilometer verderop.
We sprongen samen over de sloten of erin (al was dat niet de bedoeling). Soms met polsstok soms zonder.
In het andere schaatsten we, als het winter was, samen de drie kilometer over ‘het diep’ naar het volgende dorp en dan weer terug. Of in een weer een ander avontuur voeren we in de zomer
met een oude boot over het water van hetzelfde diep, totdat die zonk. Nog weer iets ouder probeerden we op de ree naast het diep een oude brommer aan de praat te krijgen. En dat lukte uiteindelijk ook nog, totdat de hele motor weer uitklaar viel omdat we de onderdelen niet goed vastgezet hadden. Ja, vrienden horen bij verhalen over ‘avonturen’.
Of ze horen bij goede gesprekken, bij belangrijke gebeurtenissen in je leven en bij gezamenlijk gevierde vakanties. Met je vrienden deel je veel goede herinneringen.

Het heerlijke van vrienden is dat je helemaal jezelf kunt zijn en dat ze het toch fijn vinden bij je te zijn.
Je hoeft aan geen andere voorwaarde te voldoen dan je als een vriend te gedragen, maar dat mag je doen zoals je bent.
Het omgaan met sommige mensen is een sociale verplichting en kost je energie, maar omgaan met vrienden is een genot: je komt weer helemaal opgeladen thuis.
Het onvoorwaardelijke van vriendschap is misschien wel het allermooist ervan: een vriend(in) is je vriend(in) omdat die dat fijn vindt. Daar hoef je niets voor te doen. Je familie zoek je niet uit, met je vrienden is dat anders: de vriendschap is vaak verbonden met een gemeenschappelijke interesse of iets dat je leuk aan elkaar vindt.

Je vrienden zijn ook een houvast in je leven. Ze geven je steun en troost.

Vrienden horen helemaal bij je, je kunt net zo moeilijk zonder hen als dat je zonder je ledematen kunt. Ze zijn door en door met je verbonden, je kunt eigenlijk niet zonder hen. Het verlies van een vriend voelt dan ook vaak aan als een amputatie. Daar heb je tijden last van.

De Heer Jezus zegt tegen zijn discipelen: ‘Ik noem jullie geen slaven meer…vrienden noem ik jullie.’
Daar kunnen wij ons wel iets bij voorstellen: dag-in dag-uit waren de discipelen met hun Heer opgetrokken, ze hadden van alles samen meegemaakt, en nu was daar een vriendschap uit ontstaan.

Toch denk ik dat Hij ons als ‘nakomelingen’ van die eerste discipelen ons ook vrienden noemt

Je vraagt je af: bedoelt de Heer Jezus hetzelfde met ‘vrienden’ als wij? Is dat ook dat wij samen avonturen beleven, wij bij de Heer helemaal onszelf kunt zijn, onze vriendschap met Hem onvoorwaardelijk is en wij energie van onze Heer krijgen. i.p.v. dat Hij ons energie kost?

Zondag hopen we Suze te dopen. Betekent dit nu dat zij zich vanaf het begin een vriendin van Jezus mag noemen. Of moet ze eerst maar eens leren te doen wat haar Heer wil? De Heer zegt immers in hetzelfde gesprek: ‘Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat ik zeg,” `Wij zijn vrienden van Jezus, maar kun je vriendschap op voorwaarden nog wel vriendschap noemen?

Zondag verder…, kom kijken of kom luisteren.

Geplaatst in Preken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vrede!

In de serie “een spoor van liefde’ gaat het zondag over vrede. ‘Vrede’ is een relationeel begrip. Je ervaart die pas wanneer je het vergelijkt me een andere toestand: zoals oorlog. Pas dan word je echt duidelijk wat vrede betekent.
Vrede is een zeer gewilde toestand, al zou je het niet zeggen als je sommigen van ons mensen bezig ziet. Toch durf ik wel te zeggen dat uiteindelijk iedereen naar vrede verlangt. Misschien nog wel sterker gezegd: vrede nodig heeft.
Vrede is ook een zeldzame toestand: op onze wereld is het zelden helemaal vrede. En zelfs als het vrede voelen de mensen zich lang niet altijd. In onze coronaperiode ervaren veel mensen zelfs onvrede. Bij sommige is die zo groot dan ze het woord dictatuur in de mond nemen: ‘de regering gijzelt ons met coronamaatregelen.’

Sommige mensen ervaren grote vrede zelfs in moeilijke omstandigheden: ze zijn ernstig ziek, ze hebben veel waar een mens zich zorgen om zou kunnen maken, leven in gevaarlijke omstandigheden, sommigen zelfs in oorlogsgebied, maar de vrede heeft hen niet verlaten.
Toen ik de beelden van pater Frans in Homs zag destijds, was ik diep onder de indruk. Hij straalde rust, zorg en vastberadenheid uit in een stad waar niemand -ook hij niet zou later blijken- veilig was. Uit welke bron putte hij vrede en is daar ook voor ons vrede te vinden?

Pater Frans van der Lugt

De discipelen hebben de indruk dat hun meester voor altijd afscheid neemt. De relatie die nu in drie jaar is opgebouwd zal voor altijd verbroken worden. Hun meester stelt hen gerust: ik ga weg maar ik ben niet weg. Integendeel ik geef jullie toegang tot echte, diepe vrede. Volg hier de dienst nog eens of beluister die hier.

Geplaatst in Preken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Biddag

Het is vandaag biddag.

Wij stonden hier thuis vanavond stil bij Psalm 126.
De dichter denkt terug aan vroeger tijden aan het hoogtepunt toen de Heer ingreep.
Ineens zag hun toekomst er toen heel anders uit.
Hij herinnert zich de lach op zijn gezicht, het gevoel dat ze droomden en het gejuich.
Gebukt onder nieuwe moeilijkheden denkt hij terug aan toen en bidt:
Keer ook nu ons lot, Heer…
Wij kunnen het tegenwoordig zo meebidden!

Zondag zullen we in de dienst speciaal ruimte maken voor gebed.
We willen de hele gemeente daarin graag in dat gebed vertegenwoordigen.
Maar juist in deze tijd is er veel dat we niet weten.
Daarin vragen we aan iedereen in de gemeente een gebedspunt of een bede aan ons aan te geven.

Dat kan ik WhatsApp, via mail of ook via een telefoontje.
Het mag een gebedsverzoek zijn, maar ook een bede,
geschreven of ingesproken op Whatsapp.
De geschreven beden (enkele regels) zullen wij voordragen in ons gebed.
De gesproken beden (enkele regels) zullen we laten horen tijdens ons gebed.

Geplaatst in NGK Ermelo | Een reactie plaatsen

Niet bedrogen…

Het duurt nu bijna een jaar dat we heel beperkt zijn in onze kerkdiensten. Een jaar! 
Online hebben we er grote mogelijkheden bijgekregen, dat is heel mooi. Maar ik merk ook dat ik meer tegen de diensten ga opzien. Behoefte heb aan ontmoeting en aan jullie reactie. Er komt een soort vermoeidheid naar binnen sijpelen. Ik meen dat ook aan jullie te merken: de uitdaging is er nu wel af.

Tot nog toe hebben we ons aangesloten bij het advies van de gezamenlijke kerken. Vaak gaat daarin de PKN voorop. Die besloot onlangs de toegang tot haar diensten weer iets te verruimen, maar nu zijn we niet meegegaan met hen. Geen van de NGK-kerken, voorzover ik weet. In de situatie is immers eigenlijk nog niets veranderd: wij zien helaas nog geen ruimte voor versoepelingen. We hopen dat de ontwikkelingen daar binnen niet al te lange tijd wel aanleiding voor geven. Door ons nu in te houden hopen we er optimaal aan mee te werken dat dit tijdstip zo snel mogelijk aanbreekt.

Intussen proberen we zoveel mogelijk gemeenteleden met onze onlinediensten te bereiken. Dat lukt doorgaans heel goed, maar soms gaat er iets fout. Afgelopen zondag begonnen we zonder geluid. Dat was heel vreemd want vlak daarvoor werkte het nog wel. Gelukkig wisten Herbert en Niek het deze keer heel snel op lossen (daar worden ze ook steeds ervarener in).
Van onze ouderen horen we wel regelmatig dat de onlinediensten voor hen niet eenvoudig zijn. Het nieuwe online is voor hen nu eenmaal minder gesneden koek dan voor de jongere generaties; voor meerdere ouderen blijft het behelpen.  Laat het ons weten als we iets kunnen doen, we helpen graag!

De kinderdienst vanuit Groevenbeek was ongelooflijk leuk om te doen. We hopen dat we binnen niet al te lange tijd weer iets leuks voor jullie kunnen doen, deze keer vanuit onze kerk. Intussen is er een prachtig Paasproject, ‘Een spoor van liefde’, waar we iedere week aandacht aan geven.
Pasen komt al snel dichterbij en ik weet uit betrouwbare bron dat de Passion Challenge doorgaat, die is online te volgen en ik heb kunnen zien dat het een spannende uitzending wordt. We hopen ook dat er snel een jongerendienst mogelijk is… maar daarvoor moeten we met iets meer mensen in de kerkdienst kunnen zijn. 

We ontmoeten elkaar nu voornamelijk online. Dat gaat heel goed. Er is eigenlijk maar één ding beter: elkaar in levende lijve ontmoeten. Maar vergeleken met niets is het toch heel wat. Het is in het begin even wennen maar als je er doorheen bent kan het ook online een echte ontmoeting worden. En dat is precies waar we nu behoefte aan hebben.
Er is nu iedere donderdag een online geloofscursus voor jongeren. Dat zijn leuke ontmoetingen ook online. Ik merk dat ik na zo’n cursus altijd fluitend de trap afkom. Er is online heel wat te doen: regelmatig ontmoeten moeders elkaar in ‘Moederkracht, ’s maandags is er de online Lectio Divina, ’s zondags regelmatig online koffiedrinken, zo nu en dan ‘Preekpoolen’ en ook al onze vergaderingen zijn online. Heel fijn dat we de mogelijkheden hebben om toch samen verder te kunnen. En soms is online zelfs onvervangbaar: donderdags komen de deelnemers uit de steden Groningen, Delft en Harderwijk en uit de plaatsen Ermelo en Putten. Elkaar lijfelijk ontmoeten zit er sowieso niet in.  Online geeft ons nu mogelijkheid elkaar wel te ontmoeten.

Het is een lastige tijd om voor je gevoel zover van elkaar te zijn. ’s Avonds kun je voor de avondklok nog net ergens heen, maar je moet je wel haasten om vóór negenen weer thuis te zijn. Je ziet er dan al snel van af.
Toch heeft deze beperking ook een andere kant: er komt meer ruimte. Niet meer zo geleefd door afspraken en activiteiten is er meer ruimte om je op de Heer richten. Nu alles stil ligt, meer oog voor de belofte van de gelukkige toekomst in het Koninkrijk van God. Nu onze kleinheid maar al te duidelijk is, meer besef van onze afhankelijkheid van God. En ook een gevoel van opluchting: we kunnen niet alles zelf doen en we hoeven dat ook niet. We kunnen ook veel meer in zijn handen leggen dan we eerder dachten. Nu we wel moeten leren we dat. Dat was natuurlijk altijd al zo, maar nu ervaren we het ook. 
Velen willen graag terug naar het ‘oude normaal’; ik ben meer gaan hopen op het ‘nieuwe normaal’ van het Koninkrijk. De Heer zal wel weten wat Hij doet en ook deze periode hoort bij de weg naar het Koninkrijk. Ik hoop dat de beperkingen snel opgeheven zullen kunnen worden, maar ook dat wat we in deze tijd geleerd hebben blijft. Nou ja, je mag er van uitgaan dat ‘wie op de Heer vertrouwt, niet bedrogen uitkomt.’ (1 Pet. 2:6)
 

Geplaatst in NGK Ermelo | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Weg! Een spoor van liefde (3)

‘Die komt er wel!’

Mijn vader gaat even verzitten in zijn rolstoel om zijn woorden zo a.h.w. kracht bij te zetten. In zijn tijd betekende dat ‘die’ zijn opleiding succesvol had afgemaakt, een goede baan had gevonden en goed voor zichzelf kon zorgen en voor zijn toekomstige gezin. Er zat ook iets van ‘sterk zijn’ in: iemand die sterk genoeg is om zichzelf te redden.

Tegenwoordig betekent ‘die komt er wel’ ook wat anders vermoed ik. Nu heb je je bestemming bereikt als je wensen hebt vervuld op je persoonlijke, eigengereide wijze. Zodat je kunt zingen: ‘I did it my way! of ‘Ik heb een steen verlegd in de rivier’. Veel mensen willen uniek zijn.

Dat geeft ook weer veel stress denk ik. Want uniek zijn tussen 7 miljard anderen is nogal wat. Authentiek zijn in een land waar iedereen bijzonder wil zijn is een hele opgave. Voor mensen die hun weg nog niet gevonden hebben is het een complete ontdekkingstocht. En stel je voor dat niet bereikt wat je had willen bereiken, ben je dan mislukt?
Als je dat denkt van jezelf, wat doet dat dan met je: word je er doodongelukkig van?

Stel je voor dat de Heer Jezus zou zeggen ‘die komt er wel! 
Wat zou Hij er dan mee bedoelen? Wanneer heb je volgens Hem je bestemming bereikt?
Nou ja, we kunnen het Hem niet meer vragen, want Hij is weg!

We lezen weer een tekst uit het evangelie van Johannes (14, 1-11). Dat is een maar een klein stukje uit een afscheidsrede want die is maar liefst drie hoofdstukken lang en is beschreven in de hoofdstukken 14-16. In dit gedeelte stelt de Heer Jezus zijn leerlingen gerust, geschokt als ze zijn wanneer het tot hen doordringt dat hun Heer hen gaat verlaten. Immers wat zou dat niet voor hun loopbaan betekenen, drie jaar waren ze nu al dag-in dag-uit met Hem onderweg. Jezus stelt hen gerust met de boodschap dat hun loopbaan zeker is en dat hun toekomst al zeker is. De dienst is hieronder nog eens te bekijken en te beluisteren.

Zondag zingen

I’ve found the happy side of life,
I’ve found the happy side of life,
With Jesus as my savior I’ve found a way.
Rollin along, singing a song,
every single passing day.
I’ve found the happy side of life,
I’ve found the happy side of life,
With Jesus as my savior I’ve found a way.
I’ve found the happy side of…
I’ve found the happy side of…
I’ve found the happy side of life.
With Jesus as my savior I’ve found a way.
Rollin along singing a song,
every single passing day.
I’ve found the happy side of life,
I’ve found the happy side of life,
With Jesus as my savior I’ve found a way.
I’ve found the happy side of…
I’ve found the happy side of…
I’ve found the happy side of life,
Of life, of life.

Geplaatst in Preken | Tags: , , | Een reactie plaatsen