Sinds de inauguratie van president Trump is er veel te doen over de betrouwbaarheid van bondgenoten. Het is al maanden sindsdien, maar ik sta er nog steeds van te kijken hoe het beeld voor ons veranderd is.
De Verenigde Staten zijn van een bevriende natie verandert in een onverschillige natie.
Onverschillig als het gaat om de dreiging van onze vijanden; onverschillig als het gaat het recht van een land; en onverschillig als het gaat om eerlijkheid.
Europese politici en zij niet alleen, reageren nog steeds met ongeloof. Alsof ze niet kunnen bevatten dat dit echt waar is. Maar het lijkt erop dat deze boze droom voorlopig nog niet voorbij is.
Voor mensen van mijn leeftijd is dit een hele verandering.
Natuurlijk kun je zo je vragen hebben bij de VS, maar toch: ik ben opgegroeid met Winnetou en Old Shatterhand, met de Amerikanen als ‘onze bevrijders’, met het Apollo programma en de landing op de maan in de zestiger jaren. Onze cultuur is doordrenkt met Amerikaanse series en films en ook met Amerikaanse technische vorderingen en ook de producten van Amerikaanse christenen zijn toonaangevend geworden onder ons christenen.
Hoewel sommigen dit al langer zagen aankomen, leef ik nog midden in de schok om het verlies van onze betrouwbare bondgenoot. Nooit gedacht dat de aanblik van de VS zo grondig zou veranderen.
Dit raakt aan heel iets fundamenteels in onze levens. Ons gevoel van zekerheid en veiligheid.
Als we veilig en zeker zijn, weten we niet beter. Maar zodra we dat kwijtraken, verliezen we ineens de grond onder onze voeten.
We kennen dat gevoel allemaal wel denk ik.
Soms veroorzaakt door iets dat in principe voorbijgaand is: het plotselinge verlies van je inkomen bijvoorbeeld. Maar soms ook door onherstelbare verliezen, zoals het sterven van dierbare familie.
Dat kan er zo diep inhakken dat je nog heel lang onzeker bent en je fundamenteel onveilig voelt. Als dit kan, wat kan er dan nog meer gebeuren?
Je kunt zelfs gaan twijfelen aan de betrouwbaarheid van de Heer.
Al had je het Hem gebeden, Hij heeft het niet voorkomen.
Zondag vertrouwen Daan en Deidre zich toe aan de Heer God.
Dat is een uiting van vertrouwen. Ze vertrouwen ook hun Donna aan Hem toe.
Deze zondag is de boodschap dat dit vertrouwen geheel terecht is. Toch betekent dat iets anders dan veiligheid en zekerheid op korte termijn.
Ik hoop jullie zondag te ontmoeten.
