‘Zaai goed!’ Wat betekent dat? Kun je ook verkeerd zaaien dan?
Of gaat het helemaal niet over het zaaien maar over het zaad?
Dat noemen we ook wel ‘zaaigoed’, maar wat is dat zaad dan?
Of gaat het over ‘wat’ je zaait? Zaai ‘goed!’. Maar wat is dát dan?

Wij, de mensen, komen oorspronkelijk uit de ‘Hof van Eden’.
Dat was een paradijselijk park waar de mensen samen met de dieren woonde.
Een plek waar het goed was en waar de Heer God wandelde.
De hele schepping was daar nog samen.
Nadat er wantrouwen gezaaid was, viel die hele mooie Hof van Eden uit elkaar. Mensen en dieren, mensen en God en ook mensen onderling geloofden niet meer in elkaar. Mensen leven voortaan buiten de Hof op een aarde die niet meer zo vruchtbaar is en waar mensen het moeilijk hebben.
Soms is hun wereld een regelrechte woestijn, waar ze maar moeten zien te overleven.

Maar de Heer God geeft het niet op. De mensen niet, de Hof niet, zijn schepping niet. De zaaier van het wantrouwen zal het niet winnen, begrijpen we al heel snel van God (Gen. 3). En de woestijn zal weer bloeien en vruchtbaar zijn, vertelt ons de profeet Jesaja (35).
En uiteindelijk zullen de mensen weer samen wonen, ook samen met God, planten en dieren in een nieuw paradijselijk park: ‘Het Koninkrijk van God’, het hemelse Jeruzalem, de nieuwe hemel en de nieuwe aarde (Openb. 22).

Maar voor die Hof moet er eerst wel opnieuw ingezaaid worden, begrijpen van de Heer Jezus in Johannes 12. Hij noemt het voorbeeld van een graankorrel, die eerst gezaaid moeten (en dus sterven moet) voordat Hij vrucht kan dragen. Jezus zegt dat niet alleen Hij zijn leven moeten zaaien, maar dat ook zijn volgelingen dat moeten doen.
Wat er dan aan planten opkomt en vrucht draagt zal uiteindelijk het nieuwe paradijs gaan vormen.

Wat bedoelt de Heer Jezus? Kun je je eigen leven zaaien?
En wat zaai je dan precies van jezelf?
Die vragen staan zondag in het spotlicht.
Wat neem jij als zaaigoed mee naar de kerk, zondag?