
Sommigen zeggen dat we in een vooroorlogse tijd leven.
Zoals de dertiger jaren in de vorige eeuw dat voor Nederland waren.
Overal zijn er grote conflicten, waarvan sommige ook nog met elkaar verbonden zijn
Het is hier (nog) geen oorlog, maar de dreiging is al wel voelbaar.
Er zijn vijanden die steeds meer gaan samenwerken.
Er is een bondgenootschap dat aarzelt om echt te hulp te komen.
Men is zo bang om de vrede te verspelen dat men politiek op kousenvoeten loopt.
De economie is bij tijden onrustig, al is er tot nog toe steeds snel herstel.
Het thema ‘oorlog’ is niet langer taboe.
Militaire duiders en generaals b.d. figureren in podcasts.
Politieke partijen van rechts tot links zijn het zomaar eens over defensie
en staan achter grote militaire uitgaven.
De cyberdreiging groeit, hackers proberen onze voorzieningen te laten ontsporen
en onze verkiezingen te beïnvloeden.
Dat kan je onrustig en bezorgd maken.
In de meimaand denken we terug aan de laatste oorlog op ons grondgebied.
Vierentachtig jaar geleden is het al weer.
Drie generaties kennen alleen de verhalen nog, de vierde werd om en nabij de oorlog geboren en heeft er maar flauwe herinneringen aan.
Van de vijfde generatie leven er nog maar enkelen.
Het zijn vooral hun verhalen waar we dit weekend aan terugdenken.
Op allerlei manieren werd het leven in ons land toen bedreigd:
We maakten een bij tijden genadeloze bezetter mee,
Het geluk zat ‘m nog slechts in de heel kleine dingen.
Niemand was echt veilig.
Rechtvaardigheid was een vooroorlogs begrip.
Zelfs de voedselvoorziening kwam in gevaar.
Voor het eerst in tijden kwam er in Nederland weer hongersnood.
Niemand in ons land was sterk genoeg om ons daartegen te beschermen.
Geluk, genade, rechtvaardigheid, veiligheid, rust en de voedselvoorziening,
Essentiele voorwaarden voor een gelukkig menselijk leven stonden onder druk.
Gaan we nu weer zo’n periode tegemoet?
Gelukkig is het (nog) niet zo ver!
Psalm 23 is een dierbare psalm onder ons christenen.
We lezen het lied in ziekenkamer en aan sterfbedden.
Ze spreekt ons van een herder die voor ons zorgt en dat ontzorgt ons.
Het hele mensenleven komt in dit lied voorbij:
geluk, genade, rechtvaardigheid, veiligheid, rust en de voedselvoorziening.
Juist alles dat in een oorlogssituatie bedreigd wordt.
Kan deze psalm in een oorlog nog troost bieden?
Maar hoe dan?
Juist dan zal het ons aan van alles ontbreken.
Zoals het nu de inwoners van Oekraïne, Israël, Gaza en Kongo aan van alles ontbreekt.
Hoe kan psalm 23 dan nog troosten.
Ik hoop jullie zondag te ontmoeten.