“Vreemde invloeden’ dat klinkt wat dreigend.
Vreemd is immers niet vertrouwd.
Het kan zo maar zijn dat die onbekende invloed een verkeerde invloed is.
Dat we ons vertrouwde ’thuis’ kwijtraken.

Sommigen van onze landgenoten maken zich zorgen over vreemde invloeden.
Zij houden vreemdelingen daarom liever buiten onze grenzen.
We zouden onszelf nog kwijtraken in die overvloed van vreemdelingen.
Wat halen we onder onze dakpannen met al die vreemdelingen?

Misschien zijn wij mensen wel zo,
dat we -afgezien van wat uitzonderingen- het liefst een vertrouwde leefwereld om ons heen willen.
Er is in de loop van de jaren immers heel wat veranderd.
Wie het nog meegemaakt heeft, die weet nog dat we allemaal AGV aten: aardappels, groente en vlees. Bijna zeven dagen per week.
Soms soep, enkel rijst (met boter en suiker), en enkel macaroni (met smack en tomatenpuree).
Groningers aten ‘poffert’, Rotterdammers ‘ketelkoek’.
Heel overzichtelijk, vergelijk dat eens met vandaag met al die pasta’s, pizza’s, paella’s, curry’s, shoarma’s, enz. enz.
Is er nog wel een Nederlandse keuken?

Wat voor ons eten opgaat, gaat voor veel meer op. Onze leefwereld is flink veranderd en lang niet alles dat nieuw is komt uit ons eigen land.
Ook in Bijbelse tijden maakte men zich zorgen over vreemde invloeden.
Samenleven met de omringende volken was strikt verboden. Je zou hun gewoonten in godsdienst en levensstijl maar overnemen!

Ruth en Orpa konden maar beter in Moab blijven, lezen we in het eerste hoofdstuk van Ruth, het bijbelgedeelte dat centraal staat zondag. Het is het beste advies dat Noömi kan bedenken als het om haar schoondochters gaat. Een beetje vreemd, immers Noömi was zelf een migrant in Moab, maar toch had ze waarschijnlijk gelijk. Ze zegt het hen vanuit de liefde die ze voor hen voelt.
Ruth en Orpa zouden als Moabitische weduwen met wantrouwen bekeken worden in de samenleving van de Judese stad Bethlehem.

Toch staat ook in de wet van God: ‘iemand die als vreemdeling in jullie land verblijft, mag je niet onderdrukken.’ [Lev. 19, 33].
Wat is nu het verhaal als het om vreemdelingen gaat?
Dat zou best eens kunnen samenvallen met het verhaal van Ruth.
Zondag verder.