Wees welkom…vredespresident

We leven helaas in een tijd dat we naar vrede verlangen.
Vrede voor de mensen die het slachtoffer van oorlogsgeweld zijn geworden.
Sommigen zijn dat al decennia lang, maar buiten ons beeld geraakt.
Anderen inmiddels ook alweer jaren, er is een nauwelijks dag dat we er niet mee bezig zijn.
Daarvoor is de oorlog te dichtbij gekomen..
We zijn ongewild getuigen van onvrede.

Ook zijn er allerlei mensen die vrede willen stichten.
Sommigen noemen zichzelf zelfs een ‘president van de vrede’
Dat zou ons hoop moeten geven.
Toch zijn we verder af van vrede dan in de jaren hiervoor.
Mag wat zij vrede noemen eigenlijk wel vrede heten?

Vrede is iets heel groots en heeft betrekking op een heel volk
Maar ook iets heel kleins, dan gaat het een persoon of een gezin aan.
Daar kan de vrede ook zomaar verloren gaan:
in de onderlinge verhoudingen,
maar ook door zorgen over inkomen of over gezondheid.
En dan is er soms maanden geen rust meer te vinden.
En dat put mensen uit en doet hen verlangen naar vrede.
Even geen onrust, even geen zorgen.

Ja, vrede is veel meer dan geen oorlog.
Vrede is de ruimte hebben om te leven in veiligheid
en er op te kunnen rekenen dat je recht gedaan wordt.
Ja, vrede is ook dat je niet bang bent voor onpersoonlijke machten,
zoals het natuurgeweld dat nu overal slachtoffers maakt.

Vrede is een kwetsbaar goed!
En zelfs als je in vrede leeft, wil dat zeggen dat je niet te leiden hebt van ziekte, van oorlog of van natuurgeweld. Dan nog kan je persoonlijke vrede bedreigd worden door de onvrede van anderen. Immers, daar zijn we ook elke dag getuigen van: van hun moeite en zorgen en hun ziekte.

Vrede op aarde!
Wat kunnen we daarnaar verlangen!
Niet alleen de ruimte om te leven, maar ook de mogelijkheden om volop te leven.
Zonder al die zorgen.

Vele organisaties proberen de vrede te bevorderen.
Daar kun je alleen maar respect voor hebben.
Helaas maakt de vrede nog niet tot een bestendig situatie.
Immers, wat in tientallen jaren gewonnen is, kan in enkele jaren weer helemaal verloren gaan.
En dan moeten we met elkaar weer helemaal opnieuw beginnen.
Te beginnen bij: nooit meer oorlog!
Hoe vaak zal dat al gezegd zijn!

Toch is ons vrede gegarandeerd.
Er is een leider op deze wereld die dat heeft toegezegd.
Maar lang niet iedereen oriënteert zich op Hem.
Voor velen lijkt het alsof van Hem geen vrede gekregen kan worden.
Zelf zij die bij Hem horen zien niet altijd hoe Hij voor de vrede van betekenis kan zijn.
Maar krachtiger dan Hij de vrede beloofd, zul je het onder ons mensen niet horen.

Hij is met recht onze Vredepresident.

Over Wieb Dijksterhuis

Predikant met Groningse wortels die sinds 2000 in het midden van land woont, samen met zijn vrouw. Hun vier kinderen wonen inmiddels tussen Ermelo en Hasselt (BE). Van 2006-2016 predikant in NGK de Ontmoeting (Voorthuizen-Barneveld). Vanaf 31 januari 2016 de voorganger van de NGK van Ermelo, een warme gemeente tussen de randmeren en de Veluwse bossen. Zijn roots blijven hoorbaar en merkbaar. Hij kan het niet helpen de wereld 'toch' vanuit een Gronings standpunt te blijven bezien.
Dit bericht is geplaatst in Preken, Uncategorized met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie