Vroeger (nou ja, vijftig jaar geleden) liepen we in ons dorp breeduit naast elkaar over straat naar de kerk. Dat was geen probleem, want op dat moment reed daar vrijwel geen verkeer. Het was immer zondag.
Nu rijd je met je auto een parkeerterrein op bij de plaatselijke Albert Heijn, om daar je auto neer te zetten tussen die van het winkelpubliek, om vervolgens tussen de auto’s door naar het daarnaast gelegen kerkgebouw te lopen. Beiden zijn open op zondag.
Het is een wereld van verschil met 50 jaar geleden.
En het zegt veel over de samenleving waar we nu in leven. Soms lijkt het wel alsof we niet alleen in een andere tijd, maar zelfs in een ander land leven dan eerder.
Heeft dat ons geloof veranderd? En zo ja, hoe dan?
We wisten wie we waren in het Nederland van 50 jaar geleden (of niet?), weten we ook wie we zijn in het Nederland van nu?

Je kunt je afvragen of dit een heel nieuw situatie is. Het is wel eerder voorgekomen dat gelovigen ervaren dat hun omgeving radicaal verandert ten opzicht van eerder. Hoe ging zij met hun geloof om in die situatie? We lezen deze zondag Daniel 1 als voorbeeld van een culturele aardverschuiving.

De dienst is op de camping De Banken in Zeewolde en begint om 10:00 uur. Ik hoop jullie daar te ontmoeten. (Vergeet niet je eigen stoel mee te nemen)

Zie hieronder de hele preek