1 Petrus 5
Vroeger… dat wil zeggen in de tijd vóór jeugddiensten, beamer en opwekkingsliederen in de kerk, organiseerden we als kerken in het noorden van Friesland eens een jongerenavond. Het was de eerste keer dat er zoiets georganiseerd werd in die streek. De jongeren van toen voelden zich nogal eens overgeslagen in de kerkdiensten en wij wilden graag horen hoe wij hen konden helpen. Het was een goede avond en er waren veel jongeren op afgekomen.
Bij een van de activiteiten kregen groepen jongeren de opdracht posters te maken met een uitbeelding van hun meest dringende vragen. Op één poster stond in grote letters: ‘Help, ik geloof!’
Die poster maakte grote indruk op me. De jongeren van toen hadden het moeilijk met hun geloof en vroeg om hulp die bij hen paste, maar die ze niet kregen. Ondanks al die kerkdiensten waar ze kwamen. Toen twee keer op een zondag.
Zou het nog zo zijn voor jongeren? Ondanks jeugddiensten, Hillsong en clubs. Soms denk ik dat er sinds die tijd -nu 25 jaar geleden- niet zo veel veranderd is.
Maar misschien heb ik ongelijk? Ik hoop het! Wat gebleven is dat ik nog steeds jongeren graag wil helpen met hun geloof.
Maar welke hulp hebben jongeren nodig? En als ze hulp zoeken, waar zoeken ze die dan? Waar zou je als jongere heen kunnen als je hulp zoekt?
In een brief die de apostel Petrus aan christelijke gemeenten in Turkije stuurt, beschrijft hij wat de gevaren zijn, maar ook waar er hulp te vinden is. Zouden wij daar ook nog iets mee kunnen? Ik denk van wel. Laten we die brief er zondag maar eens bijpakken.
