Handelingen 8: 26-40

Stel je voor dat we onze bedovergrootouders zouden kunnen meenemen voor een ritje over de snelweg. Hoe zouden zij dit dan ervaren? Ik stel me zo voor dat de snelheid waarmee wij ons nu verplaatsten voor hen onvoorstelbaar en ook angstaanjagend is. Gewend aan het gestage ritme van de trekschuit en de benenwagen, moet onze manier van verplaatsen voor hen als volkomen onverantwoordelijk aanvoelen. Dat de situatie ooit zo zou worden, konden zij zich in hun tijd eenvoudig niet voorstellen.

Net zo onvoorstelbaar was het voor de ouders van Simon Petrus en Johannes dat wij een gemeente van Christus in Ermelo, in het voor hen verre, onbekende westen, ooit ook bij het volk van God zouden horen.
Zelfs in ten tijde van de Eerste Gemeente van Christus in Jeruzalem, waarin de geschiedenis van onze tekst zondag speelt, kon men zich doorgaans helemaal niet voorstellen dat de belofte van de Messias zich ooit helemaal zou uitstrekken tot de heidenen in de landen buiten Israël. Petrus moest echt door de Heer worden overgehaald om dat anders te gaan zien, lees Han. 10 er maar op na.

Ergens is de verbreding van de belofte voor Israël ooit begonnen. Eerst in woorden en later in de praktijk. In Han 8. zien we voor het eerst hoe een vroegere outsider door de doop wordt verbonden met de gemeente van Christus. 
Voor veel christenen afkomstig uit de Joodse traditie was dat een hele tijd eenvoudig ondenkbaar. Hoe kan de Joodse Messias betekenis voor de hele wereld hebben?

Er staan nu oude kerkjes in wegkwijnende dorpjes in West-Europa. Stuk voor stuk getuigen van het geloof in de beloften van Israëls Messias. Wij en onze tijdgenoten kunnen ons al bijna niet meer voorstellen dat dit ‘geloof in Christus’ onder ons eerder veel algemener was.
Net zo konden de christenen van Judeese afkomst zich toen niet voorstellen dat er ooit overal over de wereld ook ‘christelijke synagoges’, kerken, zouden staan. Net zo goed als wij ons niet kunnen indenken dat dit evangelie ooit helemaal niet bestemd leek voor ons in deel van de wereld.

Het christelijke geloof is nu internationaal van karakter. Dat heeft grote consequenties voor hoe wij nu geloven, denken en leven. Zijn er ergens nog wel grenzen aan te wijzen, daar waar de Geest geen grenzen kent?
Zondag verder in dit spoor.