Waarom zo’n grote mond naties?
Waarom zulke sluwe plannen mensen?
Wereldleiders verdringen elkaar om de eerste plaats te bereiken.
Demagogen en afgezanten ontmoeten elkaar op topoverleggen:
“Laten we ons ontdoen van God,
en zijn plaats voor onszelf opeisen.

(vrij naar psalm 2)

De Duitse theoloog en verzetsstrijder Dietrich Bonhoeffer schreef ooit eens:
“In tijden van oorlog worden de werkelijke duivels en de werkelijke heiligen beter zichtbaar.”
Het compromis is ergens verloren gegaan, en iedereen moet nu kiezen waar te staan.
Waar je je in vredestijd nog op de vlakte kunt houden, is dat nu niet meer mogelijk.
Ik denk dat hij daar gelijk in had, maar ook dat er in dit soort tijden toch een grijze middenmoot overblijft. Ze zullen zich zo lang als ze kunnen buiten de partijen houden en leven alsof er niets aan te hand is.
Ze lijken het niet te merken dat er voor sommige medelanders nieuwe regels gaan gelden en denken er maar niet aan wat er gebeurt kan zijn met de mensen die plotseling uit beeld verdwenen zijn.
Achteraf zeggen ze dan: ‘we hadden geen idee!’

Op de tweede zondag in de lijdensstijd beginnen we in het paradijs.
Wat in onze bijbel ‘de Hof van Eden’ heet.
Een mooi, omheind, park, waar alles in harmonie leeft.
Er zijn geen kanten die je kunt kiezen, er is maar één kant: de kant van God.
Het leven dat bij God begon, kent een vanzelfsprekende harmonie.

Die harmonie kennen we nu niet meer zo.
Lees Psalm 2, we kunnen die nu zo op onze wereld toepassen.
We leven duidelijk niet meer in de Hof van Eden.

Is er een weg terug?

Zondag verder.