Zere plek?

Ik herinner me het nog aardig goed, hoewel het nu toch al tientallen jaren geleden is.
Gestruikeld in een gat was ik keihard op mijn schouder terecht gekomen. En dit keer was het niet goed gegaan: mijn schouder blééf maar pijn doen. Dat was vreemd: want ik viel wel vaker ergens over, in of uit. Dat deed even flink pijn, maar trok altijd weer weg. Deze keer niet
Ik moest naar het ziekenhuis (daar kwam ik nooit!) en daar bleek ik een gebroken sleutelbeen te hebben. In een soort pashokje -ja dat waren nog tijden!- zat ik op de arts te wachten en toen hij binnenkwam verstijfde ik helemaal. Hij mocht me wel helpen, maar hij moest er verder niet aankomen! Dat deed hij wel natuurlijk. Het slechtste wat ik kon willen: juist degene die je kan helpen mag niet aan de zere plek komen!
Maar zo werkt het vaak wel in de praktijk.

Afgelopen zondag stond in het teken van het gevaar van alcoholverslaving. Dit n.a.v. de campagne tegen alcoholmisbruik in Voorthuizen. Maandag en dinsdag was er in plaats van catechisatie een voorlichting over alcoholgebruik en -misbruik door medewerkers van Iriszorg. Dat ware goede avonden, met natuurlijk bekende feiten over alcohol, maar ook minder bekende. Samen maken die doordringend duidelijk dat je maar beter goed uit kunt kijken met alcohol. En ook dat er ondernemers op uit zijn om jongeren zo jong mogelijk aan het drinken te krijgen. Dat geeft te denken. Nee, die waarschuwing kun je wel gebruiken.

Ik had gedacht dat zullen die jongeren en hun ouders wel zinnig vinden. Eens wat anders, iets waarmee ze zelf direct te maken hebben. En gezien het risico, kan een keer extra waarschuwen ook geen kwaad.
’t Is gratis, de gemeente Barneveld betaalt (die ziet er de zin wel van in!). Maar een week van te voren begon er zich iets te roeren. Zo in de wandelgangen begon ik geluiden te horen van jongeren die niet wilden komen en van sommige ouders die dit ook ‘helemaal niet nodig vonden’. Enkelen meldden zich zelfs bij me af. Nu moet je altijd uitkijken met wat in je de wandelgangen hoort, want je was er zelf niet bij. En gelukkig de avonden waren best goed bezocht, maar toch niet optimaal. En aan ons -diegenen die er wel waren- blijft de vraag knagen: zijn er nou echt mensen die alles al weten en niets van alcohol te vrezen hebben of is het ook hier de vinger op de zere plek?

Over Wieb Dijksterhuis

Predikant met Groningse wortels die sinds 2000 in het midden van land woont, samen met zijn vrouw en vier kinderen. Van 2006-2016 predikant in NGK de Ontmoeting (Voorthuizen-Barneveld). Vanaf 31 januari 2016 de voorganger van de NGK van Ermelo, een warme gemeente tussen de randmeren en de Veluwse bossen. Zijn roots blijven hoorbaar en merkbaar. Hij kan het niet helpen de wereld 'toch' vanuit een Gronings standpunt te blijven bezien.
Dit bericht werd geplaatst in Levensstijl. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s