Ben jij iemand die al je kaarten op de Ene zet of eerder iemand die liever gespreid belegt?
Een vraag die je vreemd in de oren klinkt misschien, maar toch veel zegt over de hoofdpersonen in dit bijbelverhaal.

Achab is de koning die controle zoekt.
Het liefst kijkt hij jaren vooruit en probeert hij zijn zekerheid te organiseren.
Hij heeft een goed uitgerust leger, om zijn vijanden buiten de deur te kunnen houden.
Hij heeft goede diplomatieke betrekkingen met machtige koningen in de buurt. Bijv. met Etbaäl de koning van de rijke handelsstad Sidon. De band tussen de twee koningen is bekrachtigd door zijn huwelijk met Izebel, de dochter van Etbaäl. Zo slaat hij twee vliegen in één klap. Want met Izebel komen haar goden Baäl en Astarte mee. Goden gespecialiseerd in vruchtbaarheid.
Zo probeert Achab zijn risico te spreiden. Hij kan terugvallen op zijn diplomatieke betrekkingen met Sidon. Daarnaast kan hij naast de Heer van Israël ook aanspraak maken op de goden van Sidon.
Die zullen de opbrengsten en de welvaart van Israel verzorgen,
want vruchtbaarheid is ten slotte hun specialisatie.
Nee, Achab zit hoog en droog in zijn paleis.
Hij heeft zijn schaapjes op het droge.

Hoe anders Elia.
Hij is afkomstig uit het woeste gebied aan de overkant van de Jordaan.
Tijdens een hongersnood stuurt God Hem eropuit met de belofte dat de raven hem zullen voeden.
En dat hij uit een beek (Kerit) kan drinken.
Elia heeft geen andere zekerheid dan de Heer.
En kun je dat wel een zekerheid noemen?
Die raven klinken behoorlijk onwaarschijnlijk.
En bij deze droogte zal die beek hem ook niet lang meer water kunnen bieden.
Elia krijgt geen andere zekerheid dan onwaarschijnlijk klinkende beloften.
Hij heeft maar één ijzer in het vuur.
De beloften van de Heer van Israel
Een plan B is er niet.

Op wie lijk jij meer? Op Achab of op Elia.
Ben je van het gespreide risico of van goed vertrouwen?