Zondag is de eerste adventszondag, de eerste ‘zondag van de Komende’.
Bijna altijd valt deze zondag ergens in de Sinterklaasperiode.
Die twee ‘verwachtingen’ kun je daarom goed met elkaar vergelijken.
Je zou je af kunnen vragen: ‘Is mijn verwachting van advent nu net zo sterk als mijn verwachting voor Sinterklaasavond is?

Als je nog jong bent is je verwachting van wat er kan komen nog heel sterk. Bij Sinterklaas kunt je je het meest voorstellen: je hebt hem immers gevraagd wat je heel graag wilt. Maar toch kun je ook vol zijn van de gedachte aan het komende Kerstfeest. En op de eerste zondag van advent voel je in de kerk Kerst voor het eerst al heel dichtbij komen. Je merkt het aan de preek en de liederen en na de dienst is er vast al iets ‘kerstachtigs’ te eten. Ja de feestmaand is begonnen, je hoeft nu niet lang meer te wachten.

Maar wat verwacht je ervan naarmate je ouder wordt? Zowel als het om Sinterklaas gaat als om Kerst verandert er echt wel iets in je verwachting denk ik zo. Sinterklaas is gezellig natuurlijk, maar verder? Kan St. Nicolaas je nog iets geven wat je niet zelf kunt kopen?
En Kerst? Raakt dat nog aan je diepste verwachting?
Niet dat je het niet gelooft, maar denk je nog dat er echt iets gaat veranderen in je leven?

Zacharias kende Sinterklaas niet en ook van Kerst had hij nog nooit gehoord, Maar hij leefde wel met een verwachting. Bevrijding van het bezette land Israël en verlossing van de Romeinse vijand en de invloed die deze op het denken van het volk had. Het lijkt er op dat Zacharias om verandering bad voor zijn volk in zijn tijd, vast ook juist bij dat reukofferaltaar, maar geloofde hij er nog in. Geloofde hij nog echt dat er iets zou gaan kunnen veranderen? Zondag verder over een nieuw begin.